HIVயை எதிர்க்கும் பசுக்கள்

நோய்த்தடுப்பு முறையில் முதல் முறையாக, எச்.ஐ.வி வைரசுக்கு எதிரான ஒரு வகையான நோய்எதிர்ப்பொருள் பசுக்களின் உடலில் வேகமாக உற்பத்தியாவது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

HIVயை ஒவ்வொரு முறையும் பாதிக்கப்பட்டவரின் உடலிலுள்ள நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு தாக்குவதற்கு முயலும்போதும், அது உடனடியாக மாற்றங்களை மேற்கொண்டு, உருமாறிக்கொள்கிறது. ஆனால் ஒரு சிறு எண்ணிக்கையிலான நோயாளிகள், எய்ட்ஸ் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், “பாதிப்புகளைத் தடுக்கும் நோய் எதிர்ப் பொருள்களை” உருவாக்கிக் கொள்கின்றனர்

இன்டர்நேஷனல் எய்ட்ஸ் வேக்சைன் இனிஷியேடிவ் (International Aids Vaccine Initiative) மற்றும் ஸ்க்ரிப்ஸ் ரிசர்ச் இன்ஸ்டிட்யூடைச் (Scripps Research Institute) சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள் பசுக்களுக்கு HIV நோய்எதிர்ப்பை அளிக்க முற்பட்டனர்.

சில வார காலத்திலேயே மாடுகளின் உடல்களில் உள்ள நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு எச்.ஐ.வி வைரஸைத் தடுக்கத் தேவையான நோய் எதிர்ப்பொருட்களை உற்பத்தி செய்துகொண்டது.

இந்த எதிர்ப்பொருட்களை உருவாக்க மனித உடலுக்கு மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகள் ஆகும். ஆனால் மாடுகளின் உடலில் உற்பத்தி ஆகியுள்ள நோய் எதிர்ப்பொருட்களால் 20% எச்.ஐ.வி தொற்றை 42 நாட்களுக்குள் நீக்க முடியும். 381 ஆகும்போது, ஆய்வகத்தில் பரிசோதிக்கப்பட்ட 96% எச்.ஐ.வி நோய் தொற்றுக்களை அவற்றால் நீக்க முடிந்தது.

மனித உடலில் தோன்றும் நோய் எதிர்ப்பொருட்களில் பரந்த அளவில் நோய்களை எதிர்ப்பவை, வழக்கத்துக்கு மாறாக, நீளமான மற்றும் தொடர்ச்சியான அமைப்பைப் பெற்றிருக்கும். இயல்பாகவே பசுமாடுகளின் உடலில் தோன்றும் நோய் எதிர்ப்பொருள்கள் நீளமான மற்றும் தொடர்ச்சியான அமைப்பைப் பெற்றுள்ளன.

அதனால் பசு மாடுகளின் நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு எச்.ஐ.வி-க்கு எதிரான இந்த எதிர்ப்பொருட்களை சுலபமாக உருவாக்குகின்றன.

புற்களை நொதிப்படுத்த, அவைகளை அசைபோட்டு செரிமானம் செய்யக்கூடிய, மாடுகளின் செரிமான அமைப்பு மோசமான பாக்டீரியாக்களுக்கு கட்டுப்பாடற்ற வாழ்விடமாக இருக்கிறது என்று கருதப்படுகிறது. அதனால் பாக்டீரியாக்களின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுக்குள் வைக்க அவை அந்த எதிர்ப்பொருட்களை சுரக்கத் தொடங்கின.

ஆனால் மனித உடலிலுள்ள நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு இது போன்ற எதிர்ப்பொருட்களை உண்டாக்க வைத்து எச்.ஐ.வி தொற்றுக்கு எதிராகப் போரிடுவதே முக்கிய இலக்காக உள்ளது.

balls

Cows tackle HIV

Cows have shown an “insane” and “mind-blowing” ability to tackle HIV which will help develop a vaccine, say US researchers.

HIV is a slippery and nefarious opponent. It mutates so readily that every time a patient’s immune system finds a way of attacking the virus, HIV shifts its appearance.

However, a small proportion of patients eventually develop “broadly neutralising antibodies” after years of infection. These attack parts the virus cannot change. A vaccine that could train the immune system to make broadly neutralising antibodies should help prevent people being infected in the first place.

Then researchers at the International Aids Vaccine Initiative and the Scripps Research Institute tried immunising cows.

The required antibodies were being produced by the cow’s immune system in a matter of weeks. In humans it takes three-to-five years to develop the antibodies.

The results showed the cow’s antibodies could neutralise 20% of HIV strains within 42 days.By 381 days, they could neutralise 96% of strains tested in the lab.

Unusually for human antibodies, the broadly neutralising ones have a long and loopy structure. Cow antibodies are inherently more long and loopy. So the cow immune system finds making the antibodies easily.

It is thought the cow’s “ruminant” digestive system which ferments grass in order to digest it is a Wild West of hostile bacteria. So the animals have developed the antibodies needed to keep them in check.

It means cattle could eventually become a source of drugs to make more effective vaginal microbicides to prevent HIV infection.

However, the real goal is to develop a vaccine that encourages the human immune system to make the antibodies it currently finds a struggle.

Source : BBC

அணில்களின் நினைவாற்றல்

அணில்கள் நினைவாற்றலுக்கு பெயர் பெற்றவை. அவை உணவை எங்காவது பதுக்கி வைத்துவிட்டு, திரும்பவும் அதே இடத்தில் போய் அதை எடுக்கும் திறன் படைத்தவை. ஆனால், அணில்கள், புதிதாகக் கற்றுக்கொண்ட ஒரு செயலை, இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் நினைவில் வைத்திருக்கும் திறன் கொண்டவை என்பதை, இங்கிலாந்தின் எக்செட்டர் பல்கலைக்கழக(University of Exeter) விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர்.

ஆய்வுக்கூடத்தில், சில சாம்பல் நிற அணில்கள் உணவைப் பெற, சில வேலைகளைச் செய்ய வைத்தனர் விஞ்ஞானிகள். பிறகு, 22 மாதங்கள் கழித்து அதே உத்தி மூலம் உணவைப் பெறுகின்றனவா என்று சோதித்தபோது, சில வினாடிகளில் அந்த அணில்கள் அந்த வேலையைச் செய்து உணவைப் பெற்றுக்கொண்டன. இந்த நினைவாற்றலின் உதவியால் தான் நகர்ப்புறங்களிலும் அணில்களால் உயிர் வாழ முடிகிறது என விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர்.

images

Squirrels have long memory for problem solving

Squirrels can remember problem-solving techniques for long periods and can apply them to new situations, researchers have discovered. University of Exeter scientists found grey squirrels quickly remembered how to solve a problem they had not seen for almost two years.

The squirrels also quickly worked out how to use those skills in a redesigned version of the test.

In the study, five squirrels were given a task identical to one they had tried 22 months earlier, in which they had to press levers to get hazelnuts.

In that first experience, the squirrels improved with practice — taking an average of eight seconds on their first attempt and just two seconds by the final time they tried it. Trying again for the first time in 22 months, they took an average of just three seconds to get a hazelnut.

Grey squirrels are known to have good long-term memory — they are “scatter-hoarders,” collecting and hiding thousands of nuts every autumn. This is not just remembering where things have been left, it shows they can recall techniques which they have not used for a long time.

When presented with a version of the task that looked different but required the same technique to get hazelnuts, the squirrels showed a “neophobic” (fear of news things) response — hesitating for more than 20 seconds on average before starting the task.

But once they started it took them just two seconds on average to get a hazelnut, showing that they were able to recall and apply the technique they learned in the previous form of the challenge.

Source : Dinamalar and Science Daily

கடல் சிலந்தியின் கால்கள்

கடல் சிலந்தி ஒரு விந்தையான கடல் வாழ் உயிரினம். இதன் மெல்லிய  உடலில் வலுவான ஆறு ஜோடி கால்கள் இணைந்திருக்கின்றன. ஹவாய் பல்கலைகழகத்தை சார்ந்த விஞ்ஞானி அமி மோர்கன் (Amy Moran, University of Hawaii) நடத்திய ஆராய்ச்சியில், அதன் கால்கள், இதயம், வயிறு, பிறப்புறுப்பு ஆகியவற்றின் வேலைகளை செய்வதை கண்டறிந்தனர்.

கடல் சிலந்திகளின் இதயம் மிகவும் பலகீனமாகவே ரத்தத்தை உந்துவதாக தெரிய வந்துள்ளது. இந்நிலையில், உடல் முழுவதும் அதாவது கால்களில் பரவியுள்ள அவற்றின் ஜீரண உறுப்பு, ரத்தத்தை சீராக உந்திச் செலுத்தும் பணியையும் சேர்த்துச் செய்வதாக விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்தனர்.

மேலும், முட்டைகள் பெண் சிலந்தியின் தொடையில் உருவாகி சிறு துளை மூலம் வெளியே வரும். ஆண் சிலந்தியும் அது போல் விந்தணுவை தொடையில் இருக்கும் துளை வழியே வெளியே விடும். கரு உருவானதும் ஆண் சிலந்தி அதை சுமக்கும்.

banner-154181_960_720

Sea Spiders Pump Blood With Their Guts, Not Their Hearts

Sea spiders are bizarre marine creatures that have four to six pairs of spindly, jointed legs that convene at a torso that barely exists. Amy Moran from the University of Hawaii at Mānoa and her team studied these animals. They have, for example, no lungs, gills, or respiratory organs of any kind. Instead, they rely on oxygen diffusing passively across the large surface area provided by their legs.

Their genitals are found on their legs, too. A female will grow eggs in her thighs and release them through pores. A male, clambering over her, releases sperm from similar pores to fertilize the eggs, which he scoops up and carries around. Among these animals, the dads care for the young.

The legs are also where most of sea spiders’ digestion takes place. There’s so little distance between their mouths and anuses that their guts send long branches down each leg.

Sea spiders, also known as pycnogonids, aren’t actual spiders. There’s a hazy consensus that they belong with the chelicerates—the group that does include true spiders—although some geneticists think that they’re more distantly related. Regardless, “they’re about as closely related to a terrestrial spider as a seahorse is to a horse,” says Moran.

They do live in the sea, though, so the Department of Naming Things got things half-right at least. There are around 1,300 known species, found in oceans all over the world. The smallest are just a millimeter long. The biggest, found in Antarctica, are the size of dinner plates.

The team injected fluorescent chemicals into their blood to see how far their hearts can push blood into their legs. Not very far, it turns out. Instead, the creatures largely pump their blood using their guts.

Each leg is a solid tube containing a branch of the sea spider’s guts and some blood vessels. The guts can contract to move food along, just as ours can. But unlike our abdomens, which are flexible, a sea spider’s leg is hard and can’t stretch or expand. If it pushes digestive fluids down its legs, it also forces blood back in the other direction. If it pushes the digestive fluids up, the blood goes back down.After oxygen passively diffuses into the animal’s legs, it is actively pushed into its torso by the contracting guts.

The creature’s actual heart is too small and weak to push blood down the long legs. It only takes over once the blood has reached the animal’s core, circulating it around the torso and head.

Like everything else about sea spiders, the origin of this weird circulatory system is mysterious. These animals are an ancient group that first appeared during around 500 million years ago during the Cambrian period—the point in Earth’s history when most modern animal groups exploded into existence. It could be that the earliest members already had spindly legs and branching guts, and simply co-opted these into ersatz hearts. Alternatively, the double-purpose guts may have come first, allowing the sea spiders to evolve their long legs.

Source Atlantic

முற்காலத்தில் வாழ்ந்த ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’

சாம்பல் நிற கங்காரு அளவிலான ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’ போன்றதொரு பறவை முற்காலத்தில் இருந்ததாக ஆஸ்திரேலிய விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர். இது, அழிந்து போய்விட்ட பறவையினங்களில் ஒன்றாகும்.

இலை குப்பைகளை கொண்டு நிலத்தில் மண்மேடுகளை உருவாக்கி, முட்டையிட்டு, புதைத்து வைப்பதற்கு பேர்போன நவீன கால மல்லீஃபெவுல் (Malleefowl ) பறவை முற்கால பறவை உறவினம்தான் இந்த சாம்பல் நிற கங்காரு அளவிலான ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’. இருப்பினும், இந்த ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழியான’, ப்ராகுரா காலினாசியா (Progura gallinacean) அவ்வாறு செய்யவில்லை. மல்லீஃபெவுல் பறவை பெற்றிருக்கும் பெரிய பாதங்களோ, தனி சிறப்பு மிக்க கூர்நகங்களையோ இது பெற்றிருக்கவில்லை .

மாறாக, இந்தோனீஷியாவிலும், பசிபிக்கிலும் வாழும், இன்றும் மணல் மேடு கட்டி குஞ்சு பொரிக்கும் சில பறவையினங்களைப்போல, ப்ராகுரா காலினாசியா வெப்பமான மணல் அல்லது மண்ணில் தங்கள் முட்டைகளை புதைத்து வைத்தன.

அடிலெய்டிலுள்ள ஃபிளின்டஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் குழு ஒன்று இந்த அறிக்கை தயாரிக்க புதிய மற்றும் புதை படிவ எச்சங்களை ஆய்வு செய்திருக்கிறது.

இவற்றில் சில மாதிரிகள் முதன்முதலில் 1800களில் சேகரிக்கப்பட்டன. புதிய மாதிரிகள் ஆஸ்திரேலியாவின் மேற்கு பகுதியிலுள்ள புகழ்பெற்ற தைலாகோலியோ காவெர்ன்ஸில் இருந்து கிடைத்தவை. இங்குதான் சுண்ணாம்பு குழாய்கள் மூலம் எண்ணற்ற முற்கால விலங்குகள் அழிந்ததாக கருதப்படுகிறது.

மணல் மேடு கட்டி குஞ்சு பொரிக்கும் அழிந்துவிட்ட பறவையினங்களில் 5 புதிய இனங்களை விஞ்ஞானிகள் விவரிக்கின்றனர். அவற்றில் ப்ராகுரா காலினாசியா மிகவும் பெரியதாகும்.

11,700 ஆண்டுகள் முதல் 2.5 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பான பிளாய்ஸ்டோசீன் காலத்தில் இந்த பறவையினங்கள் வாழ்ந்துள்ளன. அப்படியானால், வயிற்றுப்பையில் குட்டியைப் பேணும் ராட்சத விலங்கு போன்ற சில பெரிய உருவங்களை கொண்ட அடையாள முக்கியத்துவ விலங்குகளாகக் கருதப்படும் விலங்குகளோடு இவை வாழ்ந்திருக்கும் என்று பொருள்படுகிறது.

வயிற்றுப்பையில் குட்டியைப் பேணும் ராட்சத விலங்குகள் ஆஸ்திரேலிய கண்டத்தில் நவீன மனிதர்கள் நுழைந்த பின்னர் சற்று அழிந்து போய்விட்டன.

அழிந்துபோன பல பெரிய பறவைகளில் டோடோ போன்றவை பறக்க முடியாததாக இருந்தாலும், ப்ராகுரா காலினாசியா நிச்சயமாக பறந்திருக்க முடியும் என்று ஃபிளின்டஸ் பல்கலைக்கழக குழுவினர் தெரிவித்திருக்கின்றனர்.

வலுவான இறகு எலும்புகளைக் கொண்ட இது மரங்களில் தங்கியது என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

240_F_123165150_Co0vkIAoweQttDlqOkLztQ8JlFkFeRkh

Ancient bird like ‘a kangaroo-sized flying turkey’

It has been described as a “giant flying turkey” the size of a grey kangaroo by Australian scientists.

It is actually an extinct species of megapode bird – an ancient cousin of the modern Malleefowl, which famously builds mounds of earth and leaf litter in which to lay and incubate its eggs.

Progura gallinacea probably didn’t do that, however.

It lacked the Malleefowl’s large feet and specialised claws. Instead, it’s quite likely P. gallinacea simply buried its eggs in warm sand or soil, just as some living megapodes in Indonesia and the Pacific still do.

A team from Flinders University in Adelaide assessed new and old fossil finds in producing its report.

Some of the older specimens were first collected in the late 1800s; the newer ones came from the remarkable Thylacoleo caverns of Western Australia, where countless ancient animals fell to their deaths through limestone pipes.

The scientists actually describe five new species of extinct megapodes, of which Progura gallinacea was the biggest.

These birds all lived in the Pleistocene – a time period that covers 11,700 years ago to 2.5 million years ago. That means they would have existed alongside some of the iconic megafauna – such as the giant marsupials – that disappeared shortly after modern humans first entered the Australian continent.

Although many large extinct birds, such as dodos, were flightless, the Flinders team says Progura gallinacea definitely could take to the air.

It had strong wing bones and probably roosted in trees, the researchers say.

Source BBC

வேட்டையாடப்படுவதால் திமிங்கலத்தின் உடல் அளவு குறைகிறது

விலங்குகள், கடல் வாழ் உயிரினங்களை மனிதர்கள் வேட்டையாடுவதால் சில தாக்கங்கள் அந்த உயிரினத்திற்கு ஏற்படுகிறது. தொடர்ந்து வேட்டையாடப்படுவதால் திமிங்கல இனங்களின் சராசரி உடல் அளவு குறைந்துள்ளதாக ஆய்வு ஒன்று தெரிவிக்கிறது.

சுவிட்சர்லாந்து பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள் இருவர் இது குறித்த ஆய்வை மேற்கொண்டார். கிறிஸ்டோபர் கிளெமெண்ட்ஸ்        (Dr Christopher Clements) என்பவரும் அவரது நண்பரும் சேர்ந்து 1900 முதல் 1985 வரையிலான காலகட்டத்தில் வணிக நோக்கத்தோடு பிடிக்கப்பட்ட திமிங்கலங்களின் உடல் அளவுகள் பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணங்களை ஆய்வு செய்தனர். (1985 ஆண்டோடுதான் உலக அளவில் திமிங்கலங்களை வேட்டையாடுவதற்கு தடை கொண்டு வரப்பட்டது.)

அந்த ஆய்வில், நீல நிற திமிங்கலம் ஸ்பெர்ம் வகை திமிங்கலம் உள்ளிட்ட பல்வேறு வகையான திமிங்கலங்கள் பற்றிய ஆவணங்களை ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதில் திமிங்கலத்தின் உடல் அளவுகள் குறைந்துள்ளது கண்பிடிக்கப்பட்டுள்ளது. 1905ம் ஆண்டு பிடிக்கப்பட்ட ஸ்பெர்ம் வகை திமிங்கலத்தைவிட 1980ம் ஆண்டு பிடிக்கப்பட்ட அதே வகை திமிங்கலத்தின் உடல் அளவு நான்கு மீட்டர் வரை குறைந்துள்ளது என்கிறார் ஆய்வாளர் கிளெமெண்ட்ஸ். பெரிய அளவிலான உயிரினங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு வேட்டையாடப்படுவதால்தான் உடல் அளவு குறைகிறது என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இதே போன்றுதான் பெரிய அளவில் இருக்கும் கடல்வாழ் மீன்களை பிடிப்பதாலும் அதன் அளவுகள் குறைந்து வருவதாக கூறப்படுகிறது. திமிங்கலம் மற்றும் பெரிய அளவிலான மீன்களை வேட்டையாடுவதால் அதன் அளவு குறைவது போன்று, நாளடைவில் கடல்வாழ் உயிரினங்கள் முற்றிலும் அழிந்துவிடுமா என்றும் ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது.

1

The marine mammals SHRINK when they are being hunted

Researchers found that the average body size of four whale species rapidly declined in response to hunting. The findings suggest that tracking changes in the mean body size might help to predict when populations are in trouble in the future.

Researchers from the University of Zurich analysed data on the number and size of whales harvested from 1900 onwards. They used this data to test whether these tell-tale shifts in body size and fluctuations in the numbers were present before the documented collapse of whale populations.

Dr Christopher Clements, who led the study, said: ‘We looked at data on blue, fin, sei and sperm whales and found significant declines in body size, with sperm whales taken in the 1980s four metres shorter on average than those in 1905.’

The researchers believe that this probably occurred as the biggest individuals were selectively removed from the ocean through hunting. Dr Clements added: ‘This means that warning signals were detectable up to 40 years before a population collapse.’

The results suggest that tracking changes in the mean body size might help to predict when populations are at risk of collapsing. Dr Clements added: ‘Our technique could be used to help provide other species of conservation concern. ‘Moreover, it could allow interventions to be put in place to stop this happening.’

Source One India and Daily Mail

 

தினமும் வளர்ந்து சுருங்கும் கல்லீரல்

கல்லீரல் இரத்தத்தை சுத்திகரிக்கிறது, வளர்சிதை மாற்றத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறது, மேலும் கல்லீரலின் மூன்றில் இரண்டு பாகத்தை நீக்கினாலும் வளரும் தனமை உடையது.

ஆனால் அண்மையில் ஜெனீவா பல்கலைக்கழகத்தை சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் கல்லீரலை பற்றி வெளியிட்ட செய்தி யாரும் எதிர்பார்க்காத ஓன்று. எலிகள் விழித்துக்கொண்டிருக்கும் போது அதன் கல்லீரல் 50% வளர்கிறது, அவை தூங்கும் போது மீண்டும் பழைய நிலைக்கு திரும்புகின்றது. அதாவது எலிகள் இரவில் வேட்டையாடும் உயிரினமாக இருப்பதால், தினமும் இரவில் 50% வளர்ந்து, பின் பகலில் அதே அளவு சுருங்குகிறது.

கல்லீரலின் செல்கள் மட்டுமல்லாது அதன் புரதமும் எலிகள் விழித்திருக்கும் பொது வளர்கின்றன என்கிறார்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள்.

மனிதனிடம் இன்னும் இந்த ஆராய்ச்சி மேற்கொள்ளப்படவில்லை.

1

Livers Grow by Almost Half During Waking Hours

Our liver is a pretty resourceful organ – it detoxifies our blood, helps regulate our metabolism, and if up to two-thirds of it is removed, it can regenerate.

But new research suggests livers are even more unique than we expected. While mice are awake, their livers grow by almost 50 percent, before shrinking back to their original size while they sleep. This cycle happens day in and day out, and it’s the only organ researchers know of that oscillates this way.

The experiment was conducted in mice, which have a 24-hour circadian rhythm much like we do, except they’re nocturnal – they forage and run around while it’s dark, and, during sunlight hours, they sleep.

“In rodents following a usual circadian rhythm, we observed that the liver gradually increases during the active phase to reach a peak of more than 40 percent at the end of the night, and that it returns to its initial size during the day,” said lead researcher Flore Sinturel from the University of Geneva.

This was not only due to the liver cells themselves expanding, but also their protein content increasing during the mice’s waking hours.

This is the first time researchers have discovered how the liver fluctuates in response to the circadian rhythm and periods of feeding and fasting – and as far as scientists are aware, it’s the only organ that oscillates in this manner.

If the same process is verified in humans, it means that not only are our livers even weirder than we ever imagined, but it also suggests that our terrible sleeping patterns could be having a serious impact on our liver functions.

The next step is to test out whether the same thing is happening in humans, and whether it’s governed by the same biological mechanism.

Source Science alert

மாடுகளுக்கு மரபணு திருத்தம்

உலகெங்கும் வெளியேற்றப்படும் மொத்த, ‘பசுமைக் குடில்’ வாயுக்களில், 9.5 சதவீதம் மாடுகள் மூலமே காற்று வெளியில் கலக்கின்றன. இதை குறைக்க, மாடுகளின் ஆராய்ச்சியாளர்கள் வயிற்றில் உள்ள  பாக்டீரியாக்களை மரபணு மாற்றம் செய்யும் முயற்சியில் இறங்கி இருக்கின்றனர்.

ஆனால் கனடா அரசு, மாடுகளையே மாற்ற ‘மாடுகள் மரபணு திட்டத்தை’ (Genome Canada project) துவங்கியிருக்கிறது. உலகெங்கும் மாட்டு இனங்களில், சில மாடுகள் பசுமைக் குடில் வாயுக்களை குறைவாக வெளியேற்றுகின்றன என்கின்றனர். அப்படிப்பட்ட மாடுகளின் மரபணு ரகசியத்தை அறிந்து, அந்த மரபணு தன்மைகளை தங்கள் நாட்டு மாடுகளுக்கும் கொண்டு வருவதுதான் கனடாவின் திட்டம். இதற்கென, கனடாவின் தனியார் மாட்டுப் பண்ணைகளிலுள்ள 10ஆயிரம் மாடுகளுக்கு மரபணு திருத்தம் செய்யும் திட்டத்தை கனடா அரசு துவங்கியிருக்கிறது.

balls

Genome Canada project

Bovine livestock are responsible for about 9.5 percent of global greenhouse gas output, according to the Food and Agriculture Organization of the United Nations.  Some scientists at Pennsylvania State University are even genetically modifying the bacteria in cow guts.

But scientists are also tweaking the cows themselves. The Genome Canada project … harnesses labs in the US, UK, Denmark, Australia, and Switzerland to help identify cows that produce fewer greenhouse gases, with the ultimate goal of distributing the responsible genes—conveniently transported in the form of bull semen—to areas that don’t have the resources to develop their own greener cows.

Source Dinamalar and Genetic Literacy Project

தீக்காயத்துக்கு மருந்தாகும் டிலாபியா மீன்

பிரேசில் மருத்துவமனையில் தீக்காயங்களுக்கான சிகிச்சையில் டிலாபியா  மீனின் (tilapia fish) தோலை மருத்துவர்கள் பயன்படுத்த ஆரம்பித்துள்ளனர்.

பிரேசிலின் சியாரா பல்கலைகழகத்தின் (Federal University of Ceara) விஞ்ஞானிகள், டிலாபியா  மீனின் தோலுக்கு, மனிதனின் தோலை போன்றே ஈரப்பதம், பிணைக்கும் புரதமான கொலாசென், மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு சக்திகள் இருப்பதை கண்டுபிடித்தனர். இந்த தன்மைகள் தீக்காயங்களை விரைவில் குணப்படுத்தும் என்று நம்பினர்.

Treatment of Burns with Tilapia Skin

மீனிலிருந்து உரிக்கப்பட்ட தோல், வெட்டி சுத்தமாக்க்கப்பட்டு, வைரஸ் போன்ற நுண்ணுயிரிகள் ஒழிக்கப்பட்டு குளிரூட்டிகளில் பாதுகாக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு சுத்தம் செய்யப்பட்ட தோல், மீன் வாடையே இல்லாமல் இருக்கும். மேலும், இது இரண்டு ஆண்டுகள் வரை கெடாமல் இருக்கும்.

தீக்காயங்களின் மீது வேறு எந்த மருந்தும் இல்லாமல் இந்த மீன் தோலால் மட்டுமே கட்டு போடும்போது காயம் ஆற தேவையான கொலாசென் மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி கிடைக்கிறது. பத்து நாட்களில்  காயம் ஆறியதும் காய்ந்த மீன் தோலை எடுத்து விடலாம்.

தீக்காயங்களுக்கான மற்ற சிகிச்சைகளை விட இது மிகவும் மலிவானது.

இந்த சிகிச்சை முறை இன்னமும் பரிசோதனையாகவே மேற்கொள்ளப்படுகிறது.

4

Fish skin to treat burn victims

Researchers in Brazil are experimenting with a new treatment for severe burns using the skin of tilapia fish, an unorthodox procedure they say can ease the pain of victims and cut medical costs.

Tilapia is abundant in Brazil’s rivers and fish farms, which are expanding rapidly as demand grows for the mildly flavored freshwater fish.

Scientists at the Federal University of Ceara in northern Brazil have found that tilapia skin has moisture, collagen and disease resistance at levels comparable to human skin, and can aid in healing.

University lab technicians treated the fish skin with various sterilizing agents, and sent it to São Paulo for irradiation to kill viruses before packaging and refrigeration. Once cleaned and treated, it can last for up to two years, researchers say. The treatment removes any fish smell.

In medical trials, the alternative therapy has been used on at least 56 patients to treat second- and third-degree burns.

The fish skin has high levels of collagen type 1, stays moist longer than gauze, and does not need to be changed frequently.

The tilapia skin is applied directly onto the burned area and covered with a bandage, without the need for any cream. After about 10 days, doctors remove the bandage. The tilapia skin, which has dried out and loosened from the burn, can be peeled away.

The tilapia skin treatment costs 75 percent less than the sulfadiazine cream typically used on burn patients in Brazil, as it is a cheap fish-farming waste product.

The researchers hope the treatment will prove commercially viable and encourage businesses to process tilapia skin for medical use.

Source Reuters

கண்ணாடித் தவளை

தவளை இனங்களில், கண்ணாடித் தவளைகள் (Hyalinobatrachium genus) உண்டு. இவற்றின் வயிற்றுப் பகுதிக்குள் இருப்பவை அப்படியே தெரியும். ஆனால், அமேசானின் ஈக்வடார் வனப் பகுதியில், விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்துள்ள புதிய கண்ணாடித் தவளை, சற்று வித்தியாசமானது. இதன் வயிற்றுப் பகுதி மட்டுமல்ல, அடி நெஞ்சுப் பகுதியும் அப்படியே வெளியே தெரிகிறது. ஆம், அதன் இதயம் துடிப்பதைக்கூட நம்மால் பார்க்க முடியும். ஆனால் இதன் முதுகுப் பகுதியில் பச்சைப் புள்ளிகள் கொண்ட தோல் மூடியிருக்கிறது. மொத்தம், 2 செ.மீ., நீளமே உள்ள இந்த தவளைகள், இலைக்கு அடியில் பெரும்பாலும் இருப்பவை. எனவே தான், இத்தனை காலமாக, உயிரியல் விஞ்ஞானிகளின் கண்களில் படாமல், தப்பித்திருக்க முடிந்தது. இந்த தவளைக்கு ‘ஹயாலினோபாட்ராசியம் யாகு’ (Hyalinobatrachium yaku ) என்ற உயிரியல் பெயரிடப்பட்டுள்ளது.

5

Transparent frog

There are transparent frogs in the Hyalinobatrachium genus, some of which have been observed in the wild and some of which have been preserved as museum specimens. They are all about the same size and most of them are at least partly transparent on the abdomen. But the very act of preserving the animals for collections causes some discoloration of the skin, so other markings—such as telltale spots and different shades of green and yellow—may be lost or become indistinct.

A team of researchers led by ecologist and biologist Juan M. Guayasimin of the Universidad San Francisco de Quito in Ecuador Guayasimin reckoned that the Amazon rainforest could use one more going-over to determine if there were more species within the genus to be found. They surveyed 65-ft. (20 m) diameter plots near relatively narrow, shallow streams that the Hyalinobatrachium frogs were known to favor. In short order they found what they were looking for.

The new species, Hyalinobatrachium yaku which takes its name from yuka, the word for water in the local Kichwa language, is distinct from other members of the genus in a few ways: the mating call is different, with an amplitude and duration unique to the species; the DNA is different; and the covering of transparent abdominal skin is significantly larger, reaching up to the chest and exposing the heart.

The species’ metaphorical heart is special too—at least when it comes to the males. Unlike other dads-to-be in the Hyalinobatrachium genus, the yaku males look after the clutch of eggs the female lays, protecting them from harm until they hatch. Still, there are certain kinds of harm that even the most vigilant male can’t prevent. The investigators cite numerous threats to the frogs’ habitat—including oil extraction, road development and stream pollution. The hope, as always, is that once people learn about the remarkable species that make the rainforest their homes, the forest itself might be tended more gently.

Source Dinamalar and Time

பாம்பு விஷத்துக்கு நேனோஜெல்

உலகெங்கும், காடுகள், தோட்டங்களில் பாம்புக் கடியால் ஒரு லட்சம் பேருக்கு மேல் உயிரிழக்கின்றனர். இது போன்ற மரணங்களை தடுக்க, அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானிகள் கென் ஷீயா மற்றும் ஜெஃப்ரி ஓ ‘பிரையன் (professor Ken Shea and doctoral student Jeffrey O’Brien), பாம்பு விஷ முறிவு மருந்தை கண்டுபிடித்துள்ளனர்.

snake-antivenom-1

நேனோ துகள்களைக் கொண்டு இயங்கும் இந்த செயற்கை வேதியியல் மருந்து, பாம்பு விஷத்தை மனித உடலில் செயல்படாமல் தடுத்து நிறுத்த வல்லது. இதன் விலை மிக குறைவு என்றும், இந்த விஷ முறிவு மருந்தை பாதுகாக்க குளிர்பதனம் தேவையில்லை என்றும் கலிபோர்னியா விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

stock-vector-shiny-red-ribbon-on-white-background-with-copy-space-vector-illustration-324743945

Nanogel neutralizes deadly snake venom

Chemists at the University of California, Irvine have developed a way to neutralize deadly snake venom more cheaply and effectively than with traditional anti-venom — an innovation that could spare millions of people the loss of life or limbs each year.

Zeroing in on protein families common to many serpents, the UCI researchers (professor Ken Shea and doctoral student Jeffrey O’Brien ) demonstrated that they could halt the worst effects of cobras and kraits in Asia and Africa, as well as pit vipers in North America. The team synthesized a polymer nanogel material that binds to several key protein toxins, keeping them from bursting cell membranes and causing widespread destruction. O’Brien knew he was onto something when the human serum in his test tubes stayed clear, rather than turning scarlet from venom’s typical deadly rupture of red blood cells.

Since publishing their findings, the researchers have discovered that scorpion and spider bite infections may also be slowed or stopped via their invention. They have patents pending and are seeking public and private funding to move forward with clinical trials and product development.

Source Science daily