உடற் பயிற்சி மூளைத் திறனை பாதுகாக்கும்

உடற் பயிற்சி செய்வதால், வயதானவர்களுக்கு மூளைத் திறன் குறைவதை தடுக்க முடியும் என்பதற்கு பல ஆதாரங்கள் வர ஆரம்பித்துள்ளன. ஜெர்மனியில் உள்ள கோத்தே பல்கலைகழகத்தின் (Goethe University) ஆய்வின்படி, மூச்சு வாங்கச் செய்யும் உடற்பயிற்சியால், உடலில் உற்பத்தியாகும், ‘கோலின்’ என்ற வேதிப்பொருள் மூளைத் திறனை பாதுகாப்பதாகத் தெரிய வந்துள்ளது. இதனால், வயதானவர்களின் மூளை செல்கள் அழிவது தடுக்கப்படுவதாகவும் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

balls

Physical exercise prevents dementia

Researchers at Goethe University Frankfurt have explored how exercise affects brain metabolism. They have examined the effects of regular exercise on brain metabolism and memory of 60 participants aged between 65 and 85 in a randomised controlled trial. Their conclusion: regular physical exercise not only enhances fitness but also has a positive impact on brain metabolism.

Physical activity had influenced brain metabolism: it prevented an increase in choline. The concentration of this metabolite often rises as a result of the increased loss of nerve cells, which typically occurs in the case of Alzheimer’s disease. Physical exercise led to stable cerebral choline concentrations in the training group, whereas choline levels increased in the control group. The participants’ physical fitness also improved: they showed increased cardiac efficiency after the training period. Overall, these findings suggest that physical exercise not only improves physical fitness but also protects cells.

Source Dinamalar and Science daily

புற்றுநோயைத் தடுக்கும் குங்குமப் பூ

ஆசிய நாடுகளில் கர்ப்பிணி பெண்களுக்கு பரிந்துரைக்கப்படும் குங்குமப் பூ துகள்கள் புற்று நோயை தடுக்கக்கூடும் என இத்தாலிய மருத்துவ விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர்.

குங்குமப் பூவிலுள்ள பல வேதிப் பொருட்களுள் ஒன்றான, ‘குரோசெட்டின்'(crocetin ) என்பதும் ஒன்று. அதை செயற்கையாக உருவாக்கி, ஆய்வுக்கூடத்தில் சோதித்தபோது புற்று நோய் செல்களின் வளர்ச்சியை அவை தடுத்தன. ஆனால், ஆரோக்கியமான மனித செல்களின் வளர்ச்சியை குரோசெட்டின் தடுக்கவில்லை. எனவே, புற்று நோயை, குறிப்பாக கர்ப்பப்பை புற்று நோய் மற்றும் நுரையீரல் புற்று நோய் ஆகியவற்றை மட்டுப்படுத்த குங்குமப் பூ உதவக்கூடும் என இத்தாலிய விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர். அடுத்து புற்று நோயாளிகளுக்கு குரோசெட்டினைத் தந்து பரிசோதிக்க அவர்கள் திட்டமிட்டுள்ளனர்.

balls

Saffron Fights Cancer

New research from a team of scientists based mostly in Italy suggests that saffron — a spice used in some Asian, Indian, and Mediterranean dishes — may have an intrinsic ability to fight cancer. Specifically, they examined a component of the spice called crocetin, which they synthesized in their laboratory.

The team found that crocetin could block the proliferation of two types of human cancer (cervical carcinoma and lung carcinoma) cells in a test tube, but it did not inhibit the growth of normal lung cells.

The mechanism of action seems to involve inhibiting an enzyme that is particularly active in cancer cells. By its very nature, cancer cells are hungry for energy and raw materials. To satisfy this need, cancer cells hijack a metabolic process that our cells use when the oxygen supply is low.

During intense exercise, for instance, muscle cells consume more oxygen than the bloodstream can provide. To produce energy under these anaerobic (“oxygen-free”) conditions, muscle cells produce energy through fermentation, which produces lactic acid (“lactate”).

Cancer, too, can switch over to produce lactate. Unlike muscle cells, however, cancer will generate lactate even if oxygen is plentiful. Worse, they use the lactate as a precursor to synthesize biomolecules for making more cancer cells. This hijacking of our fermentative metabolic pathway is known as the Warburg effect.

There might be an Achilles’ heel. An enzyme, called lactate dehydrogenase, is necessary to produce lactate. This enzyme is over-active in cancer cells, and the authors showed that crocetin can inhibit it. That’s why crocetin blocked cancer cells from growing. (It should be noted, though, that some synthetic inhibitors of this enzyme are far more effective than crocetin.)

Source Dinamalar and American council on science and health

டிமென்ஷியா வராமல் தடுக்க ஒன்பது வழிகள்

Dementia எனப்படும் மறதிநோயாளிகளில் மூன்றில் ஒரு பங்கினர், தமது வாழ்நாளில் மூளையை ஆரோக்கியமாக வைத்துக்கொண்டிருந்தால் இந்த நோய் ஏற்படாமலே தடுத்திருக்க முடியும் என்று சர்வதேச ஆய்வின் முடிவு தெரிவித்திருக்கிறது.

வாழ்நாள் முழுக்க மூளையை சுறுசுறுப்பாக செயற்பட வைத்திருப்பதன் மூலம் மூளை வலுவடையுமென்றும் அது முதுமையில் டிமென்ஷியா தோன்றுவதை தடுக்குமென்றும் புதிய ஆய்வின் முடிவு கூறுகிறது.

டிமென்ஷியாவுக்கான முக்கிய காரணம் முதுமை என்றாலும், அதற்கான முப்பத்தி ஐந்து சதவீத காரணிகளை முன்கூட்டியே தடுக்க முடியுமென்றும் கூறும் லான்செட் ஆய்வு, அதற்கு ஒன்பது விஷயங்களை சரிப்படுத்தவேண்டுமென்று பட்டியலிட்டிருக்கிறது.

கல்லாமை, காதுகேளாமை, புகைபிடித்தல், மனஅழுத்தம், சமூகத்தனிமை, உடலுழைப்பின்றி இருப்பது, அதிகரித்த இரத்த அழுத்தம், உடற்பருமன் மற்றும் நீரிழிவுநோய் ஆகியவையே அந்த ஒன்பது காரணிகள்.

இருபத்தி ஓராம் நூற்றாண்டின் மிகப்பெரிய உயிர்கொல்லியாக டிமென்ஷியா மாறும் என்று எச்சரிக்கிறது அல்சைமர்ஸ் சங்கம்.

balls

Nine lifestyle changes can reduce dementia risk

One in three cases of dementia could be prevented if more people looked after their brain health throughout life, according to an international study in the Lancet.

It lists nine key risk factors including lack of education, hearing loss, smoking and physical inactivity.

By 2050, 131 million people could be living with dementia globally.

There are estimated to be 47 million people with the condition at the moment.

Nine factors that contribute to the risk of dementia

Mid-life hearing loss – responsible for 9% of the risk

Failing to complete secondary education – 8%

Smoking – 5%

Failing to seek early treatment for depression – 4%

Physical inactivity – 3%

Social isolation – 2%

High blood pressure – 2%

Obesity – 1%

Type 2 diabetes – 1%

Dr Doug Brown, director of research at Alzheimer’s Society, said: “Though it’s not inevitable, dementia is currently set to be the 21st Century’s biggest killer. We all need to be aware of the risks and start making positive lifestyle changes.”

Source : BBC

HIVயை எதிர்க்கும் பசுக்கள்

நோய்த்தடுப்பு முறையில் முதல் முறையாக, எச்.ஐ.வி வைரசுக்கு எதிரான ஒரு வகையான நோய்எதிர்ப்பொருள் பசுக்களின் உடலில் வேகமாக உற்பத்தியாவது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

HIVயை ஒவ்வொரு முறையும் பாதிக்கப்பட்டவரின் உடலிலுள்ள நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு தாக்குவதற்கு முயலும்போதும், அது உடனடியாக மாற்றங்களை மேற்கொண்டு, உருமாறிக்கொள்கிறது. ஆனால் ஒரு சிறு எண்ணிக்கையிலான நோயாளிகள், எய்ட்ஸ் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், “பாதிப்புகளைத் தடுக்கும் நோய் எதிர்ப் பொருள்களை” உருவாக்கிக் கொள்கின்றனர்

இன்டர்நேஷனல் எய்ட்ஸ் வேக்சைன் இனிஷியேடிவ் (International Aids Vaccine Initiative) மற்றும் ஸ்க்ரிப்ஸ் ரிசர்ச் இன்ஸ்டிட்யூடைச் (Scripps Research Institute) சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள் பசுக்களுக்கு HIV நோய்எதிர்ப்பை அளிக்க முற்பட்டனர்.

சில வார காலத்திலேயே மாடுகளின் உடல்களில் உள்ள நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு எச்.ஐ.வி வைரஸைத் தடுக்கத் தேவையான நோய் எதிர்ப்பொருட்களை உற்பத்தி செய்துகொண்டது.

இந்த எதிர்ப்பொருட்களை உருவாக்க மனித உடலுக்கு மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகள் ஆகும். ஆனால் மாடுகளின் உடலில் உற்பத்தி ஆகியுள்ள நோய் எதிர்ப்பொருட்களால் 20% எச்.ஐ.வி தொற்றை 42 நாட்களுக்குள் நீக்க முடியும். 381 ஆகும்போது, ஆய்வகத்தில் பரிசோதிக்கப்பட்ட 96% எச்.ஐ.வி நோய் தொற்றுக்களை அவற்றால் நீக்க முடிந்தது.

மனித உடலில் தோன்றும் நோய் எதிர்ப்பொருட்களில் பரந்த அளவில் நோய்களை எதிர்ப்பவை, வழக்கத்துக்கு மாறாக, நீளமான மற்றும் தொடர்ச்சியான அமைப்பைப் பெற்றிருக்கும். இயல்பாகவே பசுமாடுகளின் உடலில் தோன்றும் நோய் எதிர்ப்பொருள்கள் நீளமான மற்றும் தொடர்ச்சியான அமைப்பைப் பெற்றுள்ளன.

அதனால் பசு மாடுகளின் நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு எச்.ஐ.வி-க்கு எதிரான இந்த எதிர்ப்பொருட்களை சுலபமாக உருவாக்குகின்றன.

புற்களை நொதிப்படுத்த, அவைகளை அசைபோட்டு செரிமானம் செய்யக்கூடிய, மாடுகளின் செரிமான அமைப்பு மோசமான பாக்டீரியாக்களுக்கு கட்டுப்பாடற்ற வாழ்விடமாக இருக்கிறது என்று கருதப்படுகிறது. அதனால் பாக்டீரியாக்களின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுக்குள் வைக்க அவை அந்த எதிர்ப்பொருட்களை சுரக்கத் தொடங்கின.

ஆனால் மனித உடலிலுள்ள நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு இது போன்ற எதிர்ப்பொருட்களை உண்டாக்க வைத்து எச்.ஐ.வி தொற்றுக்கு எதிராகப் போரிடுவதே முக்கிய இலக்காக உள்ளது.

balls

Cows tackle HIV

Cows have shown an “insane” and “mind-blowing” ability to tackle HIV which will help develop a vaccine, say US researchers.

HIV is a slippery and nefarious opponent. It mutates so readily that every time a patient’s immune system finds a way of attacking the virus, HIV shifts its appearance.

However, a small proportion of patients eventually develop “broadly neutralising antibodies” after years of infection. These attack parts the virus cannot change. A vaccine that could train the immune system to make broadly neutralising antibodies should help prevent people being infected in the first place.

Then researchers at the International Aids Vaccine Initiative and the Scripps Research Institute tried immunising cows.

The required antibodies were being produced by the cow’s immune system in a matter of weeks. In humans it takes three-to-five years to develop the antibodies.

The results showed the cow’s antibodies could neutralise 20% of HIV strains within 42 days.By 381 days, they could neutralise 96% of strains tested in the lab.

Unusually for human antibodies, the broadly neutralising ones have a long and loopy structure. Cow antibodies are inherently more long and loopy. So the cow immune system finds making the antibodies easily.

It is thought the cow’s “ruminant” digestive system which ferments grass in order to digest it is a Wild West of hostile bacteria. So the animals have developed the antibodies needed to keep them in check.

It means cattle could eventually become a source of drugs to make more effective vaginal microbicides to prevent HIV infection.

However, the real goal is to develop a vaccine that encourages the human immune system to make the antibodies it currently finds a struggle.

Source : BBC

அணில்களின் நினைவாற்றல்

அணில்கள் நினைவாற்றலுக்கு பெயர் பெற்றவை. அவை உணவை எங்காவது பதுக்கி வைத்துவிட்டு, திரும்பவும் அதே இடத்தில் போய் அதை எடுக்கும் திறன் படைத்தவை. ஆனால், அணில்கள், புதிதாகக் கற்றுக்கொண்ட ஒரு செயலை, இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் நினைவில் வைத்திருக்கும் திறன் கொண்டவை என்பதை, இங்கிலாந்தின் எக்செட்டர் பல்கலைக்கழக(University of Exeter) விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர்.

ஆய்வுக்கூடத்தில், சில சாம்பல் நிற அணில்கள் உணவைப் பெற, சில வேலைகளைச் செய்ய வைத்தனர் விஞ்ஞானிகள். பிறகு, 22 மாதங்கள் கழித்து அதே உத்தி மூலம் உணவைப் பெறுகின்றனவா என்று சோதித்தபோது, சில வினாடிகளில் அந்த அணில்கள் அந்த வேலையைச் செய்து உணவைப் பெற்றுக்கொண்டன. இந்த நினைவாற்றலின் உதவியால் தான் நகர்ப்புறங்களிலும் அணில்களால் உயிர் வாழ முடிகிறது என விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர்.

images

Squirrels have long memory for problem solving

Squirrels can remember problem-solving techniques for long periods and can apply them to new situations, researchers have discovered. University of Exeter scientists found grey squirrels quickly remembered how to solve a problem they had not seen for almost two years.

The squirrels also quickly worked out how to use those skills in a redesigned version of the test.

In the study, five squirrels were given a task identical to one they had tried 22 months earlier, in which they had to press levers to get hazelnuts.

In that first experience, the squirrels improved with practice — taking an average of eight seconds on their first attempt and just two seconds by the final time they tried it. Trying again for the first time in 22 months, they took an average of just three seconds to get a hazelnut.

Grey squirrels are known to have good long-term memory — they are “scatter-hoarders,” collecting and hiding thousands of nuts every autumn. This is not just remembering where things have been left, it shows they can recall techniques which they have not used for a long time.

When presented with a version of the task that looked different but required the same technique to get hazelnuts, the squirrels showed a “neophobic” (fear of news things) response — hesitating for more than 20 seconds on average before starting the task.

But once they started it took them just two seconds on average to get a hazelnut, showing that they were able to recall and apply the technique they learned in the previous form of the challenge.

Source : Dinamalar and Science Daily

கடல் சிலந்தியின் கால்கள்

கடல் சிலந்தி ஒரு விந்தையான கடல் வாழ் உயிரினம். இதன் மெல்லிய  உடலில் வலுவான ஆறு ஜோடி கால்கள் இணைந்திருக்கின்றன. ஹவாய் பல்கலைகழகத்தை சார்ந்த விஞ்ஞானி அமி மோர்கன் (Amy Moran, University of Hawaii) நடத்திய ஆராய்ச்சியில், அதன் கால்கள், இதயம், வயிறு, பிறப்புறுப்பு ஆகியவற்றின் வேலைகளை செய்வதை கண்டறிந்தனர்.

கடல் சிலந்திகளின் இதயம் மிகவும் பலகீனமாகவே ரத்தத்தை உந்துவதாக தெரிய வந்துள்ளது. இந்நிலையில், உடல் முழுவதும் அதாவது கால்களில் பரவியுள்ள அவற்றின் ஜீரண உறுப்பு, ரத்தத்தை சீராக உந்திச் செலுத்தும் பணியையும் சேர்த்துச் செய்வதாக விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்தனர்.

மேலும், முட்டைகள் பெண் சிலந்தியின் தொடையில் உருவாகி சிறு துளை மூலம் வெளியே வரும். ஆண் சிலந்தியும் அது போல் விந்தணுவை தொடையில் இருக்கும் துளை வழியே வெளியே விடும். கரு உருவானதும் ஆண் சிலந்தி அதை சுமக்கும்.

banner-154181_960_720

Sea Spiders Pump Blood With Their Guts, Not Their Hearts

Sea spiders are bizarre marine creatures that have four to six pairs of spindly, jointed legs that convene at a torso that barely exists. Amy Moran from the University of Hawaii at Mānoa and her team studied these animals. They have, for example, no lungs, gills, or respiratory organs of any kind. Instead, they rely on oxygen diffusing passively across the large surface area provided by their legs.

Their genitals are found on their legs, too. A female will grow eggs in her thighs and release them through pores. A male, clambering over her, releases sperm from similar pores to fertilize the eggs, which he scoops up and carries around. Among these animals, the dads care for the young.

The legs are also where most of sea spiders’ digestion takes place. There’s so little distance between their mouths and anuses that their guts send long branches down each leg.

Sea spiders, also known as pycnogonids, aren’t actual spiders. There’s a hazy consensus that they belong with the chelicerates—the group that does include true spiders—although some geneticists think that they’re more distantly related. Regardless, “they’re about as closely related to a terrestrial spider as a seahorse is to a horse,” says Moran.

They do live in the sea, though, so the Department of Naming Things got things half-right at least. There are around 1,300 known species, found in oceans all over the world. The smallest are just a millimeter long. The biggest, found in Antarctica, are the size of dinner plates.

The team injected fluorescent chemicals into their blood to see how far their hearts can push blood into their legs. Not very far, it turns out. Instead, the creatures largely pump their blood using their guts.

Each leg is a solid tube containing a branch of the sea spider’s guts and some blood vessels. The guts can contract to move food along, just as ours can. But unlike our abdomens, which are flexible, a sea spider’s leg is hard and can’t stretch or expand. If it pushes digestive fluids down its legs, it also forces blood back in the other direction. If it pushes the digestive fluids up, the blood goes back down.After oxygen passively diffuses into the animal’s legs, it is actively pushed into its torso by the contracting guts.

The creature’s actual heart is too small and weak to push blood down the long legs. It only takes over once the blood has reached the animal’s core, circulating it around the torso and head.

Like everything else about sea spiders, the origin of this weird circulatory system is mysterious. These animals are an ancient group that first appeared during around 500 million years ago during the Cambrian period—the point in Earth’s history when most modern animal groups exploded into existence. It could be that the earliest members already had spindly legs and branching guts, and simply co-opted these into ersatz hearts. Alternatively, the double-purpose guts may have come first, allowing the sea spiders to evolve their long legs.

Source Atlantic

புழுக்களை நரமாமிசம் உண்ண வைக்கும் தாவரங்கள்

தாவரங்களுக்கு ஆபத்து வரும் போது, தற்காப்புக்காக சில நச்சு வேதிப் பொருட்களை உற்பத்தி செய்து, இலைகளை சுவையற்றவையாக ஆக்கி விடுகின்றன. விஸ்கான்சின் பல்கலைகழகத்தின் சுற்றுச்சூழல் ஆய்வாளர் ஜான் ஒர்ரோக் (John Orrock, University of Wisconsin) தலைமையிலான குழு நடத்திய ஆய்வில், பசியுடன் வரும் சில புழுக்கள், இலைகள் சுவையற்றதாகிவிடுவதால், அருகே உள்ள சக புழுக்களை தின்றுவிடுகின்றன என்று கண்டுபிடித்திருக்கின்றனர்.  இந்த ஆராய்ச்சி மூலம் தாவரங்களின் தற்காப்பின் வலிமையையும், அது எவ்வாறு புழுக்களின் தன்மையை மாற்றுகிறது என்பதும் தெரிய வருகிறது.

flo 4

The Hungry Caterpillars That Turned to Cannibalism

If you’re a hungry caterpillar and you’ve got a choice between eating a plant or another caterpillar, which do you chose?

You pick your fellow caterpillar, scientists have found — if the plant is noxious enough.

Sprayed tomato plants with a substance that induces a defensive response — a suite of nasty chemicals — and found that caterpillars became cannibals instead of eating the plant.

“The plant rearranges the menu for the caterpillar and makes other caterpillars the optimal choice,” said John Orrock, an evolutionary ecologist at the University of Wisconsin — Madison who led the study.

His team’s findings support a growing body of research suggesting that plant defenses are far more sophisticated than we’ve thought. Plants can’t run or hide, but they possess powerful strategies capable of altering the minds of herbivores that try to eat them.

The fight begins when an insect bites the plant, which triggers an immunelike defense response. The plant produces chemicals that hungry herbivores find toxic, unappealing or difficult to digest. For example, caffeine and nicotine, both toxic in high doses, are byproducts of the defense responses of tobacco and coffee plants.

What makes this interaction more fascinating, scientists say, is the way some plants communicate defensive messages both within themselves and among other plants via chemicals that travel through the air. Once a plant is attacked, leaves on the opposite side of the plant, or on neighbors of the same species, detect these chemicals and plan early defenses.

Source New York Times

புற்றுநோயை தடுக்கும் புதிய அரிசி ரகம்

தென் சீன வேளாண் பல்கலைகழகத்தை சார்ந்த, ஆராய்ச்சியாளர் யோ குஅங் ல்யு (Researcher Dr Yao-Guang Liu, South China Agricultural University) தலைமையிலான விஞ்ஞானிகள், புதிய ரக அரிசியை உருவாக்கி உள்ளனர். கறுஞ்சிவப்பு நிறமுள்ள இந்த புதிய அரிசியில், ‘ஆன்ட்டியாக்சைடு’கள் செறிவாக இருப்பதால், இவை புற்றுநோய் மற்றும் இதய நோய்களை தடுக்க வல்லவை என, விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்து உள்ளனர். உலகில் பரவலாக இருக்கும், இண்டிகா, ஜபோனிகா போன்ற அரிசிகளில், ஆன்ட்டியாக்சைடுகள் இல்லை. தெற்கு சீன வேளாண்மை பல்கலைக் கழகத்தைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானிகள், மரபணு மாற்றம் மூலம், அச்சத்துக்கள் செறிவாக இருக்கும் வீரிய ரகமாக கறுஞ்சிவப்பு அரிசியை உருவாக்கி உள்ளனர்.

தற்போது, ஆய்வுக் களத்தில் இருக்கும் இந்த அரிசியை, அடுத்த கட்டமாக, சமைத்து உண்பதால் ஏதும் பக்க விளைவுகள் ஏற்படுமா என்ற சோதனையை விஞ்ஞானிகள் மேற்கொள்ள உள்ளனர். அது வெற்றி பெற்றால், பிற தானியங்களையும், இதே போல செறிவூட்ட முடியுமா என்றும் முயற்சி செய்யப் போவதாக, சீன விஞ்ஞானிகள் அறிவித்து உள்ளனர்.

banner-154181_960_720

Purple rice could cut risk of cancer

A purple rice with the potential to combat cancer, heart disease and diabetes has been genetically developed by scientists in China.

The rice gets its purple colouring from the high levels of antioxidant-boosting pigments called anthocyanins, which are also found in blueberries and red cabbage.

Researcher Dr Yao-Guang Liu and his team from South China Agricultural University revealed that they found a way to “stack” the eight genes needed for anthocyanin production and activate them in rice’s “endosperm” – a tissue produced inside the seeds of the rice.

They believe that the anthocyanin’s ability to counteract oxidation damage to cells could reduce the risk of certain cancers, heart disease and diabetes.

Previous attempts to create anthocyanin production in rice have failed because it has always been too difficult to efficiently transfer many genes into plants.

The system the scientists developed is called TransGene Stacking II. Dr Liu says he hopes it will “have many potential applications in this era of synthetic biology and metabolic engineering.”

Source Dinamalar and Telegraph

சொரியாசிஸ் நோயை மதிப்பிட கையடக்க திசு ஸ்கேனர்

சொரியாசிஸ் எனப்படும் சொறி நோய் ஏற்பட்டால், அதன் தன்மையையும் வகையையும் தெரிந்து கொள்ள, தோல் மருத்துவர் தனது கண்களைத் தான் நம்ப வேண்டும். ஆனால் ஜெர்மனியிலுள்ள ஹெல்ம்ஹோல்ட்ஸ் ஜென்ட்ரம் முன்சன் (Helmholtz Zentrum München ) மற்றும் மியூனிச் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம் (Technical University of Munich) ஆகியவற்றை சேர்ந்த விஞ்ஞானிகள், சொரி நோயை துல்லியமாக மதிப்பிட, ஒரு கையடக்க கருவியை உருவாக்கியுள்ளனர்.

‘ஆர்சம்'(RSOM)  என சுருக்கமாக அழைக்கப்படும், ‘ராஸ்டர் ஸ்கேன் ஆப்டோ அக்கஸ்டிக் மீசோஸ்கோப்பி’ தொழில்நுட்பம் மெல்லிய லேசர் துடிப்புகளை பயன்படுத்துகிறது. லேசர் பட்டதும் தோலின் திசுக்கள் வெப்பமடைந்து, விரிவடைகின்றன. அப்படி விரிவடையும் பகுதி, மீஒலி அலைகளை எழுப்பும். இந்த ஒலியை ஒரு உணரி சாதனம் உள்வாங்கி, தோலின் வடிவமாக திரையில் காட்டுகிறது.ஆய்வுக்கூடத்தில் ஆர்சம் கருவி மூவமான சோதனைகளில், நோயாளியின் தோலின் தடிமன், ரத்தக் குழாய்களின் அடர்த்தி, ரத்தத்தின் அளவு போன்றவற்றை கண்டறிய முடிந்ததாக, விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்தனர்.

இந்தக் கருவியை பயன்படுத்துவது எளிது. இதில் வேதிப் பொருளோ, கதிர்வீச்சோ இல்லை என்பதால், பக்க விளைவுகள் கிடையாது. இந்தக் கருவி மூலம் கிடைக்கும் தகவல்களை வைத்து சொரியாசிசின் தன்மை, தோலின் நிலை போன்றவற்றை துல்லியமாக அறிய, தோல் மருத்துவரால் முடியும் என்கின்றனர் இதை உருவாக்கிய விஞ்ஞானிகள். அடுத்த கட்டமாக தோல் புற்றுநோய், நீரிழிவு போன்றவற்றை கண்டறியவும் இக்கருவியை மேம்படுத்த உள்ளனர்.

banner-154181_960_720

Tissue scanner to assess psoriasis

Psoriasis (Psoriasis vulgaris) is an inflammatory skin disease that is characterized by small to palm-sized patches of severely scaling skin. Currently, physicians evaluate the severity of the disease based on visual assessment of features of the skin surface, such as redness or thickness of the flaking skin. “Unfortunately, these standards miss all parameters that lie below the surface of the skin, and may be subjective,” Dr. Juan Aguirre points out. “Knowing the structure of the skin and vessels before treatment can provide the physician with useful information,” explains the group leader at the Institute of Biological and Medical Imaging (IBMI) at the Helmholtz Zentrum München.

In order to provide clinicians with this information, Aguirre and his team developed a new technique that gets under the skin. It bears the name RSOM and works as follows: A weak laser pulse excites the tissue of interest, which then absorbs energy and heats up minimally. This causes momentary tissue expansion, which generates ultrasound waves. The scientists measure these ultrasound signals and use this information to reconstruct a high resolution image of what lies under the skin.

The scientists demonstrated RSOM’s performance by examining cutaneous and subcutaneous tissue from psoriasis patients. RSOM allowed them to determine several characteristics of psoriasis and inflammation, including skin thickness, capillary density, number of vessels, and total blood volume in the skin. They compiled these to define a novel clinical index for assessing psoriasis severity that may be superior to the current clinical standard because the new index also takes into account characteristics below the skin surface.

The researchers plan to use the same imaging method to assess other diseases such as skin cancer or diabetes in the future. Patients with diabetes often suffer from damaged blood vessels that, if detected early enough, may allow earlier treatment and therefore greater efficacy.

Source : Dinamalar and Science Daily

 

சூடேறும் கடல்கள்

கடலின் வெப்பம் அதிகரித்து வருவதாக சீன மற்றும் அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் மேற்கொண்ட ஒரு ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. கடந்த பல ஆண்டுகளில் நடத்தப்பட்ட, மூன்று வேறு ஆய்வுகளை வைத்து இந்த ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது.

இந்த மூன்று ஆய்வுகளும் உலகின் வெவ்வேறு கடல் பகுதிகளில் செய்யப்பட்டவை. ஆனால், எந்தப் பகுதி கடலாக இருந்தாலும் சரி, கடலின் வெப்பநிலை அதிகரித்து வருவதையே காட்டுவதாக ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

பூமி வெப்பமாதல் என்பது, உண்மையில் கடல் வெப்பமாதல் என்று கூட சொல்லலாம் என்று சீன மற்றும் அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

5

Ocean warming

The most important measurement of global warming is in the oceans. In fact, “global warming” is really “ocean warming.” If you are going to measure the changing climate of the oceans, you need to have many sensors spread out across the globe that take measurements from the ocean surface to the very depths of the waters. Importantly, you need to have measurements that span decades so a long-term trend can be established.

These difficulties are tackled by oceanographers, and a significant advancement was presented in a paper just published in the journal Climate Dynamics. That paper, looked at three different ocean temperature measurements made by three different groups. They found that regardless of whose data was used or where the data was gathered, the oceans are warming.

Currently, the research teams are using the ARGO fleet, which contains approximately 3800 autonomous devices spread out more or less uniformly across the ocean, but these only entered service in 2005. Prior to that, temperatures measurements were not uniform in the oceans. As a consequence, scientists have to use what is called a “mapping” procedure to interpolate temperatures between temperature measurements. Sort of like filling in the gaps where no data exist. The mapping strategy used by scientists can affect the ocean temperature measurements.

The team looked at the different ways that three groups make decisions about mapping, bias, and climatology.  They not only analysed how much the oceans are warming, but how the warming differs for various areas (ocean basins) and various depths. We found that each ocean basin has warmed significantly.

Study confirms again a robust global ocean warming since 1970. An improved ocean observation network is required to monitor the ocean change: extending the observations in the boundary currents systems and deep oceans (below 2000-m) besides maintaining the Argo network.

Source : Dinamalar and Guardian