மின் கண்டுபிடிப்புக்கு உதவிய ஈல் மீன்கள்

அதிசய மீனான ஈல், எப்படி உடலில் மின்சாரத்தை தயாரிக்கிறது.. அது போல அமெரிக்காவிலுள்ள கலிபோர்னியா, மிச்சிகன் மற்றும் பிரைபோர்க் (University of Fribourg) பல்கலைக்கழகங்களைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள், ‘செயற்கை மின் உறுப்பு’ ஒன்றை உருவாக்கியுள்ளனர். ஈல் மீன் 600 வோல்ட்டுகள் வரை மின்சாரத்தை உடலில் உற்பத்தி செய்யும்., அதே முறையை ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆய்வுக்கூடத்தில் உருவாக்க முயன்று வெற்றி பெற்றுள்ளனர்.
ஈல் மீனின் உடலில் உள்ள, ‘எலக்ட்ரோசைட்’கள் தான் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கின்றன. எலக்ட்ரோசைட்டில் பொட்டாசியம் மற்றும் சோடியம் அயனிகள் வினை புரிவதால், மின்சாரம் உற்பத்தியாகிறது. எனவே, விஞ்ஞானிகள் ஒரு பிளாஸ்டிக் தாளில் ஹைட்ரோ ஜெல் குமிழிகளில் உப்புநீர் மற்றும் சாதாரண நீரை மாற்றி மாற்றி ஒட்டவைத்தனர்.
அவற்றை சவ்வுகளால் பிரித்தும் வைத்தனர். இந்த குமிழ்கள் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்பு கொண்டபோது, மின் வேதி வினையால், 100 வோல்ட் வரை மின்சாரம் உற்பத்தியானது.இது, ஈல் தயாரிக்கும் மின்சாரத்தை விட மிகவும் குறைவு தான். ஆனால் மின் உற்பத்தி அளவை அதிகரிக்க ஆராய்ச்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுவதாக விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.
இந்த கண்டுபிடிப்பு நடைமுறைக்கு வந்தால், இதய துடிப்புக் கருவி, கருவிழி மேல் பொருத்தும் மெய்நிகர் திரை, செயற்கை கை, கால் போன்ற உறுப்புகள் போன்றவற்றை இயக்க உதவும் மின்கலன்களை தயாரிக்க உதவும்.

balls

An electric-eel-inspired soft power source

In 1799, the Italian scientist Alessandro Volta fashioned an arm-long stack of zinc and copper discs, separated by salt-soaked cardboard. This “voltaic pile” was the world’s first synthetic battery, but Volta based its design on something far older—the body of the electric eel. This infamous fish makes its own electricity using an electric organ that makes up 80 percent of its two-meter length. The organ contains thousands of specialized muscle cells called electrocytes. Each only produces a small voltage, but together, they can generate up to 600 volts—enough to stun a human, or even a horse.

A team of researchers led by Michael Mayer at the University of Fribourg and Engineers from University of Michigan, have now created a new kind of power source that ingeniously mimics the eel’s electric organ.

This Electric-eel-inspired power concept uses gradients of ions between miniature polyacrylamide hydrogel compartments bounded by a repeating sequence of cation- and anion-selective hydrogel membranes. The system uses a scalable stacking or folding geometry that generates 110 volts at open circuit or 27 milliwatts per square metre per gel cell upon simultaneous, self-registered mechanical contact activation of thousands of gel compartments in series while circumventing power dissipation before contact.

Unlike typical batteries, these systems are soft, flexible, transparent, and potentially biocompatible. These characteristics suggest that artificial electric organs could be used to power next-generation implant materials such as pacemakers, implantable sensors, or prosthetic devices in hybrids of living and non-living systems.

Source Dinamalar and Nature

 

Advertisements

கொக்கி செய்யும் காகங்கள்- தொழில்நுட்ப பரிணாமம்

பசிஃபிக்பெருங்கடலின் தெற்கு பகுதியிலுள்ள டஜன் கணக்கான தீவுகளை உள்ளடக்கியதுதான் பிரான்ஸ் நாட்டின் கீழுள்ள நியூ கலேடோனியா (New Caledonia)
செடிகளில் இருந்து கிடைகின்ற பொருட்களை கொண்டு நியூ கலேடேனிய காகங்கள் எளிதாக கொக்கிகளை செய்கின்றன. அவற்றை பூச்சிகளின் முட்டை புழுக்கள் மற்றும் சிலந்திகளை பிடிப்பதற்கு பயன்படுத்துகின்றன.
சுமார் 23 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், மனிதர்கள் மீன்பிடி கொக்கிகளை தயாரித்தது, மிகவும் முக்கியமான தொழில்நுட்ப திருப்புமுனையாகும். இந்த 1000 தலைமுறைகளுக்குள் மீன்பிடி கொக்கி உருவாக்கத்தில் இருந்து விண்கலன்களை அனுபவது வரை மனிதர்கள் முன்னேறியிருப்பதை பார்க்கிறபோது, உண்மையிலேயே மிகவும் பெரிய வளர்ச்சியாக தெரிகிறது என்கிறார் காகங்களை ஆராயும் ஸ்காட்லாந்தின் ஆண்ட்ரூஸ் பல்கலை கழகத்தின் பேராசிரியர் க்ரிஸ்டியன் ருட்ஸ் (Prof Christian Rutz).
“அது போல், சின்னஞ்சிறிய விலங்குகள் கூட கருவிகளை தயாரித்து கொள்ளுவதற்கு போதுமான அறிவுக்கூர்மையோடும் உள்ளன என்பதையும், சில வேளைகளில் நம்முடைய முன்னோரைவிட அவை சிறந்து விளங்கின என்பதையும் நாம் பணிவுடன் ஏற்றுத்தான் ஆகவேண்டும்” என்கிறார் ருட்ஸ்.
காகங்கள் தயாரிக்கும் கருவிகளின் எதிர்கால வளர்ச்சி பற்றி அனுமானித்தால், இந்த கொக்கிகளை செய்வதோடு அவை நிறுத்தப்போவதில்லை என்று பேராசிரியர் ருட்ஸ் கூறுகிறார்.

balls

Clever crows create hook

New Caledonian crows make hooks out of plant material, using them to “fish” for grubs and spiders. Experiments have now revealed that these hooked tools are 10 times faster at retrieving a snack than the alternative tool – a simple twig.
These crows are the only animals known to make hooks.

See the video Here

The earliest human-made fishing hooks – from about 23,000 years ago – were one of the most significant technological milestones. Lead researcher on the crows study, Prof Christian Rutz, University of St. Andrews ,Scotland, told ” Our invention of fish hooks] was incredibly recent – only 1,000 generations ago, which is an eye-blink in evolutionary terms. “When you think that we went in that 1,000 generations from crafting fish hooks to building space shuttles – that’s absolutely mind-boggling.””When I see these crows making hooked tools, I have a glimpse of the very foundations of a technology that is evolving,” Prof Rutz said.”But we have to be more humble and accept that many ‘small-brained’ animals are intelligent enough to make and use tools and sometimes are even more proficient at this task than our cousins.”

Source BBC

மிக ஆழத்தில் வாழும் மீன

உலகக் கடல்களிலேயே அதிக ஆழமான இடம், மரியானா ட்ரென்ச் (Mariana Trench) மேற்கு பசிபிக் கடலில், அமெரிக்காவுக்கு சொந்தமான குவாம் தீவிற்கு அருகே உள்ளது. இக்கடல் பகுதியில், 26 ஆயிரத்து, 200 அடிக்குக் ( 7966 M) கீழே வாழும் புதிய மீன் வகை ஒன்றை, விஞ்ஞானிகள் அண்மையில் கண்டறிந்துள்ளனர்.

மரியானா நத்தை மீன் (Pseudoliparis swirei) எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ள அந்த சிறிய மீன், இவ்வளவு ஆழத்தில் எப்படி வாழ முடிகிறது என்பதை, தற்போது விஞ்ஞானிகள் ஆராய்ந்து வருகின்றனர்.

வழக்கமாக நீரில் இருக்கும் அழுத்தத்தை விட, 1,000 மடங்கு அழுத்தம் அதாவது 1600 யானைகளின் எடையை கொண்ட அழுத்தம் உள்ள பகுதியில் வாழும் மரியானா நத்தை மீன், தன்னை விட சிறிய கடல் வாழ் உயிரினங்களை இரையாக உண்கிறது. கடலில் இத்தனை அடி ஆழத்தில் ஒரு மீன் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருப்பது, இதுவே முதல் முறை.

balls

New Fish Species Lives 5 Miles Underwater—a Record

Scientists documented the world’s newest, deepest fish, Pseudoliparis swirei, an odd little snailfish caught at 7,966 meters in the Mariana Trench—nearly twice as far below the sea’s surface as Wyoming’s Grand Teton towers above it.

Yet even though the deepest part of the ocean extends almost another 2 miles down to just shy of 11,000 meters, scientists suspect they are unlikely to ever find a fish that lives much deeper. That’s because the pressure down deep is so enormous that fish may be chemically unable to withstand its destabilizing effects on proteins below about 8,200 meters.

While a host of animals can thrive down deep—foraminifera, odd decapod shrimp, sea cucumbers, microbes—no fish has ever been caught from the bottom quarter of the ocean.

“There are real limitations to life in these trenches,” says Mackenzie Gerringer, a postdoctoral fellow at the University of Washington’s Friday Harbor Laboratories. Snailfish are thought to be able to handle pressures equal to the weight of 1,600 elephants. “They have evolved adaptations to that pressure to keep their enzymes functioning and membranes moving.”

Source Dinamalar  and National geographic

பூமி வெப்பமடைவதால் அளவில் சிறுக்கும் கடல் மீன்கள்

பூமி வெப்பமடைவதால், கடல் நீரின் வெப்ப நிலையும் உயர்ந்து வருகிறது. இதனால், கடல் மீன்களுக்கு என்ன வகை பாதிப்பு ஏற்படும் என்பதை கனடாவிலுள்ள பிரிட்டிஷ் கொலம்பியா பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானிகள் ஆராய்ந்தனர். அந்த ஆராய்ச்சியின் முடிவில், கடல் நீரின் வெப்பம் உயர்ந்து கொண்டே போனால், மீன்கள் சுவாசிக்க சிரமப்படும். இதன் விளைவாக கடல் நீரின் வெப்ப நிலை ஒரு டிகிரி அதிகரிக்கும் போது, மீன்களின் வளர்ச்சி விகிதம், 20 முதல் 30 சதவீதம் வரை குறையும் என்றும் அந்த ஆய்வாளர்கள் கணித்துள்ளனர். மேலும் 2050 ல் சுமார் 600 வகையான கடல் மீன்களின் அளவு 14-24சதவிகிதம் சுருங்கி இருக்கும் என்று கணிக்கின்றனர். இப்போதே, மீன்கள் மனித உணவில் மிகப்பெரும் பங்கு வகிக்கும் நிலையில், மீன்களின் அளவு குறைவது, அந்த உணவின் அளவு குறைவதற்கு சமம்.

balls

Climate Change May Shrink the World’s Fish

Warming temperatures and loss of oxygen in the sea will shrink hundreds of fish species—from tunas and groupers to salmon, thresher sharks, haddock and cod—even more than previously thought, a new study concludes.

Because warmer seas speed up their metabolisms, fish, squid and other water-breathing creatures will need to draw more oxyen from the ocean. At the same time, warming seas are already reducing the availability of oxygen in many parts of the sea.

A pair of University of British Columbia scientists argue that since the bodies of fish grow faster than their gills, these animals eventually will reach a point where they can’t get enough oxygen to sustain normal growth.

The body size of fish decreases by 20 to 30 percent for every 1 degree Celsius increase in water temperature,” says author William Cheung, director of science for the university’s Nippon Foundation—Nereus Program.

These changes, the scientists say, will have a profound impact on many marine food webs, upending predator-prey relationships in ways that are hard to predict.

“Lab experiments have shown that it’s always the large species that will become stressed first,” says lead author Daniel Pauly, a professor at the university’s Institute for the Ocean and Fisheries, and principal investigator for the Sea Around Us. “Small species have an advantage, respiration-wise.”

Pauly is perhaps best known for his global, sometimes controversial, studies of overfishing. But since his dissertation in the 1970s, he has researched and promoted a principle that suggests fish size is limited by the growth capacity of gills. Based on this theory, he, Cheung and other authors published research in 2013 that showed average body weight for some 600 species of ocean fish could shrink 14-24 percent by 2050 under climate change.

The new research shows how “careful use of an overarching principle in a wide set of observations across species can support insight that is difficult to reach otherwise,” he says.

Source: Dinamalar and National Geographic

லேக்டிக் அமிலத்தை ஆல்கஹாலாக மாற்றிக்கொண்டு உறைபனியில் உயிர்வாழும் தங்க மீன்கள்.

தங்க மீன்கள் மற்றும் அவற்றின் கானிலை உறவினமான க்ரூசியன் க்ராப் ஆகியவற்றின் விநோதமான உயிர்பிழைத்திருக்கும் ஆற்றல் பற்றி 1980களில் இருந்தே விஞ்ஞானிகள் அறிந்திருக்கின்றனர்.

மனிதர்கள் உள்ளிட்ட பெரும்பாலான முதுகெலும்புள்ள விலங்குகள் ஆக்சிஜன் இல்லாவிட்டால் சில நிமிடங்களில் இறந்துவிடும். ஆனால், இந்த மீன்கள் வட ஐரோப்பாவின் பனி உறைந்த ஏரிகளிலும் குளங்களிலும் ஆக்சிஜன் இல்லாமல் சில மாதங்கள் வரை உயிரோடு இருக்கும் ஆற்றல் பெற்றவை.

கார்போஹைட்ரேட் எனப்படும் மாவுச்சத்தை செல்களின் ஆற்றல் மையமான மைட்டோகான்ட்ரியா நோக்கிச் செலுத்துவதற்கு பெரும்பாலான உயிரினங்களில் ஒரே ஒரு புரோட்டின் தொகுப்பு மட்டுமே உண்டு.

ஆக்சிஜன் இல்லாத நிலையில், உட்கொள்ளப்படும் கார்போஹைட்ரேட்டுகள் லேக்டிக் அமிலங்களாக மாற்றப்படுகின்றன. இவற்றை வெளியேற்ற முடியாத நிலையில் இந்த மீன்கள் ஓரிரு நிமிடங்களில் இறந்துவிடும்.

ஆனால், அதிருஷ்டவசமாக இந்த மீன்கள் மற்றொரு புரோட்டின் தொகுப்பை பெற்றுள்ளன. இந்த இரண்டாம் புரோட்டின் தொகுப்பு, ஆக்சிஜன் இல்லாத நிலையில் செயல்பட்டு லேக்டிக் அமிலத்தை ஆல்கஹாலாக மாற்றுகின்றன. பிறகு இந்த ஆல்கஹால் செதில்கள் வழியாக வெளியேற்றப்படுகின்றன.

பனிக்கட்டி இந்த மீன்களை காற்றில் இருந்து பிரித்துவிடுகின்றன. எனவே, குளம் உறைபனி நிலைக்கு வரும்போது இந்த மீன்கள் கிடைக்கும் எல்லா ஆக்சிஜனையும் நுகர்ந்தபின், உயிர்பிழைக்க ஆல்கஹாலை நாடுகின்றன.

காற்றில்லாத, உறைபனி நிலை எவ்வளவு நீளமாக நீடிக்கிறதோ அவ்வளவு தூரம் இந்த மீன்களில் உள்ள ஆல்கஹால் அளவு அதிகமாக இருக்கும்.

அளந்து பார்த்தால் 100 மிலி ரத்தத்தில் 50 மிலிகிராம் அளவுக்கும் மிகுதியாக ஆல்கஹால் உயர்ந்துவிடும். இந்த மீன்கள் உடலில் செதில் வரை ஆல்கஹால் நிரம்பி இருந்தாலும், இந்த ‘மது’ அவற்றைக் கொல்வதில்லை. மாறாக, குளிர்காலம் நீண்டகாலம் நீடித்தால் அவற்றின் கல்லீரலில் சேர்த்துவைத்த உணவு மொத்தமும் தீர்ந்துபோய் அவை இறந்துவிடுகின்றன.

பரிணாம வளர்ச்சியில் தகவமைதல் குறித்து கற்றுக்கொள்ளவேண்டிய மிக முக்கியமான பாடத்தை இது வழங்குகிறது. இத் தகவமைதல் முறை இரண்டாவது ஜீன் தொகுப்பை உருவாக்குகிறது. உயிரினங்கள் தங்கள் முதன்மையான பணிகளை மேற்கொள்ளவும், பயனுள்ள பணிகளைச் செய்யும்பட்சத்தில் பின்னணியில் வேறொரு தொகுப்பை பராமரிக்கவும் இத் தகவமைதல் முறை உதவுகிறது.

எத்தனால் உற்பத்தியின் மூலமாக இத்தகைய கடினமான சுற்றுச்சூழலைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு உயிர்பிழைக்கும் ஒரே மீன் இனமாக இருக்கிறது க்ரூசியன் க்ராப். இதன் மூலம், நல்ல ஆக்சிஜன் இருக்கும் நீரில் இவை தொடர்பு கொண்டு வாழும் மீன் இனங்களின் போட்டியையும், அவற்றால் வேட்டையாடப்படும் வாய்ப்பையும் இவை தவிர்க்கின்றன என்கிறார் நார்வேயின் ஓஸ்லோ பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர் கேத்ரைன் எலிசபெத் ஃபேஜர்ன்ஸ்.

இந்த க்ரூசியன் க்ராப்பின் மரபியல் உறவுக்கார இனமான தங்க மீன்கள், மனிதர்கள் வளர்க்கும் மீன் இனங்களிலேயே அழுத்தங்களில் இருந்து எளிதாக மீண்டு வரும் இனமாக இருப்பது ஆச்சரியம் இல்லை .

balls

Goldfish turn to alcohol to survive icy winters

Scientists have known about the peculiar survival abilities of goldfish and their wild relatives, crucian carp, since the 1980s.

While humans and most vertebrates die in a few minutes without oxygen, these fish are able to survive for months in icy conditions in ponds and lakes in northern Europe.

Researchers have now uncovered the molecular mechanism behind this ability.

In most animals there is a single set of proteins that channel carbohydrates towards the mitochondria, which are the power packs of cells.

In the absence of oxygen, the consumption of carbohydrates generates lactic acid, which the goldfish can’t get rid of and which kills them in minutes.

Luckily, these fish have evolved a second set of proteins that take over in the absence of oxygen and convert the lactic acid to alcohol, which can then be dispersed through the gills.

“The second pathway is only activated through lack of oxygen,” author Dr Michael Berenbrink from the University of Liverpool, UK.

“The ice cover closes them off from the air, so when the pond is ice-covered the fish consumes all the oxygen and then it switches over to the alcohol.”

The longer they are in freezing, airless conditions the higher the alcohol levels in the fish become.

“If you measure them in the field the blood alcohol goes up above 50mg per 100 millilitres, which is the drink-drive limit in Scotland and northern European countries,” said Dr Berenbrink.

Despite the fact that the fish are literally filled to the gills with alcohol, it’s not the drink that kills them. If the winter lasts too long, they run out of fuel that’s stored in their livers and die.

The researchers say there are some very important lessons to be learned about evolutionary adaptation that produces a duplicate set of genes that allows the species to maintain their original function but also to keep the back-up set if it also delivers useful function.

“The ethanol production allows the crucian carp to be the only fish species surviving and exploiting these harsh environments, thereby avoiding competition and escaping predation by other fish species with which they normally interact in better oxygenated waters,” said lead author Dr Cathrine Elisabeth Fagernes, from the University of Oslo, Norway.

“It’s no wonder then that the crucian carp’s cousin, the goldfish, is arguably one of the most resilient pets under human care.”

Source BBC

 

HIVயை எதிர்க்கும் பசுக்கள்

நோய்த்தடுப்பு முறையில் முதல் முறையாக, எச்.ஐ.வி வைரசுக்கு எதிரான ஒரு வகையான நோய்எதிர்ப்பொருள் பசுக்களின் உடலில் வேகமாக உற்பத்தியாவது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

HIVயை ஒவ்வொரு முறையும் பாதிக்கப்பட்டவரின் உடலிலுள்ள நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு தாக்குவதற்கு முயலும்போதும், அது உடனடியாக மாற்றங்களை மேற்கொண்டு, உருமாறிக்கொள்கிறது. ஆனால் ஒரு சிறு எண்ணிக்கையிலான நோயாளிகள், எய்ட்ஸ் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், “பாதிப்புகளைத் தடுக்கும் நோய் எதிர்ப் பொருள்களை” உருவாக்கிக் கொள்கின்றனர்

இன்டர்நேஷனல் எய்ட்ஸ் வேக்சைன் இனிஷியேடிவ் (International Aids Vaccine Initiative) மற்றும் ஸ்க்ரிப்ஸ் ரிசர்ச் இன்ஸ்டிட்யூடைச் (Scripps Research Institute) சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள் பசுக்களுக்கு HIV நோய்எதிர்ப்பை அளிக்க முற்பட்டனர்.

சில வார காலத்திலேயே மாடுகளின் உடல்களில் உள்ள நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு எச்.ஐ.வி வைரஸைத் தடுக்கத் தேவையான நோய் எதிர்ப்பொருட்களை உற்பத்தி செய்துகொண்டது.

இந்த எதிர்ப்பொருட்களை உருவாக்க மனித உடலுக்கு மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகள் ஆகும். ஆனால் மாடுகளின் உடலில் உற்பத்தி ஆகியுள்ள நோய் எதிர்ப்பொருட்களால் 20% எச்.ஐ.வி தொற்றை 42 நாட்களுக்குள் நீக்க முடியும். 381 ஆகும்போது, ஆய்வகத்தில் பரிசோதிக்கப்பட்ட 96% எச்.ஐ.வி நோய் தொற்றுக்களை அவற்றால் நீக்க முடிந்தது.

மனித உடலில் தோன்றும் நோய் எதிர்ப்பொருட்களில் பரந்த அளவில் நோய்களை எதிர்ப்பவை, வழக்கத்துக்கு மாறாக, நீளமான மற்றும் தொடர்ச்சியான அமைப்பைப் பெற்றிருக்கும். இயல்பாகவே பசுமாடுகளின் உடலில் தோன்றும் நோய் எதிர்ப்பொருள்கள் நீளமான மற்றும் தொடர்ச்சியான அமைப்பைப் பெற்றுள்ளன.

அதனால் பசு மாடுகளின் நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு எச்.ஐ.வி-க்கு எதிரான இந்த எதிர்ப்பொருட்களை சுலபமாக உருவாக்குகின்றன.

புற்களை நொதிப்படுத்த, அவைகளை அசைபோட்டு செரிமானம் செய்யக்கூடிய, மாடுகளின் செரிமான அமைப்பு மோசமான பாக்டீரியாக்களுக்கு கட்டுப்பாடற்ற வாழ்விடமாக இருக்கிறது என்று கருதப்படுகிறது. அதனால் பாக்டீரியாக்களின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுக்குள் வைக்க அவை அந்த எதிர்ப்பொருட்களை சுரக்கத் தொடங்கின.

ஆனால் மனித உடலிலுள்ள நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு இது போன்ற எதிர்ப்பொருட்களை உண்டாக்க வைத்து எச்.ஐ.வி தொற்றுக்கு எதிராகப் போரிடுவதே முக்கிய இலக்காக உள்ளது.

balls

Cows tackle HIV

Cows have shown an “insane” and “mind-blowing” ability to tackle HIV which will help develop a vaccine, say US researchers.

HIV is a slippery and nefarious opponent. It mutates so readily that every time a patient’s immune system finds a way of attacking the virus, HIV shifts its appearance.

However, a small proportion of patients eventually develop “broadly neutralising antibodies” after years of infection. These attack parts the virus cannot change. A vaccine that could train the immune system to make broadly neutralising antibodies should help prevent people being infected in the first place.

Then researchers at the International Aids Vaccine Initiative and the Scripps Research Institute tried immunising cows.

The required antibodies were being produced by the cow’s immune system in a matter of weeks. In humans it takes three-to-five years to develop the antibodies.

The results showed the cow’s antibodies could neutralise 20% of HIV strains within 42 days.By 381 days, they could neutralise 96% of strains tested in the lab.

Unusually for human antibodies, the broadly neutralising ones have a long and loopy structure. Cow antibodies are inherently more long and loopy. So the cow immune system finds making the antibodies easily.

It is thought the cow’s “ruminant” digestive system which ferments grass in order to digest it is a Wild West of hostile bacteria. So the animals have developed the antibodies needed to keep them in check.

It means cattle could eventually become a source of drugs to make more effective vaginal microbicides to prevent HIV infection.

However, the real goal is to develop a vaccine that encourages the human immune system to make the antibodies it currently finds a struggle.

Source : BBC

அணில்களின் நினைவாற்றல்

அணில்கள் நினைவாற்றலுக்கு பெயர் பெற்றவை. அவை உணவை எங்காவது பதுக்கி வைத்துவிட்டு, திரும்பவும் அதே இடத்தில் போய் அதை எடுக்கும் திறன் படைத்தவை. ஆனால், அணில்கள், புதிதாகக் கற்றுக்கொண்ட ஒரு செயலை, இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் நினைவில் வைத்திருக்கும் திறன் கொண்டவை என்பதை, இங்கிலாந்தின் எக்செட்டர் பல்கலைக்கழக(University of Exeter) விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர்.

ஆய்வுக்கூடத்தில், சில சாம்பல் நிற அணில்கள் உணவைப் பெற, சில வேலைகளைச் செய்ய வைத்தனர் விஞ்ஞானிகள். பிறகு, 22 மாதங்கள் கழித்து அதே உத்தி மூலம் உணவைப் பெறுகின்றனவா என்று சோதித்தபோது, சில வினாடிகளில் அந்த அணில்கள் அந்த வேலையைச் செய்து உணவைப் பெற்றுக்கொண்டன. இந்த நினைவாற்றலின் உதவியால் தான் நகர்ப்புறங்களிலும் அணில்களால் உயிர் வாழ முடிகிறது என விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர்.

images

Squirrels have long memory for problem solving

Squirrels can remember problem-solving techniques for long periods and can apply them to new situations, researchers have discovered. University of Exeter scientists found grey squirrels quickly remembered how to solve a problem they had not seen for almost two years.

The squirrels also quickly worked out how to use those skills in a redesigned version of the test.

In the study, five squirrels were given a task identical to one they had tried 22 months earlier, in which they had to press levers to get hazelnuts.

In that first experience, the squirrels improved with practice — taking an average of eight seconds on their first attempt and just two seconds by the final time they tried it. Trying again for the first time in 22 months, they took an average of just three seconds to get a hazelnut.

Grey squirrels are known to have good long-term memory — they are “scatter-hoarders,” collecting and hiding thousands of nuts every autumn. This is not just remembering where things have been left, it shows they can recall techniques which they have not used for a long time.

When presented with a version of the task that looked different but required the same technique to get hazelnuts, the squirrels showed a “neophobic” (fear of news things) response — hesitating for more than 20 seconds on average before starting the task.

But once they started it took them just two seconds on average to get a hazelnut, showing that they were able to recall and apply the technique they learned in the previous form of the challenge.

Source : Dinamalar and Science Daily

கடல் சிலந்தியின் கால்கள்

கடல் சிலந்தி ஒரு விந்தையான கடல் வாழ் உயிரினம். இதன் மெல்லிய  உடலில் வலுவான ஆறு ஜோடி கால்கள் இணைந்திருக்கின்றன. ஹவாய் பல்கலைகழகத்தை சார்ந்த விஞ்ஞானி அமி மோர்கன் (Amy Moran, University of Hawaii) நடத்திய ஆராய்ச்சியில், அதன் கால்கள், இதயம், வயிறு, பிறப்புறுப்பு ஆகியவற்றின் வேலைகளை செய்வதை கண்டறிந்தனர்.

கடல் சிலந்திகளின் இதயம் மிகவும் பலகீனமாகவே ரத்தத்தை உந்துவதாக தெரிய வந்துள்ளது. இந்நிலையில், உடல் முழுவதும் அதாவது கால்களில் பரவியுள்ள அவற்றின் ஜீரண உறுப்பு, ரத்தத்தை சீராக உந்திச் செலுத்தும் பணியையும் சேர்த்துச் செய்வதாக விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்தனர்.

மேலும், முட்டைகள் பெண் சிலந்தியின் தொடையில் உருவாகி சிறு துளை மூலம் வெளியே வரும். ஆண் சிலந்தியும் அது போல் விந்தணுவை தொடையில் இருக்கும் துளை வழியே வெளியே விடும். கரு உருவானதும் ஆண் சிலந்தி அதை சுமக்கும்.

banner-154181_960_720

Sea Spiders Pump Blood With Their Guts, Not Their Hearts

Sea spiders are bizarre marine creatures that have four to six pairs of spindly, jointed legs that convene at a torso that barely exists. Amy Moran from the University of Hawaii at Mānoa and her team studied these animals. They have, for example, no lungs, gills, or respiratory organs of any kind. Instead, they rely on oxygen diffusing passively across the large surface area provided by their legs.

Their genitals are found on their legs, too. A female will grow eggs in her thighs and release them through pores. A male, clambering over her, releases sperm from similar pores to fertilize the eggs, which he scoops up and carries around. Among these animals, the dads care for the young.

The legs are also where most of sea spiders’ digestion takes place. There’s so little distance between their mouths and anuses that their guts send long branches down each leg.

Sea spiders, also known as pycnogonids, aren’t actual spiders. There’s a hazy consensus that they belong with the chelicerates—the group that does include true spiders—although some geneticists think that they’re more distantly related. Regardless, “they’re about as closely related to a terrestrial spider as a seahorse is to a horse,” says Moran.

They do live in the sea, though, so the Department of Naming Things got things half-right at least. There are around 1,300 known species, found in oceans all over the world. The smallest are just a millimeter long. The biggest, found in Antarctica, are the size of dinner plates.

The team injected fluorescent chemicals into their blood to see how far their hearts can push blood into their legs. Not very far, it turns out. Instead, the creatures largely pump their blood using their guts.

Each leg is a solid tube containing a branch of the sea spider’s guts and some blood vessels. The guts can contract to move food along, just as ours can. But unlike our abdomens, which are flexible, a sea spider’s leg is hard and can’t stretch or expand. If it pushes digestive fluids down its legs, it also forces blood back in the other direction. If it pushes the digestive fluids up, the blood goes back down.After oxygen passively diffuses into the animal’s legs, it is actively pushed into its torso by the contracting guts.

The creature’s actual heart is too small and weak to push blood down the long legs. It only takes over once the blood has reached the animal’s core, circulating it around the torso and head.

Like everything else about sea spiders, the origin of this weird circulatory system is mysterious. These animals are an ancient group that first appeared during around 500 million years ago during the Cambrian period—the point in Earth’s history when most modern animal groups exploded into existence. It could be that the earliest members already had spindly legs and branching guts, and simply co-opted these into ersatz hearts. Alternatively, the double-purpose guts may have come first, allowing the sea spiders to evolve their long legs.

Source Atlantic

முற்காலத்தில் வாழ்ந்த ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’

சாம்பல் நிற கங்காரு அளவிலான ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’ போன்றதொரு பறவை முற்காலத்தில் இருந்ததாக ஆஸ்திரேலிய விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர். இது, அழிந்து போய்விட்ட பறவையினங்களில் ஒன்றாகும்.

இலை குப்பைகளை கொண்டு நிலத்தில் மண்மேடுகளை உருவாக்கி, முட்டையிட்டு, புதைத்து வைப்பதற்கு பேர்போன நவீன கால மல்லீஃபெவுல் (Malleefowl ) பறவை முற்கால பறவை உறவினம்தான் இந்த சாம்பல் நிற கங்காரு அளவிலான ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’. இருப்பினும், இந்த ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழியான’, ப்ராகுரா காலினாசியா (Progura gallinacean) அவ்வாறு செய்யவில்லை. மல்லீஃபெவுல் பறவை பெற்றிருக்கும் பெரிய பாதங்களோ, தனி சிறப்பு மிக்க கூர்நகங்களையோ இது பெற்றிருக்கவில்லை .

மாறாக, இந்தோனீஷியாவிலும், பசிபிக்கிலும் வாழும், இன்றும் மணல் மேடு கட்டி குஞ்சு பொரிக்கும் சில பறவையினங்களைப்போல, ப்ராகுரா காலினாசியா வெப்பமான மணல் அல்லது மண்ணில் தங்கள் முட்டைகளை புதைத்து வைத்தன.

அடிலெய்டிலுள்ள ஃபிளின்டஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் குழு ஒன்று இந்த அறிக்கை தயாரிக்க புதிய மற்றும் புதை படிவ எச்சங்களை ஆய்வு செய்திருக்கிறது.

இவற்றில் சில மாதிரிகள் முதன்முதலில் 1800களில் சேகரிக்கப்பட்டன. புதிய மாதிரிகள் ஆஸ்திரேலியாவின் மேற்கு பகுதியிலுள்ள புகழ்பெற்ற தைலாகோலியோ காவெர்ன்ஸில் இருந்து கிடைத்தவை. இங்குதான் சுண்ணாம்பு குழாய்கள் மூலம் எண்ணற்ற முற்கால விலங்குகள் அழிந்ததாக கருதப்படுகிறது.

மணல் மேடு கட்டி குஞ்சு பொரிக்கும் அழிந்துவிட்ட பறவையினங்களில் 5 புதிய இனங்களை விஞ்ஞானிகள் விவரிக்கின்றனர். அவற்றில் ப்ராகுரா காலினாசியா மிகவும் பெரியதாகும்.

11,700 ஆண்டுகள் முதல் 2.5 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பான பிளாய்ஸ்டோசீன் காலத்தில் இந்த பறவையினங்கள் வாழ்ந்துள்ளன. அப்படியானால், வயிற்றுப்பையில் குட்டியைப் பேணும் ராட்சத விலங்கு போன்ற சில பெரிய உருவங்களை கொண்ட அடையாள முக்கியத்துவ விலங்குகளாகக் கருதப்படும் விலங்குகளோடு இவை வாழ்ந்திருக்கும் என்று பொருள்படுகிறது.

வயிற்றுப்பையில் குட்டியைப் பேணும் ராட்சத விலங்குகள் ஆஸ்திரேலிய கண்டத்தில் நவீன மனிதர்கள் நுழைந்த பின்னர் சற்று அழிந்து போய்விட்டன.

அழிந்துபோன பல பெரிய பறவைகளில் டோடோ போன்றவை பறக்க முடியாததாக இருந்தாலும், ப்ராகுரா காலினாசியா நிச்சயமாக பறந்திருக்க முடியும் என்று ஃபிளின்டஸ் பல்கலைக்கழக குழுவினர் தெரிவித்திருக்கின்றனர்.

வலுவான இறகு எலும்புகளைக் கொண்ட இது மரங்களில் தங்கியது என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

240_F_123165150_Co0vkIAoweQttDlqOkLztQ8JlFkFeRkh

Ancient bird like ‘a kangaroo-sized flying turkey’

It has been described as a “giant flying turkey” the size of a grey kangaroo by Australian scientists.

It is actually an extinct species of megapode bird – an ancient cousin of the modern Malleefowl, which famously builds mounds of earth and leaf litter in which to lay and incubate its eggs.

Progura gallinacea probably didn’t do that, however.

It lacked the Malleefowl’s large feet and specialised claws. Instead, it’s quite likely P. gallinacea simply buried its eggs in warm sand or soil, just as some living megapodes in Indonesia and the Pacific still do.

A team from Flinders University in Adelaide assessed new and old fossil finds in producing its report.

Some of the older specimens were first collected in the late 1800s; the newer ones came from the remarkable Thylacoleo caverns of Western Australia, where countless ancient animals fell to their deaths through limestone pipes.

The scientists actually describe five new species of extinct megapodes, of which Progura gallinacea was the biggest.

These birds all lived in the Pleistocene – a time period that covers 11,700 years ago to 2.5 million years ago. That means they would have existed alongside some of the iconic megafauna – such as the giant marsupials – that disappeared shortly after modern humans first entered the Australian continent.

Although many large extinct birds, such as dodos, were flightless, the Flinders team says Progura gallinacea definitely could take to the air.

It had strong wing bones and probably roosted in trees, the researchers say.

Source BBC

வேட்டையாடப்படுவதால் திமிங்கலத்தின் உடல் அளவு குறைகிறது

விலங்குகள், கடல் வாழ் உயிரினங்களை மனிதர்கள் வேட்டையாடுவதால் சில தாக்கங்கள் அந்த உயிரினத்திற்கு ஏற்படுகிறது. தொடர்ந்து வேட்டையாடப்படுவதால் திமிங்கல இனங்களின் சராசரி உடல் அளவு குறைந்துள்ளதாக ஆய்வு ஒன்று தெரிவிக்கிறது.

சுவிட்சர்லாந்து பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள் இருவர் இது குறித்த ஆய்வை மேற்கொண்டார். கிறிஸ்டோபர் கிளெமெண்ட்ஸ்        (Dr Christopher Clements) என்பவரும் அவரது நண்பரும் சேர்ந்து 1900 முதல் 1985 வரையிலான காலகட்டத்தில் வணிக நோக்கத்தோடு பிடிக்கப்பட்ட திமிங்கலங்களின் உடல் அளவுகள் பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணங்களை ஆய்வு செய்தனர். (1985 ஆண்டோடுதான் உலக அளவில் திமிங்கலங்களை வேட்டையாடுவதற்கு தடை கொண்டு வரப்பட்டது.)

அந்த ஆய்வில், நீல நிற திமிங்கலம் ஸ்பெர்ம் வகை திமிங்கலம் உள்ளிட்ட பல்வேறு வகையான திமிங்கலங்கள் பற்றிய ஆவணங்களை ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதில் திமிங்கலத்தின் உடல் அளவுகள் குறைந்துள்ளது கண்பிடிக்கப்பட்டுள்ளது. 1905ம் ஆண்டு பிடிக்கப்பட்ட ஸ்பெர்ம் வகை திமிங்கலத்தைவிட 1980ம் ஆண்டு பிடிக்கப்பட்ட அதே வகை திமிங்கலத்தின் உடல் அளவு நான்கு மீட்டர் வரை குறைந்துள்ளது என்கிறார் ஆய்வாளர் கிளெமெண்ட்ஸ். பெரிய அளவிலான உயிரினங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு வேட்டையாடப்படுவதால்தான் உடல் அளவு குறைகிறது என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இதே போன்றுதான் பெரிய அளவில் இருக்கும் கடல்வாழ் மீன்களை பிடிப்பதாலும் அதன் அளவுகள் குறைந்து வருவதாக கூறப்படுகிறது. திமிங்கலம் மற்றும் பெரிய அளவிலான மீன்களை வேட்டையாடுவதால் அதன் அளவு குறைவது போன்று, நாளடைவில் கடல்வாழ் உயிரினங்கள் முற்றிலும் அழிந்துவிடுமா என்றும் ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது.

1

The marine mammals SHRINK when they are being hunted

Researchers found that the average body size of four whale species rapidly declined in response to hunting. The findings suggest that tracking changes in the mean body size might help to predict when populations are in trouble in the future.

Researchers from the University of Zurich analysed data on the number and size of whales harvested from 1900 onwards. They used this data to test whether these tell-tale shifts in body size and fluctuations in the numbers were present before the documented collapse of whale populations.

Dr Christopher Clements, who led the study, said: ‘We looked at data on blue, fin, sei and sperm whales and found significant declines in body size, with sperm whales taken in the 1980s four metres shorter on average than those in 1905.’

The researchers believe that this probably occurred as the biggest individuals were selectively removed from the ocean through hunting. Dr Clements added: ‘This means that warning signals were detectable up to 40 years before a population collapse.’

The results suggest that tracking changes in the mean body size might help to predict when populations are at risk of collapsing. Dr Clements added: ‘Our technique could be used to help provide other species of conservation concern. ‘Moreover, it could allow interventions to be put in place to stop this happening.’

Source One India and Daily Mail