முற்காலத்தில் வாழ்ந்த ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’

சாம்பல் நிற கங்காரு அளவிலான ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’ போன்றதொரு பறவை முற்காலத்தில் இருந்ததாக ஆஸ்திரேலிய விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர். இது, அழிந்து போய்விட்ட பறவையினங்களில் ஒன்றாகும்.

இலை குப்பைகளை கொண்டு நிலத்தில் மண்மேடுகளை உருவாக்கி, முட்டையிட்டு, புதைத்து வைப்பதற்கு பேர்போன நவீன கால மல்லீஃபெவுல் (Malleefowl ) பறவை முற்கால பறவை உறவினம்தான் இந்த சாம்பல் நிற கங்காரு அளவிலான ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’. இருப்பினும், இந்த ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழியான’, ப்ராகுரா காலினாசியா (Progura gallinacean) அவ்வாறு செய்யவில்லை. மல்லீஃபெவுல் பறவை பெற்றிருக்கும் பெரிய பாதங்களோ, தனி சிறப்பு மிக்க கூர்நகங்களையோ இது பெற்றிருக்கவில்லை .

மாறாக, இந்தோனீஷியாவிலும், பசிபிக்கிலும் வாழும், இன்றும் மணல் மேடு கட்டி குஞ்சு பொரிக்கும் சில பறவையினங்களைப்போல, ப்ராகுரா காலினாசியா வெப்பமான மணல் அல்லது மண்ணில் தங்கள் முட்டைகளை புதைத்து வைத்தன.

அடிலெய்டிலுள்ள ஃபிளின்டஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் குழு ஒன்று இந்த அறிக்கை தயாரிக்க புதிய மற்றும் புதை படிவ எச்சங்களை ஆய்வு செய்திருக்கிறது.

இவற்றில் சில மாதிரிகள் முதன்முதலில் 1800களில் சேகரிக்கப்பட்டன. புதிய மாதிரிகள் ஆஸ்திரேலியாவின் மேற்கு பகுதியிலுள்ள புகழ்பெற்ற தைலாகோலியோ காவெர்ன்ஸில் இருந்து கிடைத்தவை. இங்குதான் சுண்ணாம்பு குழாய்கள் மூலம் எண்ணற்ற முற்கால விலங்குகள் அழிந்ததாக கருதப்படுகிறது.

மணல் மேடு கட்டி குஞ்சு பொரிக்கும் அழிந்துவிட்ட பறவையினங்களில் 5 புதிய இனங்களை விஞ்ஞானிகள் விவரிக்கின்றனர். அவற்றில் ப்ராகுரா காலினாசியா மிகவும் பெரியதாகும்.

11,700 ஆண்டுகள் முதல் 2.5 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பான பிளாய்ஸ்டோசீன் காலத்தில் இந்த பறவையினங்கள் வாழ்ந்துள்ளன. அப்படியானால், வயிற்றுப்பையில் குட்டியைப் பேணும் ராட்சத விலங்கு போன்ற சில பெரிய உருவங்களை கொண்ட அடையாள முக்கியத்துவ விலங்குகளாகக் கருதப்படும் விலங்குகளோடு இவை வாழ்ந்திருக்கும் என்று பொருள்படுகிறது.

வயிற்றுப்பையில் குட்டியைப் பேணும் ராட்சத விலங்குகள் ஆஸ்திரேலிய கண்டத்தில் நவீன மனிதர்கள் நுழைந்த பின்னர் சற்று அழிந்து போய்விட்டன.

அழிந்துபோன பல பெரிய பறவைகளில் டோடோ போன்றவை பறக்க முடியாததாக இருந்தாலும், ப்ராகுரா காலினாசியா நிச்சயமாக பறந்திருக்க முடியும் என்று ஃபிளின்டஸ் பல்கலைக்கழக குழுவினர் தெரிவித்திருக்கின்றனர்.

வலுவான இறகு எலும்புகளைக் கொண்ட இது மரங்களில் தங்கியது என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

240_F_123165150_Co0vkIAoweQttDlqOkLztQ8JlFkFeRkh

Ancient bird like ‘a kangaroo-sized flying turkey’

It has been described as a “giant flying turkey” the size of a grey kangaroo by Australian scientists.

It is actually an extinct species of megapode bird – an ancient cousin of the modern Malleefowl, which famously builds mounds of earth and leaf litter in which to lay and incubate its eggs.

Progura gallinacea probably didn’t do that, however.

It lacked the Malleefowl’s large feet and specialised claws. Instead, it’s quite likely P. gallinacea simply buried its eggs in warm sand or soil, just as some living megapodes in Indonesia and the Pacific still do.

A team from Flinders University in Adelaide assessed new and old fossil finds in producing its report.

Some of the older specimens were first collected in the late 1800s; the newer ones came from the remarkable Thylacoleo caverns of Western Australia, where countless ancient animals fell to their deaths through limestone pipes.

The scientists actually describe five new species of extinct megapodes, of which Progura gallinacea was the biggest.

These birds all lived in the Pleistocene – a time period that covers 11,700 years ago to 2.5 million years ago. That means they would have existed alongside some of the iconic megafauna – such as the giant marsupials – that disappeared shortly after modern humans first entered the Australian continent.

Although many large extinct birds, such as dodos, were flightless, the Flinders team says Progura gallinacea definitely could take to the air.

It had strong wing bones and probably roosted in trees, the researchers say.

Source BBC

மூவாயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான செயற்கை கால்

எகிப்தில் 3 ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான செயற்கை கால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இது தொல்பொருள் ஆய்வாளர்களுக்கு ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

எகிப்தில் ஷேக் அப்த் அல்-குவர்னி கல்லறையை ஆய்வு செய்துவரும் தொல்பொருள் ஆய்வாளர்கள் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மரத்தாலான செயற்கை கால் ஒன்றை கண்டுபிடித்துள்ளனர்.

இந்த செயற்கைக்கால் 3000 ஆண்டுகள் பழமையானது என தெரியவந்துள்ளது. இந்த காலானது மதகுரு ஒருவரது மகள் பயன்படுத்தி வந்தது எனவும், அவரது வாழ்நாளில் அந்த செயற்கை காலானாது பலமுறை மாற்றியமைக்கப்பட்டு வந்துள்ளது எனவும் ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இதன்மூலம் மனித உடம்பில் உறுப்புகளின் முக்கியத்துவத்தை பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே உணர்ந்துள்ளனர் என்றும் தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். அந்த செயற்கை காலானது மரத்தால் செய்யப்பட்டுள்ளது.

அதில் தோலினாலான வாரை கட்டுவதற்கு பயன்படுத்தியுள்ளனர் என்பதும் தெரியவந்துள்ளது. மேலும் அந்தக் காலில் கட்டைவிரலில் நகம் இருப்பதை போன்றும் தத்ரூபமாக செதுக்கியுள்ளனர். இந்த செயற்கை கால் குறித்து தொல்பொருள் ஆய்வாளர்கள் தற்போது ஆய்வு நடத்தி வருகின்றனர்.

4

3,000-YEAR-OLD WOODEN TOE DISCOVERED

A big wood-and-leather toe from Egypt is the oldest prosthetic discovered so far, researchers believe, and provides an insight into the world of ancient medicine.

Experts found the 3,000-year-old Greville Chester artificial toe attached to a mummy in a tomb near the city of Luxor in 1997; it has been in the Cairo museum ever since. A re-examination of the toe has presented new findings.

Researchers at the University of Basel found that the wooden toe had been refitted several times to the shape of the woman who wore it, that it had signs of wear and that the user, a priest’s daughter, wanted the prosthetic device to be comfortable.

“By using a sophisticated way of fixing the individual parts of the prosthesis to each other, the artificial limb had a balancing effect and gave, to some extent, a freedom of movement,” Andrea Loprieno-Gnirs of the University of Basel told CNN.

Prosthetics replace missing limbs or body parts, allowing those who require them to operate freely. Scientists now believe that this toe is the earliest incarnation of a wearable, aritificial limb. “There is no other prosthetic device known of this old age displaying the same sophistication. It is a unique piece,” Loprieno-Gnirs said.

Researchers used modern technologies such as X-rays, microscopy and computer imaging to identify details about the prosthetic.  “The fact that the prosthesis was made in such a laborious and meticulous manner indicates that the owner valued a natural look, aesthetics and wearing comfort, and that she was able to count on highly qualified specialists to provide this.”

Source One India and News week

 

மரபணு பிறழ்வை தவிர்க்கும் ஓக் மரம்

நுாற்றாண்டுகள் கண்ட உயிருள்ள மரங்களின் மரபணுக்களில், நிறைய பிறழ்வுகள் நிகழும் என்றே தாவர மரபணுவியல் வல்லுனர்கள் கருதி வந்தனர். ஆனால், பயோஆர்க்சைவ்.ஆர்க் இணைய தளத்தில், நம்ரதா சர்க்கார் உள்ளிட்ட, 20க்கும் மேற்பட்ட ஆராய்ச்சியாளர்கள், 234 வயதான ஓக் மரம் ஒன்றின் மரபணுக்களை அலசியபோது, அவற்றில் மிகக் குறைவான மரபணு பிறழ்வுகளே ஏற்பட்டிருந்ததை கண்டறிந்துள்ளனர். விலங்குகளைப் போலல்லாமல், நெடுநாள் வாழும் மரங்கள், ஏதாவது வகையில் மரபணுப் பிறழ்வை தவிர்க்கக்கூடும் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

red ribbon with bow with tails

Low Rate of Somatic Mutations in a Long-Lived Oak Tree

Because plants do not possess a proper germline, deleterious mutations that occur in the soma can be passed to gametes. It has generally been assumed that the large number of somatic cell divisions separating zygote from gamete formation in long-lived plants should lead to many mutations. However, a recent study showed that surprisingly few cell divisions separate apical stem cells from axillary stem cells in annual plants, challenging this view. To test this prediction, Namrata Sarkar and other scientists generated and analysed the full genome sequence of two terminal branches of a 234-year-old oak tree and found very few fixed somatic single-nucleotide variants (SNVs), whose sequential appearance in the tree could reliably be traced back along nested sectors of younger branches. Our data indicate that the stem cells of shoot meristems in trees are robustly protected from accumulation of mutations, analogous to the germline in animals.

Source Dinamalar and biorxiv.org

தனித்துவமான மரபணு பெற்ற ஷெர்பாக்கள்

நேபாள நாட்டைச் சேர்ந்த ஷெர்பா இன மக்களின் உடல்கூறு இயற்கையாகவே பிராணவாயுவை திறமையாக பயன்படுத்தும் வகையில் அமைந்துள்ளது என்று ஒரு ஆய்வில் தெரியவந்துள்ளது.

இமய மலைப் பிரதேசத்தைப் பார்க்கவருபவர்களை விட, குறைந்த பிராணவாயு உள்ள சூழலில் ஷெர்பா மக்கள் மட்டும் மூச்சுத்திணறலை சமாளிக்க முடிகிறது என்பது நீண்டகாலமாக ஒரு புதிராக இருந்தது.

மலையேறுபவர்கள், குறைந்த பிராணவாயு இருக்கும் இடத்திற்கு ஏற்றவாறு தங்களை தகவமைத்துக் கொள்ள வேண்டுமெனில் அவர்களின் ரத்தத்தில் உள்ள சிவப்பணுக்களை அதிகரிக்கவேண்டும். அதன்மூலம் பிராணவாயுவை கொண்டுசெல்லும் திறனை அதிகரிக்கமுடியும்.

இதற்கு மாறாக, ஷெர்பா மக்களின் ரத்தம் இயற்கையாகவே லேசானதாக, குறைவான ரத்த அணுக்கள் மற்றும் பிராணவாயுவை கொண்டதாக உள்ளது.

புதிய தசை மாதிரிகளை உயிர்வேதியல் சோதனைக்கு உட்படுத்தியபோது, ஷெர்பா மக்களின் திசுக்கள், உடல் கொழுப்பு எரிவதை கட்டுப்படுத்தி, குளுக்கோஸ் நுகர்வவை அதிகரித்து, கிடைக்கும் பிராணவாயுவை சிறப்பாக பயன்படுத்தி கொள்கின்றன என்பது தெரிய வந்தது. சர்க்கரைச் சத்தை எரித்துக்கொள்வதன் மூலம், ஒரு ஆக்ஸிஜன் யூனிட்டை சுவாசிப்பதால் கிடைக்கும் கலோரிகளை அதிகப்படுத்திக்கொள்கின்றன.

ஷெர்பா மக்கள் நேபாளத்தில் உள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தை சேர்நதவர்கள். அவர்கள் சுமார் 6,000 ஆண்டுகளாக மனிதர்கள் வாழ்ந்த பகுதியான திபெத் பகுதியில் இருந்து 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக நேபாளத்திற்கு இடம்பெயர்ந்தவர்கள். ஒரு பயனுள்ள மரபணு அவர்களுக்குள் உருவாக இது அதிகமான நேரம்தான்,” என்றார் ஆய்வின் மூத்த ஆராய்ச்சியாளர் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் ஆண்ட்ரூ முரே.

2

Lean-burn physiology gives Sherpas peak-performance

Nepalese Sherpas have a physiology that uses oxygen more efficiently than those used to the atmosphere at sea level.

It has long been a puzzle that Sherpas can cope with the low-oxygen atmosphere present high in the Himalayas far better than those visiting the region. Mountaineers trekking to the area can adapt to the low oxygen by increasing the number of red cells in their blood, increasing its oxygen-carrying capacity.

In contrast, Sherpas actually have thinner blood, with less haemoglobin and a reduced capacity for oxygen (although this does have the advantage that the blood flows more easily and puts less strain on the heart).

The biochemical tests on the fresh muscle showed was that the Sherpas’ tissue was able to make much better use of oxygen by limiting the amount of body fat burned and maximising the glucose consumption. In other words, by preferentially burning body sugar rather than body fat, the Sherpas can get more calories per unit of oxygen breathed.

Sherpas are a specific population amongst the Nepalese (“the Ferraris of the Himalayans”, Formenti calls them) who migrated to the country 500 years ago from Tibet, which has been occupied by humans for at least 6,000 years. That is plenty of time for a beneficial gene to become embedded, says Cambridge University’s Prof Andrew Murray, the senior author on the new study.

Other recent studies have shown that some genes that help Tibetans survive at high altitude come from the recently discovered extinct human species known as the Denisovans, although there is no evidence yet that the metabolic gene is among them.

Source BBC

 

ஒரு கோடி ஆண்டுக்கு முன் வாழ்ந்த குரங்கின் பல்

இமாச்சல பிரதேசத்தில் சுமார் ஒரு கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த குரங்கின் பல் புதை படிவம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. சுமார் 38 ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்தியாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கிருஷ்ணபித்கஸ் என்ற விலங்கினம் குறித்து மேலும் அறிந்து கொள்ளும் வகையில் இந்தப் பல் படிவம் உதவும் என அறிவியலாளர்கள் கூறியுள்ளனர்.

இந்தப் பல் படிவம் இமாசலப் பிரதேசத்தில் உள்ள ஹரிதலிங்கர் என்ற இடத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம் தற்போது வாழ்ந்து வரும் கிப்பன் (gibbons) என்ற குரங்கின் முந்தைய கால வளர்ச்சி குறித்து அறிந்து கொள்ள உதவும் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

இது குறித்துப் பேலியோ ஆய்வு மையத்தின் (Paleo Research Society) தலைவரான அனேக் அங்கியான், “பியோபித்செக்கின் என்ற குரங்கின் வழித்தோன்றலாகக் கிருஷ்ணபித்கஸ் இருக்க வாய்ப்புள்ளது. இந்த உயிரி னத்தைப் பற்றி விஞ்ஞானிகள் முன்பு அறிந்திருக்கவில்லை. இந்தக் கண்டுபிடிப்பு கிருஷ்ணபித்கஸ் என்ற உயிரினத்தின் பழக்க வழக்கம் மற்றும் அதனுடைய பரிணாம வளர்ச்சி குறித்து அறிந்து கொள்ள உதவும்” என்கிறார்.

ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ

Scientists Find Nine Million Years Old Ape Fossils In Himachal

Scientists have discovered that a primitive ape-like ancestor, which was till now thought to be a native of only Eurasia, had existed in India too, a leap in research on human evolution.

The fossil was dug up by scientists during an excavation in Haritalyangar in Shiwalik hills region in Himachal Pradesh, about 120 km from Shimla on the road to Kangra.

The fossils are nine million years old and are in the form of lower molar germs or permanent teeth that are un-erupted and still forming in lower jaw. The crowns of both the molars are fully formed, but there is no root formation. This indicates that they belonged to infants of slightly different ages at the time of their deaths. One specimen is a partial right first molar and other a complete left second molar.

The apes seemed to be slightly larger (about 15 kg heavier) than the modern-day Siamang Gibbons, that are found in the Himalaya and South-East Asia.

Detailed studies showed that the specimens were similar to those of a genus of primitive ape-like ancestors called pliopithecoid, which were widespread in Eurasia during the Miocene period (18 million to seven million years ago).

The specimens were also consistent in size and morphology to an upper third molar that was found in the same region in the 1970s. At that time it was suspected that the specimen was perhaps related to pliopithecoid genus but it was highly worn out and could not be studied properly. The specimen was initially identified as Pliopithecus krishnaii but was later transferred to a new genus Krishnapithecus.

The research team consisted of Dr. Anekh R.Sankhyan, a retired anthropologist from the Anthropological Survey of India, Dr. Jay Kelley of Institute of Human Origins and School of Human Evolution and Social Change, Arizona State University and Terry Harrison of the Centre for the Study of Human Origin in the Department of Anthropology at New York University.

Source Hindu and Outlook

அழிவிலிருந்து மீண்ட ஜென்ட்டூ பெங்குவின்கள்

அன்டார்டிகா பகுதியிலுள்ள ஆர்ட்லி தீவில், கடந்த, 7,000 ஆண்டுகளாக, ‘ஜென்ட்டூ'(Gentoo penguins) என்ற வகையைச் சேர்ந்த பெங்குவின்கள் வாழ்ந்து வருகின்றன. இவை இத்தனை ஆண்டுகளில் குறைந்தது, மூன்று முறையாவது முற்றிலும் அழியும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டு, பின், மீண்டும் பெருகி வந்துள்ளன என்பதை, ‘பிரிட்டிஷ் அன்டார்டிக் சர்வே’ அமைப்பைச் சேர்ந்த ஸ்டீபன் ராபர்ட்ஸ் குழுவினர் கண்டறிந்துள்ளனர்.

அருகில் உள்ள எரிமலை தீவான Deception Island எரிமலையிலிருந்து வரும் எரிமலைச் சாம்பல்களால் ஆர்ட்லி தீவு,  மூடப்பட்டபோது, உயிர் தப்பிய பெங்குவின்கள் நீந்தி பிற பகுதிகளுக்கு தப்பிப் போய், மீண்டும் திரும்பி வந்துள்ளன. ஆனால் பெங்குவின் குஞ்சுகளும், முட்டை இடும் இடங்களும் அழிந்து போயின. மீண்டும் பழைய நிலைக்கு, (பெங்குவின்களும், ஆர்ட்லி தீவும்) திரும்ப கிட்டத்தட்ட 400 முதல் 800 ஆண்டுகள் ஆயின.

இந்த ஆராய்ச்சி, மற்ற இடங்களில் எரிமலையால் பெங்குவின் இனங்களிடம் ஏற்பட்ட பாதிப்பை பற்றி அறிய உதவும் என்று கூறுகின்றனர்.

banner-154181_960_720

Antarctic penguin colony repeatedly decimated by volcanic eruptions

One of the largest colonies of gentoo penguins in Antarctica was decimated by volcanic eruptions several times during the last 7,000 years according to a new study. An international team of researchers, led by British Antarctic Survey (BAS), studied ancient penguin guano and found the colony came close to extinction several times due to ash fall from the nearby Deception Island volcano

On at least three occasions during the past 7,000 years, the penguin population was similar in magnitude to today, but was almost completely wiped out locally after each of three large volcanic eruptions. It took, on average, between 400 and 800 years for it to re-establish itself sustainably.”

An eruption can bury penguin chicks in abrasive and toxic ash, and whilst the adults can swim away, the chicks may be too young to survive in the freezing waters. Suitable nesting sites can also be buried, and may remain uninhabitable for hundreds of years.”

The techniques developed in this study will help scientists to reconstruct past changes in colony size and potentially predict how other penguin populations may be affected elsewhere. For example, the chinstrap penguins on Zavodovski Island, which were disturbed by eruptions from the Mt Curry volcano in 2016.

Source Science Daily

சீப்பு ஜெல்லி – உலகில் முதலில் தோன்றிய விலங்கினம்

ஒரு வகை ஜெல்லி தான் உலகில் முதன்முதலில் தோன்றிய விலங்கு வகை ஊயிரினம். அதாவது நமக்கு மூதாதையர் ஒரு ஜெல்லி.

சுமார் நூறு ஆண்டுகளாக மிக ஆரம்ப நிலை உயிரினமான ஸ்பான்ஜ் தான் விலங்கினத்தில் முதலில் தோன்றியது என்று நம்பப்பட்டு வந்தது. அனால் அமெரிக்க பல்கலை கழகத்தின் விஞ்ஞானிகளால் (Vanderbilt and Wisconsin-Madison universities ) சமீபத்தில் நடத்தப்பட்ட மரபியல் ஆய்வில், சீப்பு ஜெல்லி என்ற உயிரினம் தான் தொன்மையான விலங்கினம் என்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

2008ம் ஆண்டிலேயே இந்த வாதம் முன் வைக்கப்பட்டது. அப்போது அது பெரிய  சர்ச்சையை விஞ்ஞானிகளுக்குள்ஏற்படுத்தியது. ஆனால் இப்போது அது மரபியல் ஆய்வு மூலம் நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பல்வேறு உயிரினங்களின் மரபணு தொடர்களை ஆராய்ந்து அவை எந்த உயிரினத்தின் மரபணு தொடரை ஒத்திருக்கிறது என்று கண்டுபிடித்து இறுதியில் சீப்பு ஜெல்லி தான் முதல் விலங்கினம் என்று தெரிய வந்ததாக ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்ட  பேராசிரியர்  அந்தோனிஸ் ரோகாஸ் (Professor Antonis Rokas) தெரிவிக்கிறார்.

1

A jelly is the ultimate ancestor of all animal life

The earliest form of animal life on Earth was a jelly, according to a new genetic analysis which claims to have overturned one aspect of the theory of evolution.

For nearly a century, it has been thought our ultimate ancestor was a sponge because it is such a simple kind of life.

In 2008, one study suggested comb jellies – or ctenophores – should be accorded this title, but this sparked a major controversy with supporters of the sponge origin theory hitting back.

The researchers, from Vanderbilt and Wisconsin-Madison universities, said that previously scientists trying to work out the relationships between different animals had collected large amounts of genetic data then built a plausible family tree.

Professor Antonis Rokas, of Vanderbilt, said: “This has worked extremely well in 95 per cent of the cases, but it has led to apparently irreconcilable differences in the remaining five per cent.”

“The trick is to examine the gene sequences from different organisms to figure out who they identify as their closest relatives,” Professor Rokas said.

“When you look at a particular gene in an organism, let’s call it A, we ask if it is most closely related to its counterpart in organism B? Or to its counterpart in organism C? And by how much?”

This still involved examining hundreds or thousands of genes.

The results of this analysis found a so-called “phylogenetic signal” that favoured comb jellies over sponges with considerably more genes supporting the former’s claim to be the original animal.

Source: Independent

மூளை வளர பழங்கள் காரணம்

நம் முன்னோர்கள் பழங்களை தேடி உண்டதால் அந்த செயல்கள் அவர்களின் மூளை பெரிதாக வளர உதவியிருக்கும் என ஆராச்சியாளர்கள் தெரிவித்துள்ளார்.

இந்த கண்டுபிடிப்பு சமூக உறவுகள் தான் நமது அறிவு வளர காரணம் என்ற பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் ஒரு கருத்துக்கு சவாலாக உள்ளது.

140க்கும் மேற்பட்ட குரங்குகள் மற்றும் மனிதக் குரங்கு வகையை சார்ந்த இனங்களின் உணவு நுகர்வு மற்றும் சமூக நடத்தையை நியூயார்க் பல்கலைக்கழகத்தில் உள்ள ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆராய்ந்தனர்.

தங்களது உணவில், இலைகளை விட பழங்களை அதிகமாக உண்ட விலங்குகளுக்கு குறிப்பிடத்தக்க அளவில் அவற்றில் மூளை பெரிதாக இருப்பதாக அவர் கூறுகின்றனர்.

_95352842_p04y57l3

சமூகத்தில் இணைந்து இருப்பதற்கான தேவையை விட, எளிதாக அணுகமுடியாதபடி உள்ள பழங்களை தேடி அவற்றை உரித்து உண்பது போன்ற செயல்கள்தான் அவர்களின் மூளை வளர்வதற்கு முக்கியமாக இருந்திருக்க முடியும் என்று ஆராச்சியாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

5

Fruit may have been the making of mankind

A high-fruit diet is known to keep people healthy, but it may also have helped us develop into humans, a new study suggests.

Scientists have discovered a link between the amount of fruit eaten by primates and the size of their brains.

Previously it was thought that the larger brains of monkeys, apes and humans developed to cope with the complex social maneuverings required to successfully live in a group, a theory known as social brain hypothesis.

But researchers at New York University believe primates and humans actually ate their way to a bigger, more complex brain.

The team compiled the biggest ever database of more than 140 different species to explore the relationship between brain size, different kinds of social behaviour and feeding habits

They find no link between brain size and any measure of sociality, but they did find there was a strong link to diet. Fruit-eating primates have around 25 per cent more brain tissue than plant-eating species.

The researchers suggest that the bigger brains probably evolved to recall fruit locations, and work out new ways to extract flesh from tough skins. Fruits also contain for more energy than plants, giving brains a boost.

“Fruit is patchier in space and time in the environment, and the consumption of it often involves extraction from difficult-to-reach-places or protective skins,” said doctoral student Alex DeCasien, the lead author.

“However, if the question is: ‘Which factor, diet or sociality, is more important when it comes to determining the brain size of primate species?’ then our new examination suggests that factor is diet.”

 

Source BBC and  Telegraph