சிறுநீரை மின்சாரமாக மாற்றும் கருவி

பிரிஸ்டல் ரோபோடிக்ஸ் (Bristol Robotics Lab) உயிரி பொறியியலாளர்கள் சிறுநீரை மின்சாரமாக மாற்றும்  கருவியை கண்டுபிடித்திருக்கின்றனர்.

மின் செயல்பாட்டு நுண்ணுயிரிகளால் நிரப்பப்பட்ட பல சிலிண்டர்களை ஒருங்கே கொண்டது இந்தக் கருவி.

இந்த நுண்ணுயிரிகள் கழிவை சாப்பிடுகின்றன. இதுதான் அவற்றின் விருப்பமான உணவு. கழிவுநீர் மற்றும் சிறுநீரில் இருந்து, அவற்றுக்கு தேவையானவற்றை எடுத்துக்கொள்கின்றன.

துணைப்பொருளாக எலக்ட்ரான்கள் தயாரிக்கப்படுகின்றன. இந்த எரிபொருள் பையில், 2 லிட்டர் சிறுநீர் அடைக்கப்படுகிறது.

இதிலிருந்து, இந்த நுண்ணுயிரிகள் 30 முதல் 40 மில்லிவாட்ஸ் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கின்றன. இது, ஸ்மார்ட்ஃபோன், ஒளிப் பலகைகள் அல்லது சிறப்பு சிறிய கழிப்பறைகளின் விளக்குகளை மெதுவாக சார்ஜ் செய்ய போதுமானது.

balls

Urine used to charge smartphone

Scientists at Bristol Robotics Lab in the UK have worked out how to turn urine into electricity.

A collection of cylinders is filled with electro-active micro-organisms.

They feed off things they find in waste water and urine.

Electrons are created as a by-product, which can then be turned into electricity and used to charge phones and power some lights.

Source BBC

காஃபிக்கு ஆபத்து

புவிவெப்பமடைவதால் கோடிக்கணக்கானவர்களின் காலைபானமான காஃபி காணமல் போகக்கூடும் என்கிறார் “காஃபி ரிபோர்ட்” அறிக்கையின் துணை ஆசிரியரும் கிவ்பூங்கா (London’s Kew Gardens) ஆய்வாளருமான ஆரோன் டேவிஸ் (Dr Aaron Davis).

பூமி வெப்பமடைவதை உடனடியாக தடுக்காவிட்டால் காஃபிகொட்டை விளைச்சல் குறையும்; காஃபியின் சுவை மோசமாகும்; அதன் விலையும் பலமடங்கு அதிகரிக்கும் என எச்சரிக்கிறார் அவர்.

புவி வெப்பமடையும் போக்கு ஏற்கனவே காஃபி கொட்டை பயிரிடலை பாதிக்கத் துவங்கிவிட்டது என்கிறார் அவர்.

காஃபியின் பிறப்பிடம் எத்தியோப்பியா. ஆப்ரிக்காவின் மிகப்பெரிய காஃபி ஏற்றுமதி நாடும் அதுவே. தற்போது எத்தியோப்பியாவின் காஃபி பயிராகும் நிலத்தில் 60% புவி வெப்பமடைவதால் காணாமல் போகுமென கணக்கிடப்படுகிறது.

சூடான காஃபி சுவையான பானமாக இருக்கலாம். ஆனால் பூமி சூடானால் காஃபியே காணாமல் போய்விடும் என்கிறார்கள் ஆய்வாளர்கள்.

2

Coffee under threat

Coffee drinkers could face poorer-tasting, higher-priced brews, as a warming climate causes the amount of land suitable for coffee production to shrink, say scientists from London’s Kew Gardens.

Coffee production in Ethiopia, the birthplace of the high quality Arabica coffee bean and Africa’s largest exporter, could be in serious jeopardy over the next century unless action is taken, according to a report, published in Nature Plants today.

Current coffee growing areas in Ethiopia could decrease by up to 60% given a temperature rise of 4C by the end of the century, the study by Kew Gardens and collaborators in Ethiopia predicts.

The 4C temperature increase is based on a scenario in which greenhouse gas emissions remain high from now until 2100. The forecast is one of the high-range greenhouse gas emission forecasts from the International Panel on Climate Change (IPCC).

Coffee provides a livelihood for close to 15 million Ethiopians, 16% of the population.

Farmers in the eastern part of the country, where a warming climate is already impacting production, have struggled in recent years,and many are currently reporting largely failed harvests as a result of a prolonged drought.

While severe weather is impacting coffee farmers in Ethiopia and Brazil and scientists are forecasting a reduction in areas where high-quality coffee can grow, a number of coffee-growing countries are seeing record harvests. The reason, Dr Baker believes, is deforestation.

“In nearly all countries where coffee production is currently expanding rapidly, deforestation is the primary source of new coffee lands. That’s apart from Brazil, where technological improvements can account for any productivity increases,” he says.

In the long term, technology could play an even more important role in ensuring the future of coffee. World Coffee Research institute is working on a plant breeding programme to “recreate” the Arabica coffee with “better breeding” to increase its diversity, making it more resistant to climatic changes.

Source : BBC

மாடுகளுக்கு மரபணு திருத்தம்

உலகெங்கும் வெளியேற்றப்படும் மொத்த, ‘பசுமைக் குடில்’ வாயுக்களில், 9.5 சதவீதம் மாடுகள் மூலமே காற்று வெளியில் கலக்கின்றன. இதை குறைக்க, மாடுகளின் ஆராய்ச்சியாளர்கள் வயிற்றில் உள்ள  பாக்டீரியாக்களை மரபணு மாற்றம் செய்யும் முயற்சியில் இறங்கி இருக்கின்றனர்.

ஆனால் கனடா அரசு, மாடுகளையே மாற்ற ‘மாடுகள் மரபணு திட்டத்தை’ (Genome Canada project) துவங்கியிருக்கிறது. உலகெங்கும் மாட்டு இனங்களில், சில மாடுகள் பசுமைக் குடில் வாயுக்களை குறைவாக வெளியேற்றுகின்றன என்கின்றனர். அப்படிப்பட்ட மாடுகளின் மரபணு ரகசியத்தை அறிந்து, அந்த மரபணு தன்மைகளை தங்கள் நாட்டு மாடுகளுக்கும் கொண்டு வருவதுதான் கனடாவின் திட்டம். இதற்கென, கனடாவின் தனியார் மாட்டுப் பண்ணைகளிலுள்ள 10ஆயிரம் மாடுகளுக்கு மரபணு திருத்தம் செய்யும் திட்டத்தை கனடா அரசு துவங்கியிருக்கிறது.

balls

Genome Canada project

Bovine livestock are responsible for about 9.5 percent of global greenhouse gas output, according to the Food and Agriculture Organization of the United Nations.  Some scientists at Pennsylvania State University are even genetically modifying the bacteria in cow guts.

But scientists are also tweaking the cows themselves. The Genome Canada project … harnesses labs in the US, UK, Denmark, Australia, and Switzerland to help identify cows that produce fewer greenhouse gases, with the ultimate goal of distributing the responsible genes—conveniently transported in the form of bull semen—to areas that don’t have the resources to develop their own greener cows.

Source Dinamalar and Genetic Literacy Project

குழந்தைகள் உயரமாக வளர தினம் ஒரு முட்டை

முட்டை சாப்பிடுவது, வளர்ச்சி குறைவைத் தடுக்கும் மலிவான, எளிய வழி என்று `பீடியாட்ரிக்ஸ்` சஞ்சிகையில் ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

குழந்தையின் முதல் இரண்டு வருடங்கள், அதன் வளர்ச்சிக்கும் அபிவிருத்திக்கும் முக்கியமானது. உயரமாக வளர்வதற்கான முக்கியத் தடை ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடுதான். சிறுவயதில் ஏற்படும் நோய்தொற்றுகளும், நோயும் குழந்தைகளின் உயரத்தை பாதிக்கின்றன. உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் கூற்றுப்படி, ஐந்து வயதுக்கு குறைவான 155 மில்லியன் குழந்தைகள் தங்கள் வயதிற்கு ஏற்ற உயரத்தில் இல்லை, குள்ளமாக இருக்கிறார்கள்.

ஆய்வாளர் லோரா லான்னோட்டி (Lora Iannotti ) மற்றும் அவரது சக பணியாளர்கள், ஈக்குவெடார் (Ecuador) நாட்டின் ஊரக மலைப்பகுதிகளில் கள ஆய்வு மேற்க்கொண்டனர். அங்கு வசிக்கும் ஆறு முதல் ஒன்பது மாத குழந்தைகளுக்கு இலவச முட்டை வழங்கி, அது பயனளிக்கிறதா என்பதை ஆராய்ந்தார்கள்.

ஆய்வில் எடுத்துக்கொண்ட160 இளம் குழந்தைகளில் பாதிக்கு மேற்பட்டவர்கள் தினமும் ஒரு முட்டை உட்கொண்டனர், அவர்கள், எஞ்சியவர்களுடன் (தினமும் ஒரு முட்டை சாப்பிடாத, ஆனால் ஆராய்ச்சிக்கு உட்படுத்தப்பட்டவர்களுடன்) கண்காணிக்கப்பட்டு, ஒப்பீடு செய்யப்பட்டனர்.

ஆறு மாத ஆய்வின் முடிவில் ஆச்சரியமான வித்தியாசம் தெரிந்த்து. முட்டை சாப்பிடாத குழுவினரை விட முட்டைச் சாப்பிட்ட 47% குழந்தைகளின் வளர்ச்சி விகிதம் அதிகமாக இருந்தது.

ஆய்வின் துவக்கத்தில் தங்கள் வயதுக்கு குறைவான வளர்ச்சியுள்ளவர்களாக கருதப்பட்ட, முட்டை சாப்பிட்ட குழந்தைகளின் வளர்ச்சிகூட, ஆய்வின் முடிவில் ஒப்பீட்டளவில் அதிகரித்திருந்த்து.

தினமும் முட்டை சாப்பிட்ட குழுவில் இருந்த குழந்தைகளின் உயரம் குறிப்பிடத்தக்க அளவு அதிகரித்திருந்தது.

ஆனால், முட்டை சாப்பிடாத குழுவில் இருந்த குழந்தைகள் அவ்வப்போது முட்டை சாப்பிட்டிருந்தாலும்கூட, அவர்களின் உயரம் ஒப்பீட்டளவில் குறைவாகவே இருந்தது.

ராயல் கல்லூரியில் குழந்தை மருத்துவம் மற்றும் குழந்தை நலத்துறைக்கு தலைமை வகிக்கும் பேராசிரியர் மேரி ஃபெவ்ட்ரெல் (Prof Mary Fewtrell, Royal College of Paediatrics and Child Health) சொல்கிறார், “இன்றைய சூழ்நிலையில், முட்டைகளை பயன்படுத்தி மேலும் பல ஆய்வுகள் நடத்தப்படவில்லை என்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. இருந்தாலும், சில கலாச்சாரங்களில், சிறு குழந்தைகளுக்கு ஆரம்பகால உணவாக முட்டை கொடுப்பதை பெற்றோர்கள் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. முக்கியமாக, அலர்ஜி ஏற்படலாம் என்ற கவலைகளும் காணப்படுவது இயல்பு.”

“நல்ல ஊட்டச்சத்து நிறைந்த சிறப்பான உணவு முட்டை. தாய்ப்பாலுடன் கூடவே, வேறு உணவுகளையும் அறிமுகப்படுத்தலாம் என்று தாய் நினைக்கும்போது, முட்டையை குழந்தைக்கு கொடுக்கலாம் – ஆனால், ஒருபோதும் நான்கு மாதங்களுக்கு முன்பு குழந்தைக்கு முட்டை கொடுக்க்க்கூடாது.”

எந்தவொரு நோய்த்தொற்று அபாயத்தையும் தவிர்க்க, முட்டை நன்றாக சமைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் சொல்கிறார்.

images

An egg a day appears to help young

children grow taller

Whether soft or hard-boiled, fried or whisked into an omelette, eggs appeared to give infants a boost.

It could be a cheap way to prevent stunting, say researchers in the journal Pediatrics.

The first two years of life are critical for growth and development – any stunting is largely irreversible.

Poor nutrition is a major cause of stunting, along with childhood infections and illnesses. According to the World Health Organization, 155 million children under the age of five are stunted (too short for their age).

Lora Iannotti and her colleagues set up a field experiment in the rural highlands of Ecuador and gave very young children (aged six to nine months) free eggs to eat to see if this might help.

Only half of the 160 youngsters who took part in the randomised trial were fed an egg a day for six months – the others were monitored for comparison.

Stunting was far less common among the egg treatment group by the end of the study – the prevalence was 47% less than in the non-egg group, even though relatively more of these egg-fed infants were considered short for their age at the start of the study.

Some of the children in the control group did eat eggs, but nowhere near as many as the treatment group.

Lead researcher Ms Iannotti said: “We were surprised by just how effective this intervention proved to be. “And what’s great is it’s very affordable and accessible for populations that are especially vulnerable to hidden hunger or nutritional deficiency.”

Prof Mary Fewtrell, nutrition lead at the Royal College of Paediatrics and Child Health, said: “In a way, it is surprising that more research has not been conducted using egg in this situation – although I know that in some cultures, parents do not necessarily find egg to be an acceptable early food mainly because of concerns about allergy.

“Egg is a good nutritious complementary food that can be introduced as part of a varied diet once the mother decides to start complementary feeding – never before four months.”

She said eggs should always be well cooked to avoid any potential infection risk.

Source BBC

தீக்காயத்துக்கு மருந்தாகும் டிலாபியா மீன்

பிரேசில் மருத்துவமனையில் தீக்காயங்களுக்கான சிகிச்சையில் டிலாபியா  மீனின் (tilapia fish) தோலை மருத்துவர்கள் பயன்படுத்த ஆரம்பித்துள்ளனர்.

பிரேசிலின் சியாரா பல்கலைகழகத்தின் (Federal University of Ceara) விஞ்ஞானிகள், டிலாபியா  மீனின் தோலுக்கு, மனிதனின் தோலை போன்றே ஈரப்பதம், பிணைக்கும் புரதமான கொலாசென், மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு சக்திகள் இருப்பதை கண்டுபிடித்தனர். இந்த தன்மைகள் தீக்காயங்களை விரைவில் குணப்படுத்தும் என்று நம்பினர்.

Treatment of Burns with Tilapia Skin

மீனிலிருந்து உரிக்கப்பட்ட தோல், வெட்டி சுத்தமாக்க்கப்பட்டு, வைரஸ் போன்ற நுண்ணுயிரிகள் ஒழிக்கப்பட்டு குளிரூட்டிகளில் பாதுகாக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு சுத்தம் செய்யப்பட்ட தோல், மீன் வாடையே இல்லாமல் இருக்கும். மேலும், இது இரண்டு ஆண்டுகள் வரை கெடாமல் இருக்கும்.

தீக்காயங்களின் மீது வேறு எந்த மருந்தும் இல்லாமல் இந்த மீன் தோலால் மட்டுமே கட்டு போடும்போது காயம் ஆற தேவையான கொலாசென் மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி கிடைக்கிறது. பத்து நாட்களில்  காயம் ஆறியதும் காய்ந்த மீன் தோலை எடுத்து விடலாம்.

தீக்காயங்களுக்கான மற்ற சிகிச்சைகளை விட இது மிகவும் மலிவானது.

இந்த சிகிச்சை முறை இன்னமும் பரிசோதனையாகவே மேற்கொள்ளப்படுகிறது.

4

Fish skin to treat burn victims

Researchers in Brazil are experimenting with a new treatment for severe burns using the skin of tilapia fish, an unorthodox procedure they say can ease the pain of victims and cut medical costs.

Tilapia is abundant in Brazil’s rivers and fish farms, which are expanding rapidly as demand grows for the mildly flavored freshwater fish.

Scientists at the Federal University of Ceara in northern Brazil have found that tilapia skin has moisture, collagen and disease resistance at levels comparable to human skin, and can aid in healing.

University lab technicians treated the fish skin with various sterilizing agents, and sent it to São Paulo for irradiation to kill viruses before packaging and refrigeration. Once cleaned and treated, it can last for up to two years, researchers say. The treatment removes any fish smell.

In medical trials, the alternative therapy has been used on at least 56 patients to treat second- and third-degree burns.

The fish skin has high levels of collagen type 1, stays moist longer than gauze, and does not need to be changed frequently.

The tilapia skin is applied directly onto the burned area and covered with a bandage, without the need for any cream. After about 10 days, doctors remove the bandage. The tilapia skin, which has dried out and loosened from the burn, can be peeled away.

The tilapia skin treatment costs 75 percent less than the sulfadiazine cream typically used on burn patients in Brazil, as it is a cheap fish-farming waste product.

The researchers hope the treatment will prove commercially viable and encourage businesses to process tilapia skin for medical use.

Source Reuters

கண்ணாடித் தவளை

தவளை இனங்களில், கண்ணாடித் தவளைகள் (Hyalinobatrachium genus) உண்டு. இவற்றின் வயிற்றுப் பகுதிக்குள் இருப்பவை அப்படியே தெரியும். ஆனால், அமேசானின் ஈக்வடார் வனப் பகுதியில், விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்துள்ள புதிய கண்ணாடித் தவளை, சற்று வித்தியாசமானது. இதன் வயிற்றுப் பகுதி மட்டுமல்ல, அடி நெஞ்சுப் பகுதியும் அப்படியே வெளியே தெரிகிறது. ஆம், அதன் இதயம் துடிப்பதைக்கூட நம்மால் பார்க்க முடியும். ஆனால் இதன் முதுகுப் பகுதியில் பச்சைப் புள்ளிகள் கொண்ட தோல் மூடியிருக்கிறது. மொத்தம், 2 செ.மீ., நீளமே உள்ள இந்த தவளைகள், இலைக்கு அடியில் பெரும்பாலும் இருப்பவை. எனவே தான், இத்தனை காலமாக, உயிரியல் விஞ்ஞானிகளின் கண்களில் படாமல், தப்பித்திருக்க முடிந்தது. இந்த தவளைக்கு ‘ஹயாலினோபாட்ராசியம் யாகு’ (Hyalinobatrachium yaku ) என்ற உயிரியல் பெயரிடப்பட்டுள்ளது.

5

Transparent frog

There are transparent frogs in the Hyalinobatrachium genus, some of which have been observed in the wild and some of which have been preserved as museum specimens. They are all about the same size and most of them are at least partly transparent on the abdomen. But the very act of preserving the animals for collections causes some discoloration of the skin, so other markings—such as telltale spots and different shades of green and yellow—may be lost or become indistinct.

A team of researchers led by ecologist and biologist Juan M. Guayasimin of the Universidad San Francisco de Quito in Ecuador Guayasimin reckoned that the Amazon rainforest could use one more going-over to determine if there were more species within the genus to be found. They surveyed 65-ft. (20 m) diameter plots near relatively narrow, shallow streams that the Hyalinobatrachium frogs were known to favor. In short order they found what they were looking for.

The new species, Hyalinobatrachium yaku which takes its name from yuka, the word for water in the local Kichwa language, is distinct from other members of the genus in a few ways: the mating call is different, with an amplitude and duration unique to the species; the DNA is different; and the covering of transparent abdominal skin is significantly larger, reaching up to the chest and exposing the heart.

The species’ metaphorical heart is special too—at least when it comes to the males. Unlike other dads-to-be in the Hyalinobatrachium genus, the yaku males look after the clutch of eggs the female lays, protecting them from harm until they hatch. Still, there are certain kinds of harm that even the most vigilant male can’t prevent. The investigators cite numerous threats to the frogs’ habitat—including oil extraction, road development and stream pollution. The hope, as always, is that once people learn about the remarkable species that make the rainforest their homes, the forest itself might be tended more gently.

Source Dinamalar and Time

பாசியிலிருந்து காலணிகள்

ஆசியா மற்றும் அமெரிக்காவின் நீர் நிலைகளில் அறுவடை செய்யப்படும் பாசிகளை சேகரித்து, ப்ளூம் போம் (Bloom Foam) தயாரிக்கப்படுகிறது. பாசிகளை உலரவைத்து, பின் அவற்றை நுண் குளிகைகளாக மாற்றி, வேறு சில வேதிப் பொருட்களுடன் (ethylene-vinyl acetate ) சேர்க்கப்பட்டு, மென்மையாக, வளைந்து கொடுக்கக்கூடிய, அதே சமயத்தில் உறுதியான போம் தயாரிக்கப்படுகிறது. இந்த போமில் 40% பாசியும் 60% ethylene-vinyl acetate ம் இருக்கும். ‘வைவா பேர்பூட்’ (Vivobarefoot) என்ற காலணி நிறுவனம், ப்ளூம் போம்களைப் பயன்படுத்தி காலணிகளை தயாரித்து சந்தையில் அறிமுகப்படுத்த இருக்கிறது. பெட்ரோலியத்தின் அடிப்படையிலான, ரப்பர் மற்றும் பிளாஸ்டிக் மூலம் செய்யப்படும் காலணிகளுக்கு மாற்றாக,  இயற்கைப் பாசியால் செய்யப்படும், ப்ளூம் காலணிகள் சுற்றுச்சூழல் பிரியர்களுக்கு மிகவும் பிடிக்கும் என, வைவா பேர்பூட் நிறுவனம் நம்புகிறது.

மேலும் நீர்நிலைகளை அசுத்தம் பண்ணும் பாசிகளையும் கட்டுப்படுத்த முடியும்.

flo 4

Algae shoes

VIVOBAREFOOT, a minimalist running shoe company based in London, has announced its partnership with BLOOM, an American plant-based materials manufacturer. The companies have collaborated to create the Ultra III, a shoe made from ethylene-vinyl acetate (EVA) foam. BLOOM’s EVA foam is derived from algae biomasses at high risk of algal bloom. The current material uses 40% algae and 60% EVA, though Bloom is working on materials that use more algae.

Producing shoes using a plant-based material offers significant sustainability advantages. “Every pair will help re-circulate 57 gallons of filtered water back into natural habitats, and prevent the equivalent of 40 balloons full of CO2 being released into the Earth’s atmosphere,” according to VIVOBAREFOOT.

Furthermore, by sourcing algae biomass from areas at risk of algal bloom, the companies support a vibrant marine ecosystem. Harmful and uncontrolled algal blooms can deplete oxygen in the water and block sunlight from reaching fish and plants. Left unchecked, this algae could also release toxins that are dangerous to humans and animals or pollute drinking water.

VIVOBAREFOOT and BLOOM solve an environmental challenge in a unique and innovative fashion. Flexible and lightweight, the Ultra III will be available for purchase this July for $75.

Source Dinamalar and Sports techie

மேற்கு நோக்கி நகரும் மரங்கள்

மரங்கள் இயற்கையில் நிகழும் மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப தங்களை தகவமைத்துக்கொள்ளும். இதன்படி, பழக்கமான வெப்பநிலைக்காக மரங்கள் வட, தென் துருவங்களை நோக்கியே நகரும் என தாவரவியலாளர்கள் கணித்திருந்தனர். ஆனால், அமெரிக்காவில், கடந்த 30 ஆண்டுகளாக, 86 வகை மரங்களை ஆராய்ந்த தாவரவியல் விஞ்ஞானிகள், அவை எதிர்பாராதவிதமாக மேற்கு பகுதியை நோக்கி நகர ஆரம்பித்திருப்பது தெரியவந்துள்ளது.

trees-moving

பருவநிலை மாற்றம், குறிப்பாக, மழைப் பொழிவில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றம் இந்த மரப் பெயர்வுகளுக்கு காரணமாக இருக்கலாம் என பர்டியூ பல்கலைக்கழக (Purdue University) விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர்.

4

Trees in eastern US head west as climate changes

Ecologists have long predicted that climate change will send plants and animals uphill and towards the poles in search of familiar temperatures. Such movements have increasingly been documented around the world. But a study now shows that changing rainfall patterns may be driving some tree species in the eastern United States west, not north.

Songlin Fei, a forest ecologist at Purdue University in West Lafayette, Indiana, and his colleagues tracked the shifting distributions of 86 types of trees using data collected by the US Forest Service’s Forest Inventory and Analysis Program during two periods: from 1980 to 1995 and between 2013 and 2015 for all states. They found more species heading west than north, probably partly because of changing precipitation patterns.

This study suggests that, in the near-term, trees are responding to changes in water availability more than to temperature changes, he says.

Most of the trees that shifted west were angiosperms, or flowering trees. Northbound trees were usually gymnosperms, which are mostly conifers in North America.

Increased precipitation in the central United States could be one explanation for the angiosperms’ westward movement, says Fei. The increase in moisture is still subtle enough that only the more drought-tolerant and faster-growing flowering trees, which have more-efficient and robust vascular systems, can take advantage for now.

What is certain is that the forests of today will look different 10, 20 or 30 years from now. “If you think of these species as members of a family, the question is, will some families break apart, or will they travel together?” says Fei. “We might be talking about these families breaking apart.”

Source Dinamalar and Nature

தனித்துவமான மரபணு பெற்ற ஷெர்பாக்கள்

நேபாள நாட்டைச் சேர்ந்த ஷெர்பா இன மக்களின் உடல்கூறு இயற்கையாகவே பிராணவாயுவை திறமையாக பயன்படுத்தும் வகையில் அமைந்துள்ளது என்று ஒரு ஆய்வில் தெரியவந்துள்ளது.

இமய மலைப் பிரதேசத்தைப் பார்க்கவருபவர்களை விட, குறைந்த பிராணவாயு உள்ள சூழலில் ஷெர்பா மக்கள் மட்டும் மூச்சுத்திணறலை சமாளிக்க முடிகிறது என்பது நீண்டகாலமாக ஒரு புதிராக இருந்தது.

மலையேறுபவர்கள், குறைந்த பிராணவாயு இருக்கும் இடத்திற்கு ஏற்றவாறு தங்களை தகவமைத்துக் கொள்ள வேண்டுமெனில் அவர்களின் ரத்தத்தில் உள்ள சிவப்பணுக்களை அதிகரிக்கவேண்டும். அதன்மூலம் பிராணவாயுவை கொண்டுசெல்லும் திறனை அதிகரிக்கமுடியும்.

இதற்கு மாறாக, ஷெர்பா மக்களின் ரத்தம் இயற்கையாகவே லேசானதாக, குறைவான ரத்த அணுக்கள் மற்றும் பிராணவாயுவை கொண்டதாக உள்ளது.

புதிய தசை மாதிரிகளை உயிர்வேதியல் சோதனைக்கு உட்படுத்தியபோது, ஷெர்பா மக்களின் திசுக்கள், உடல் கொழுப்பு எரிவதை கட்டுப்படுத்தி, குளுக்கோஸ் நுகர்வவை அதிகரித்து, கிடைக்கும் பிராணவாயுவை சிறப்பாக பயன்படுத்தி கொள்கின்றன என்பது தெரிய வந்தது. சர்க்கரைச் சத்தை எரித்துக்கொள்வதன் மூலம், ஒரு ஆக்ஸிஜன் யூனிட்டை சுவாசிப்பதால் கிடைக்கும் கலோரிகளை அதிகப்படுத்திக்கொள்கின்றன.

ஷெர்பா மக்கள் நேபாளத்தில் உள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தை சேர்நதவர்கள். அவர்கள் சுமார் 6,000 ஆண்டுகளாக மனிதர்கள் வாழ்ந்த பகுதியான திபெத் பகுதியில் இருந்து 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக நேபாளத்திற்கு இடம்பெயர்ந்தவர்கள். ஒரு பயனுள்ள மரபணு அவர்களுக்குள் உருவாக இது அதிகமான நேரம்தான்,” என்றார் ஆய்வின் மூத்த ஆராய்ச்சியாளர் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் ஆண்ட்ரூ முரே.

2

Lean-burn physiology gives Sherpas peak-performance

Nepalese Sherpas have a physiology that uses oxygen more efficiently than those used to the atmosphere at sea level.

It has long been a puzzle that Sherpas can cope with the low-oxygen atmosphere present high in the Himalayas far better than those visiting the region. Mountaineers trekking to the area can adapt to the low oxygen by increasing the number of red cells in their blood, increasing its oxygen-carrying capacity.

In contrast, Sherpas actually have thinner blood, with less haemoglobin and a reduced capacity for oxygen (although this does have the advantage that the blood flows more easily and puts less strain on the heart).

The biochemical tests on the fresh muscle showed was that the Sherpas’ tissue was able to make much better use of oxygen by limiting the amount of body fat burned and maximising the glucose consumption. In other words, by preferentially burning body sugar rather than body fat, the Sherpas can get more calories per unit of oxygen breathed.

Sherpas are a specific population amongst the Nepalese (“the Ferraris of the Himalayans”, Formenti calls them) who migrated to the country 500 years ago from Tibet, which has been occupied by humans for at least 6,000 years. That is plenty of time for a beneficial gene to become embedded, says Cambridge University’s Prof Andrew Murray, the senior author on the new study.

Other recent studies have shown that some genes that help Tibetans survive at high altitude come from the recently discovered extinct human species known as the Denisovans, although there is no evidence yet that the metabolic gene is among them.

Source BBC

 

பிளாஸ்டிக்கை உண்ணும் மெழுகுப் புழு (Wax worm)

மெழுகுப் புழு (Wax worm) (Galleria mellonella ) என்ற ஒருவகைக் கம்பளிப்புழுவை மீன்பிடிப்பதற்குப் பயன்படுத்துவார்கள். இந்தப் புழு தேன்மெழுகை உண்ணக்கூடியது என்பதால் மெழுகுப் புழு என்ற பெயர் வந்தது. இந்தப் புழு பாலித்தீனின் வேதிப் பிணைப்புகளை எளிதில் உடைக்கக்கூடியதாக இருப்பதை அறிவியலாளர்கள் கண்டறிந்திருக்கிறார்கள்.

waxworms-main-1000

ஸ்பானிய தேசிய ஆராய்ச்சிக் கழகத்தைச் சேர்ந்த ஃபெதெரிக்கா பெர்தோக்கீனி (Federica Bertocchini , Institute of Biomedicine and Biotechnology of Cantabria, Spain) என்ற அறிவியலாளர் இரு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்தப் பூச்சிகளின் விசித்திர இயல்புகளைத் தற்செயலாகக் கண்டறிந்தார்.

பெர்தோக்கீனி தேனடைகளிலிருந்து மெழுகுப்புழுக்களைக் களைந்து ஒரு பிளாஸ்டிக் பையில் போட்டார். கூடிய விரைவிலேயே அந்தப் புழுக்களெல்லாம் பிளாஸ்டிக்கை உண்ண ஆரம்பிக்க, பைகளில் துளைகள் விழ ஆரம்பித்தன. இதைக் கண்டதும் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தின் சகாக்களான பாவ்லோ பாம்பெல்லியையும் கிறிஸ்டோபர் ஜே. ஹவ்வையும் (Paolo Bombelli and Christopher Howe ) தொடர்புகொண்டார்.

இந்தப் புழுக்களெல்லாம் பிளாஸ்டிக்கின் வேதிப் பிணைப்பைச் சிதைக்கின்றனவா அல்லது வெறுமனே பிளாஸ்டிக்கைச் சிறிய துணுக்குகளாக மட்டும் உடைக்கின்றனவா என்பதை ஆராய்ந்தனர். அதற்காக அந்த புழுக்களை அரைத்து பிளாஸ்டிக்கின் மேல் தடவினார்கள். அப்படிச் செய்ததன் மூலம், பூச்சிகளின் உள்ளிருக்கும் வேதிப்பொருட்களோ வேதிப்பொருள் கலவைகளோதான் பிளாஸ்டிக் சிதைப்புக்குக் காரணமாகின்றன என்பதைக் கண்டறிந்தனர்.

பிளாஸ்டிக் மூலக்கூறுகளின் மையத்தில் உள்ள கரிம அணுக்களை அந்த புதிரான ஒரு நொதியோ அல்லது பல நொதிகளோதான் உடைத்துச் சிறிய மூலக்கூறுகளாக ஆக்குகின்றன. இதற்க்கு காரணமான என்ஸைமை புழுக்கள் உற்பத்தி செய்கின்றனவா, அல்லது புழுக்களின் வயிற்றில் இருக்கும் பாக்டீரியா உற்பத்திசெய்கின்றனவா என்பது பற்றி ஆராய்ச்சி தொடர்கிறது.

1

Wax worms can cause plastic degradation

Each year, the world produces 300 million tons of plastic, much of which resists degradation and ends up polluting every corner of the globe. But a team of European scientists may have found a unique solution to the plastic problem. They discovered that a common insect can chew sizable holes in a plastic shopping bag within 40 minutes.

The discovery was led by Federica Bertocchini, a developmental biologist at the University of Cantabria in Spain. She first noticed the possibility as she cleaned out her backyard bee hives two years ago.

She removed some wax worms (Galleria mellonella) living in the hive and placed them in an old plastic bag. When she checked the bag an hour later, however, she discovered small holes in the part of the bag with the larvae. Although Bertocchini wasn’t an entomologist, she guessed immediately what was happening.

The larval form of a small moth, wax worms get their names because they live on the wax in bee hives. Like plastic, wax is a polymer, which consists of a long string of carbon atoms held together, with other atoms branching off the sides of the chain. Both wax and the polyethylene in Bertocchini’s plastic bag had a similar carbon backbone.

Bertocchini teamed up with fellow scientists Paolo Bombelli and Christopher Howe to figure out how the wax worms were pigging out on plastic.

When they placed the worms on polyethylene plastic, they found that each worm created an average of 2.2 holes per hour. Overnight, 100 wax worms degraded 92 milligrams of a plastic shopping bag. At this rate, it would take these same 100 worms nearly a month to completely break down an average, 5.5 gram plastic bag.

To rule out munching action from their jaws as the source of degradation, the team applied a soupy blend of recently deceased worms to the plastic and waited. Sure enough, they found the liquid larvae could also eat holes in plastic. This told Bertocchini and colleagues that an enzyme in the worms or the bacteria living in and on their bodies was dissolving the plastic.

That enzyme converted polyethylene into ethylene glycol, a chemical commonly used in antifreeze. Bertocchini hopes to identify the precise enzymes that break down polyethylene in future work.

Source :  Hindu and National Geographic