75% செயலற்ற மரபணுக்கள்

மனித உடலில் உள்ள மரபணுக்களில், 25 சதவீதம் மட்டுமே ஏதாவது பணியைச் செய்கின்றன. மீதியுள்ளவை வெறும் குப்பை டி.என்.ஏ.,க்கள் தான் என்று, அமெரிக்காவிலுள்ள ஹுயூஸ்டன் பல்கலைக்கழகத்தைச் (University of Houston) சேர்ந்த பரிணாம உயிரியல் விஞ்ஞானியான டான் கிரவுர் (Dan Graur) அறிவித்துள்ளார்.

முன்பு, 80 சதவீத மரபணுக்கள் பயனுள்ள பணிகளைச் செய்வதாகவும், 20 சதவீதம் உபத்திரவம் இல்லாத, ஆனால், எதற்கும் பயனில்லாதவை என்று சில விஞ்ஞானிகள் கணித்திருந்தனர். ஆனால் கிரவுர், தீய மரபணு பிறழ்வுகளையும்,( harmful mutations) அது எவ்வாறு இனபெருக்கத்தின் விகிதத்தை மாற்றுகிறது என்பதையும் ஆராய்ந்து, சுமார் 10% – 25% மரபணுக்களே மரபணு பிறழ்வால் பாதிக்கபடுகின்றன என்றும் மற்ற மரபணுக்கள் செயல்திறன் இல்லாததால் பாதிக்கப்படாமல் இருந்தன என்றும் கண்டுபிடித்தார்.

balls

75 percent of the genome is junk DNA

Dan Graur, an evolutionary biologist at the University of Houston has published new calculations that indicate no more than 25 percent of the human genome is functional.

Graur, John and Rebecca Moores Professor of Biology and Biochemistry at UH, took a deceptively simple approach to determining how much of the genome is functional, using the deleterious mutation rate – that is, the rate at which harmful mutations occur – and the replacement fertility rate.

Both genome size and the rate of deleterious mutations in functional parts of the genome have previously been determined, and historical data documents human population levels. With that information, Graur developed a model to calculate the decrease in reproductive success induced by harmful mutations, known as the “mutational load,” in relation to the portion of the genome that is functional.

In his model, only functional portions of the genome can be damaged by deleterious mutations; mutations in nonfunctional portions are neutral since functionless parts can be neither damaged nor improved.

Over the past 200,000 years, replacement-level fertility rates have ranged from 2.1 to 3.0 children per couple, he said, noting that global population remained remarkably stable until the beginning of the 19th century, when decreased mortality in newborns resulted in fertility rates exceeding replacement levels.

In 2012, the Encyclopedia of DNA Elements (ENCODE) announced that 80 percent of the genome had a biochemical function. Graur said this new study not only puts these claims to rest but hopefully will help to refocus the science of human genomics.

“For 80 percent of the human genome to be functional, each couple in the world would have to beget on average 15 children and all but two would have to die or fail to reproduce,” he wrote. “If we use the upper bound for the deleterious mutation rate (2 × 10?8 mutations per nucleotide per generation), then … the number of children that each couple would have to have to maintain a constant population size would exceed the number of stars in the visible universe by ten orders of magnitude.”

Source : Science Daily

மூவாயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான செயற்கை கால்

எகிப்தில் 3 ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான செயற்கை கால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இது தொல்பொருள் ஆய்வாளர்களுக்கு ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

எகிப்தில் ஷேக் அப்த் அல்-குவர்னி கல்லறையை ஆய்வு செய்துவரும் தொல்பொருள் ஆய்வாளர்கள் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மரத்தாலான செயற்கை கால் ஒன்றை கண்டுபிடித்துள்ளனர்.

இந்த செயற்கைக்கால் 3000 ஆண்டுகள் பழமையானது என தெரியவந்துள்ளது. இந்த காலானது மதகுரு ஒருவரது மகள் பயன்படுத்தி வந்தது எனவும், அவரது வாழ்நாளில் அந்த செயற்கை காலானாது பலமுறை மாற்றியமைக்கப்பட்டு வந்துள்ளது எனவும் ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இதன்மூலம் மனித உடம்பில் உறுப்புகளின் முக்கியத்துவத்தை பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே உணர்ந்துள்ளனர் என்றும் தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். அந்த செயற்கை காலானது மரத்தால் செய்யப்பட்டுள்ளது.

அதில் தோலினாலான வாரை கட்டுவதற்கு பயன்படுத்தியுள்ளனர் என்பதும் தெரியவந்துள்ளது. மேலும் அந்தக் காலில் கட்டைவிரலில் நகம் இருப்பதை போன்றும் தத்ரூபமாக செதுக்கியுள்ளனர். இந்த செயற்கை கால் குறித்து தொல்பொருள் ஆய்வாளர்கள் தற்போது ஆய்வு நடத்தி வருகின்றனர்.

4

3,000-YEAR-OLD WOODEN TOE DISCOVERED

A big wood-and-leather toe from Egypt is the oldest prosthetic discovered so far, researchers believe, and provides an insight into the world of ancient medicine.

Experts found the 3,000-year-old Greville Chester artificial toe attached to a mummy in a tomb near the city of Luxor in 1997; it has been in the Cairo museum ever since. A re-examination of the toe has presented new findings.

Researchers at the University of Basel found that the wooden toe had been refitted several times to the shape of the woman who wore it, that it had signs of wear and that the user, a priest’s daughter, wanted the prosthetic device to be comfortable.

“By using a sophisticated way of fixing the individual parts of the prosthesis to each other, the artificial limb had a balancing effect and gave, to some extent, a freedom of movement,” Andrea Loprieno-Gnirs of the University of Basel told CNN.

Prosthetics replace missing limbs or body parts, allowing those who require them to operate freely. Scientists now believe that this toe is the earliest incarnation of a wearable, aritificial limb. “There is no other prosthetic device known of this old age displaying the same sophistication. It is a unique piece,” Loprieno-Gnirs said.

Researchers used modern technologies such as X-rays, microscopy and computer imaging to identify details about the prosthetic.  “The fact that the prosthesis was made in such a laborious and meticulous manner indicates that the owner valued a natural look, aesthetics and wearing comfort, and that she was able to count on highly qualified specialists to provide this.”

Source One India and News week

 

வேட்டையாடப்படுவதால் திமிங்கலத்தின் உடல் அளவு குறைகிறது

விலங்குகள், கடல் வாழ் உயிரினங்களை மனிதர்கள் வேட்டையாடுவதால் சில தாக்கங்கள் அந்த உயிரினத்திற்கு ஏற்படுகிறது. தொடர்ந்து வேட்டையாடப்படுவதால் திமிங்கல இனங்களின் சராசரி உடல் அளவு குறைந்துள்ளதாக ஆய்வு ஒன்று தெரிவிக்கிறது.

சுவிட்சர்லாந்து பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள் இருவர் இது குறித்த ஆய்வை மேற்கொண்டார். கிறிஸ்டோபர் கிளெமெண்ட்ஸ்        (Dr Christopher Clements) என்பவரும் அவரது நண்பரும் சேர்ந்து 1900 முதல் 1985 வரையிலான காலகட்டத்தில் வணிக நோக்கத்தோடு பிடிக்கப்பட்ட திமிங்கலங்களின் உடல் அளவுகள் பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணங்களை ஆய்வு செய்தனர். (1985 ஆண்டோடுதான் உலக அளவில் திமிங்கலங்களை வேட்டையாடுவதற்கு தடை கொண்டு வரப்பட்டது.)

அந்த ஆய்வில், நீல நிற திமிங்கலம் ஸ்பெர்ம் வகை திமிங்கலம் உள்ளிட்ட பல்வேறு வகையான திமிங்கலங்கள் பற்றிய ஆவணங்களை ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதில் திமிங்கலத்தின் உடல் அளவுகள் குறைந்துள்ளது கண்பிடிக்கப்பட்டுள்ளது. 1905ம் ஆண்டு பிடிக்கப்பட்ட ஸ்பெர்ம் வகை திமிங்கலத்தைவிட 1980ம் ஆண்டு பிடிக்கப்பட்ட அதே வகை திமிங்கலத்தின் உடல் அளவு நான்கு மீட்டர் வரை குறைந்துள்ளது என்கிறார் ஆய்வாளர் கிளெமெண்ட்ஸ். பெரிய அளவிலான உயிரினங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு வேட்டையாடப்படுவதால்தான் உடல் அளவு குறைகிறது என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இதே போன்றுதான் பெரிய அளவில் இருக்கும் கடல்வாழ் மீன்களை பிடிப்பதாலும் அதன் அளவுகள் குறைந்து வருவதாக கூறப்படுகிறது. திமிங்கலம் மற்றும் பெரிய அளவிலான மீன்களை வேட்டையாடுவதால் அதன் அளவு குறைவது போன்று, நாளடைவில் கடல்வாழ் உயிரினங்கள் முற்றிலும் அழிந்துவிடுமா என்றும் ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது.

1

The marine mammals SHRINK when they are being hunted

Researchers found that the average body size of four whale species rapidly declined in response to hunting. The findings suggest that tracking changes in the mean body size might help to predict when populations are in trouble in the future.

Researchers from the University of Zurich analysed data on the number and size of whales harvested from 1900 onwards. They used this data to test whether these tell-tale shifts in body size and fluctuations in the numbers were present before the documented collapse of whale populations.

Dr Christopher Clements, who led the study, said: ‘We looked at data on blue, fin, sei and sperm whales and found significant declines in body size, with sperm whales taken in the 1980s four metres shorter on average than those in 1905.’

The researchers believe that this probably occurred as the biggest individuals were selectively removed from the ocean through hunting. Dr Clements added: ‘This means that warning signals were detectable up to 40 years before a population collapse.’

The results suggest that tracking changes in the mean body size might help to predict when populations are at risk of collapsing. Dr Clements added: ‘Our technique could be used to help provide other species of conservation concern. ‘Moreover, it could allow interventions to be put in place to stop this happening.’

Source One India and Daily Mail

 

மரபணு பிறழ்வை தவிர்க்கும் ஓக் மரம்

நுாற்றாண்டுகள் கண்ட உயிருள்ள மரங்களின் மரபணுக்களில், நிறைய பிறழ்வுகள் நிகழும் என்றே தாவர மரபணுவியல் வல்லுனர்கள் கருதி வந்தனர். ஆனால், பயோஆர்க்சைவ்.ஆர்க் இணைய தளத்தில், நம்ரதா சர்க்கார் உள்ளிட்ட, 20க்கும் மேற்பட்ட ஆராய்ச்சியாளர்கள், 234 வயதான ஓக் மரம் ஒன்றின் மரபணுக்களை அலசியபோது, அவற்றில் மிகக் குறைவான மரபணு பிறழ்வுகளே ஏற்பட்டிருந்ததை கண்டறிந்துள்ளனர். விலங்குகளைப் போலல்லாமல், நெடுநாள் வாழும் மரங்கள், ஏதாவது வகையில் மரபணுப் பிறழ்வை தவிர்க்கக்கூடும் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

red ribbon with bow with tails

Low Rate of Somatic Mutations in a Long-Lived Oak Tree

Because plants do not possess a proper germline, deleterious mutations that occur in the soma can be passed to gametes. It has generally been assumed that the large number of somatic cell divisions separating zygote from gamete formation in long-lived plants should lead to many mutations. However, a recent study showed that surprisingly few cell divisions separate apical stem cells from axillary stem cells in annual plants, challenging this view. To test this prediction, Namrata Sarkar and other scientists generated and analysed the full genome sequence of two terminal branches of a 234-year-old oak tree and found very few fixed somatic single-nucleotide variants (SNVs), whose sequential appearance in the tree could reliably be traced back along nested sectors of younger branches. Our data indicate that the stem cells of shoot meristems in trees are robustly protected from accumulation of mutations, analogous to the germline in animals.

Source Dinamalar and biorxiv.org

மாடுகளுக்கு மரபணு திருத்தம்

உலகெங்கும் வெளியேற்றப்படும் மொத்த, ‘பசுமைக் குடில்’ வாயுக்களில், 9.5 சதவீதம் மாடுகள் மூலமே காற்று வெளியில் கலக்கின்றன. இதை குறைக்க, மாடுகளின் ஆராய்ச்சியாளர்கள் வயிற்றில் உள்ள  பாக்டீரியாக்களை மரபணு மாற்றம் செய்யும் முயற்சியில் இறங்கி இருக்கின்றனர்.

ஆனால் கனடா அரசு, மாடுகளையே மாற்ற ‘மாடுகள் மரபணு திட்டத்தை’ (Genome Canada project) துவங்கியிருக்கிறது. உலகெங்கும் மாட்டு இனங்களில், சில மாடுகள் பசுமைக் குடில் வாயுக்களை குறைவாக வெளியேற்றுகின்றன என்கின்றனர். அப்படிப்பட்ட மாடுகளின் மரபணு ரகசியத்தை அறிந்து, அந்த மரபணு தன்மைகளை தங்கள் நாட்டு மாடுகளுக்கும் கொண்டு வருவதுதான் கனடாவின் திட்டம். இதற்கென, கனடாவின் தனியார் மாட்டுப் பண்ணைகளிலுள்ள 10ஆயிரம் மாடுகளுக்கு மரபணு திருத்தம் செய்யும் திட்டத்தை கனடா அரசு துவங்கியிருக்கிறது.

balls

Genome Canada project

Bovine livestock are responsible for about 9.5 percent of global greenhouse gas output, according to the Food and Agriculture Organization of the United Nations.  Some scientists at Pennsylvania State University are even genetically modifying the bacteria in cow guts.

But scientists are also tweaking the cows themselves. The Genome Canada project … harnesses labs in the US, UK, Denmark, Australia, and Switzerland to help identify cows that produce fewer greenhouse gases, with the ultimate goal of distributing the responsible genes—conveniently transported in the form of bull semen—to areas that don’t have the resources to develop their own greener cows.

Source Dinamalar and Genetic Literacy Project

கண்ணாடித் தவளை

தவளை இனங்களில், கண்ணாடித் தவளைகள் (Hyalinobatrachium genus) உண்டு. இவற்றின் வயிற்றுப் பகுதிக்குள் இருப்பவை அப்படியே தெரியும். ஆனால், அமேசானின் ஈக்வடார் வனப் பகுதியில், விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்துள்ள புதிய கண்ணாடித் தவளை, சற்று வித்தியாசமானது. இதன் வயிற்றுப் பகுதி மட்டுமல்ல, அடி நெஞ்சுப் பகுதியும் அப்படியே வெளியே தெரிகிறது. ஆம், அதன் இதயம் துடிப்பதைக்கூட நம்மால் பார்க்க முடியும். ஆனால் இதன் முதுகுப் பகுதியில் பச்சைப் புள்ளிகள் கொண்ட தோல் மூடியிருக்கிறது. மொத்தம், 2 செ.மீ., நீளமே உள்ள இந்த தவளைகள், இலைக்கு அடியில் பெரும்பாலும் இருப்பவை. எனவே தான், இத்தனை காலமாக, உயிரியல் விஞ்ஞானிகளின் கண்களில் படாமல், தப்பித்திருக்க முடிந்தது. இந்த தவளைக்கு ‘ஹயாலினோபாட்ராசியம் யாகு’ (Hyalinobatrachium yaku ) என்ற உயிரியல் பெயரிடப்பட்டுள்ளது.

5

Transparent frog

There are transparent frogs in the Hyalinobatrachium genus, some of which have been observed in the wild and some of which have been preserved as museum specimens. They are all about the same size and most of them are at least partly transparent on the abdomen. But the very act of preserving the animals for collections causes some discoloration of the skin, so other markings—such as telltale spots and different shades of green and yellow—may be lost or become indistinct.

A team of researchers led by ecologist and biologist Juan M. Guayasimin of the Universidad San Francisco de Quito in Ecuador Guayasimin reckoned that the Amazon rainforest could use one more going-over to determine if there were more species within the genus to be found. They surveyed 65-ft. (20 m) diameter plots near relatively narrow, shallow streams that the Hyalinobatrachium frogs were known to favor. In short order they found what they were looking for.

The new species, Hyalinobatrachium yaku which takes its name from yuka, the word for water in the local Kichwa language, is distinct from other members of the genus in a few ways: the mating call is different, with an amplitude and duration unique to the species; the DNA is different; and the covering of transparent abdominal skin is significantly larger, reaching up to the chest and exposing the heart.

The species’ metaphorical heart is special too—at least when it comes to the males. Unlike other dads-to-be in the Hyalinobatrachium genus, the yaku males look after the clutch of eggs the female lays, protecting them from harm until they hatch. Still, there are certain kinds of harm that even the most vigilant male can’t prevent. The investigators cite numerous threats to the frogs’ habitat—including oil extraction, road development and stream pollution. The hope, as always, is that once people learn about the remarkable species that make the rainforest their homes, the forest itself might be tended more gently.

Source Dinamalar and Time

ஆபத்தை எச்சரிக்கும் தாவரங்கள்

ஒரு செடி, தனக்கு ஆபத்து ஏற்பட்டதும், அக்கம் பக்கத்திலுள்ள தாவரங்களை, பாதுகாப்பாக இருக்கும்படி எச்சரிக்கும் என்பதை தாவரவியல் விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர். அமெரிக்காவிலுள்ள டிலாவேர் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானிகள், ஆய்வுக்கூடத்தில் (University of Delaware) கடுகு செடிகளை வைத்து இரண்டு ஆண்டுகள் செய்த ஆய்விற்குப் பின் இந்த முடிவுக்கு வந்துள்ளனர். ஒரு செடியின் சில இலைகள் கொய்யப்பட்ட பிறகு, இலைகளில் சில வேதிப் பொருட்களை உற்பத்தி செய்து காற்றில் பரப்புவதன் மூலம், மற்ற செடிகள் அதை புரிந்துகொள்கின்றன.

Harsh Bais & Connor Sweeney - DBI

ஆபத்து என்ற தகவல் கிடைத்ததும், அக்கம்பக்கத்து செடிகள், மறு நாளே சற்று வேகமாக வளர்ந்திருப்பதையும் விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர். இது பாதுகாப்பு கருதி மேற்கொள்ளப்படும் செயல் என்கின்றனர் விஞ்ஞானிகள்.

2

PLANTS CALL 911, TOO

Injured plants warn neighbors of danger, University of Delaware study finds. In studies of Arabidopsis thaliana, also known as mustard weed, the University of Delaware team found that when a leaf was nicked, the injured plant sent out an emergency alert to neighboring plants, which began beefing up their defenses.

“A wounded plant will warn its neighbors of danger,” says Bais, who is an associate professor of plant and soil sciences in UD’s College of Agriculture and Natural Resources. “It doesn’t shout or text, but it gets the message across. The communication signals are in the form of airborne chemicals released mainly from the leaves.”

“The reason why the uninjured plant is putting out more roots is to forage and acquire more nutrients to strengthen its defenses,” Bais says. “So we began looking for compounds that trigger root growth.”

They  measured auxin, a key plant growth hormone, and found more of this gene expressed in neighboring plants when an injured plant was around. He also confirmed that neighbor plants of injured plants express a gene that corresponds to a malate transporter (ALMT-1). Malate attracts beneficial soil microbes, including Bacillus subtilis, which Bais and his colleagues discovered several years ago. Apparently, uninjured plants that are in close proximity to injured ones and that have increased malate transporter associate more with these microbes. These beneficials bond with the roots of the uninjured plants to boost their defenses.

Source Dinamalar and UDel

தனித்துவமான மரபணு பெற்ற ஷெர்பாக்கள்

நேபாள நாட்டைச் சேர்ந்த ஷெர்பா இன மக்களின் உடல்கூறு இயற்கையாகவே பிராணவாயுவை திறமையாக பயன்படுத்தும் வகையில் அமைந்துள்ளது என்று ஒரு ஆய்வில் தெரியவந்துள்ளது.

இமய மலைப் பிரதேசத்தைப் பார்க்கவருபவர்களை விட, குறைந்த பிராணவாயு உள்ள சூழலில் ஷெர்பா மக்கள் மட்டும் மூச்சுத்திணறலை சமாளிக்க முடிகிறது என்பது நீண்டகாலமாக ஒரு புதிராக இருந்தது.

மலையேறுபவர்கள், குறைந்த பிராணவாயு இருக்கும் இடத்திற்கு ஏற்றவாறு தங்களை தகவமைத்துக் கொள்ள வேண்டுமெனில் அவர்களின் ரத்தத்தில் உள்ள சிவப்பணுக்களை அதிகரிக்கவேண்டும். அதன்மூலம் பிராணவாயுவை கொண்டுசெல்லும் திறனை அதிகரிக்கமுடியும்.

இதற்கு மாறாக, ஷெர்பா மக்களின் ரத்தம் இயற்கையாகவே லேசானதாக, குறைவான ரத்த அணுக்கள் மற்றும் பிராணவாயுவை கொண்டதாக உள்ளது.

புதிய தசை மாதிரிகளை உயிர்வேதியல் சோதனைக்கு உட்படுத்தியபோது, ஷெர்பா மக்களின் திசுக்கள், உடல் கொழுப்பு எரிவதை கட்டுப்படுத்தி, குளுக்கோஸ் நுகர்வவை அதிகரித்து, கிடைக்கும் பிராணவாயுவை சிறப்பாக பயன்படுத்தி கொள்கின்றன என்பது தெரிய வந்தது. சர்க்கரைச் சத்தை எரித்துக்கொள்வதன் மூலம், ஒரு ஆக்ஸிஜன் யூனிட்டை சுவாசிப்பதால் கிடைக்கும் கலோரிகளை அதிகப்படுத்திக்கொள்கின்றன.

ஷெர்பா மக்கள் நேபாளத்தில் உள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தை சேர்நதவர்கள். அவர்கள் சுமார் 6,000 ஆண்டுகளாக மனிதர்கள் வாழ்ந்த பகுதியான திபெத் பகுதியில் இருந்து 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக நேபாளத்திற்கு இடம்பெயர்ந்தவர்கள். ஒரு பயனுள்ள மரபணு அவர்களுக்குள் உருவாக இது அதிகமான நேரம்தான்,” என்றார் ஆய்வின் மூத்த ஆராய்ச்சியாளர் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் ஆண்ட்ரூ முரே.

2

Lean-burn physiology gives Sherpas peak-performance

Nepalese Sherpas have a physiology that uses oxygen more efficiently than those used to the atmosphere at sea level.

It has long been a puzzle that Sherpas can cope with the low-oxygen atmosphere present high in the Himalayas far better than those visiting the region. Mountaineers trekking to the area can adapt to the low oxygen by increasing the number of red cells in their blood, increasing its oxygen-carrying capacity.

In contrast, Sherpas actually have thinner blood, with less haemoglobin and a reduced capacity for oxygen (although this does have the advantage that the blood flows more easily and puts less strain on the heart).

The biochemical tests on the fresh muscle showed was that the Sherpas’ tissue was able to make much better use of oxygen by limiting the amount of body fat burned and maximising the glucose consumption. In other words, by preferentially burning body sugar rather than body fat, the Sherpas can get more calories per unit of oxygen breathed.

Sherpas are a specific population amongst the Nepalese (“the Ferraris of the Himalayans”, Formenti calls them) who migrated to the country 500 years ago from Tibet, which has been occupied by humans for at least 6,000 years. That is plenty of time for a beneficial gene to become embedded, says Cambridge University’s Prof Andrew Murray, the senior author on the new study.

Other recent studies have shown that some genes that help Tibetans survive at high altitude come from the recently discovered extinct human species known as the Denisovans, although there is no evidence yet that the metabolic gene is among them.

Source BBC

 

சீப்பு ஜெல்லி – உலகில் முதலில் தோன்றிய விலங்கினம்

ஒரு வகை ஜெல்லி தான் உலகில் முதன்முதலில் தோன்றிய விலங்கு வகை ஊயிரினம். அதாவது நமக்கு மூதாதையர் ஒரு ஜெல்லி.

சுமார் நூறு ஆண்டுகளாக மிக ஆரம்ப நிலை உயிரினமான ஸ்பான்ஜ் தான் விலங்கினத்தில் முதலில் தோன்றியது என்று நம்பப்பட்டு வந்தது. அனால் அமெரிக்க பல்கலை கழகத்தின் விஞ்ஞானிகளால் (Vanderbilt and Wisconsin-Madison universities ) சமீபத்தில் நடத்தப்பட்ட மரபியல் ஆய்வில், சீப்பு ஜெல்லி என்ற உயிரினம் தான் தொன்மையான விலங்கினம் என்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

2008ம் ஆண்டிலேயே இந்த வாதம் முன் வைக்கப்பட்டது. அப்போது அது பெரிய  சர்ச்சையை விஞ்ஞானிகளுக்குள்ஏற்படுத்தியது. ஆனால் இப்போது அது மரபியல் ஆய்வு மூலம் நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பல்வேறு உயிரினங்களின் மரபணு தொடர்களை ஆராய்ந்து அவை எந்த உயிரினத்தின் மரபணு தொடரை ஒத்திருக்கிறது என்று கண்டுபிடித்து இறுதியில் சீப்பு ஜெல்லி தான் முதல் விலங்கினம் என்று தெரிய வந்ததாக ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்ட  பேராசிரியர்  அந்தோனிஸ் ரோகாஸ் (Professor Antonis Rokas) தெரிவிக்கிறார்.

1

A jelly is the ultimate ancestor of all animal life

The earliest form of animal life on Earth was a jelly, according to a new genetic analysis which claims to have overturned one aspect of the theory of evolution.

For nearly a century, it has been thought our ultimate ancestor was a sponge because it is such a simple kind of life.

In 2008, one study suggested comb jellies – or ctenophores – should be accorded this title, but this sparked a major controversy with supporters of the sponge origin theory hitting back.

The researchers, from Vanderbilt and Wisconsin-Madison universities, said that previously scientists trying to work out the relationships between different animals had collected large amounts of genetic data then built a plausible family tree.

Professor Antonis Rokas, of Vanderbilt, said: “This has worked extremely well in 95 per cent of the cases, but it has led to apparently irreconcilable differences in the remaining five per cent.”

“The trick is to examine the gene sequences from different organisms to figure out who they identify as their closest relatives,” Professor Rokas said.

“When you look at a particular gene in an organism, let’s call it A, we ask if it is most closely related to its counterpart in organism B? Or to its counterpart in organism C? And by how much?”

This still involved examining hundreds or thousands of genes.

The results of this analysis found a so-called “phylogenetic signal” that favoured comb jellies over sponges with considerably more genes supporting the former’s claim to be the original animal.

Source: Independent

மரத்தில் வசிக்கும் நண்டுகள்

கேரளாவின் மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளில் உள்ள மரங்களில்  வாழும் புதிய நண்டு இனத்தை கண்டுபிடித்துள்ளனர் கேரளா பல்கலை கழகதத்தை சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள். ஆந்த பகுதியில் வாழும் கனி என்ற பழங்குடி இனத்தவரின் பெயரில் இந்த நண்டிற்கு கனி மரஞ்சடு (Kani maranjandu ) என்று பெயர் வைத்துள்ளனர்.

அதன் கடின மேல் ஓடு, ஆண் வயிற்று பகுதி மற்றும் இனப்பெருக்க பாகங்கள், மற்றும் நீண்ட கால்கள் ஆகியவை மற்ற நண்டு இனங்களிடம் காணப்படாத சிறப்பு இயல்புகளாகும்.

பெரிய மரங்களில் காணப்படும் தண்ணீர் தேங்கக்கூடிய அளவில் உள்ள பெரிய பொந்துகளில் இந்த கனி மரஞ்சடு நண்டு இனங்கள் உயிர்வாழுகின்றன.

stock-vector-shiny-red-ribbon-on-white-background-with-copy-space-vector-illustration-324743945

New tree-living crab species found in Kerala

Scientists have discovered a new species of long legged, tree-dwelling crabs in Western Ghats of Kerala.

The new species named Kani maranjandu after the Kani tribe in Kerala, are substantially different from other congeners.

The characteristic traits of the crab include the structure of its hard upper shell, its male abdominal structure and reproductive parts and diagnostic elongated walking legs, which no other genus has, said researchers from University of Kerala.

This is the first report of its kind to offer a record of an arboreal crab — a species that lives in trees. Water holding hollows in large trees are essential for the survival of this unique species.

Source Hindu