புவி வெப்பமடைவதால் பாதிக்கப்படும் காபி உற்பத்தி

புவி வெப்பமாதலினால், காபி தோட்டங்களும் பாதிக்கப்பட உள்ளன. அமெரிக்காவின், வெர்மான்ட் பல்கலைகழகத்தின்  ‘குண்ட்’ சுற்றுச்சூழல் நிலையம் (University of Vermont’s Gund Institute for Environment) நடத்திய ஆய்வில், உலகிலேயே, காபிக் கொட்டைகளை அதிகம் விளைவிக்கும் லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் அடுத்த, 30 ஆண்டுகளில், காபி உற்பத்தியின் அளவு,  88 சதவீதம் குறைந்துவிடும் என, கணித்துள்ளார்கள்.

இதற்கு முக்கிய காரணம் புவி வெப்பமாதலினால் தேனீக்களின் தொகை குறைகிறது. இதனால் காபிக்கொட்டை உற்பத்திக்கு உதவும் மகரந்தச்சேர்க்கையும் (pollination) குறைகிறது. ஆனால் மலைப்பாங்கான இடங்களில் நிலவும் குளிர்ச்சியால், தேனீக்களின் எண்ணிக்கையும், மகரந்தச்சேர்க்கையும், காபி உற்பத்தியும் குறையாமல் இருக்கும்.

காபி மற்றும் தேனீக்களை காப்பாற்ற 1.காடுகளை பாதுகாக்க வேண்டும் 2. நிழல் மரங்களை வளர்க்க வேண்டும், 3. காற்றுத் தடுப்புக்கள் மற்றும் உயிர் வேலிகளை நிறுவ வேண்டும், 4. நாட்டுச்செடிகளை வளர்க்க வேண்டும் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் அறிவுறுத்துகின்றனர்

balls

Negative impact of global warming on coffee production

Taylor Ricketts, Director and a team of Researchers from the University of Vermont’s Gund Institute for Environment found climate change will continue to negatively impact coffee production, as well as bee populations, essential to coffee farming. Researchers predicted that global warming could reduce coffee growing areas in Latin America by as much as 88 percent by 2050.

On the positive side, researchers project a slight increase in coffee suitability in Mexico, Colombia, Costa Rica and Guatemala — mostly in mountainous regions where temperatures can support coffee growing and robust bee populations.

The study identified some strategies to improve coffee growth and bee pollination, including the increase of bee habitats near coffee farms where bee diversity may decrease. Policy makers could also prioritize farming practices that reduce climate impacts on coffee production where bees are thriving, and protect forests and main shade trees, windbreaks, live fences and native plants.

Source UPI .com

Advertisements

பூமி வெப்பமடைவதால் அளவில் சிறுக்கும் கடல் மீன்கள்

பூமி வெப்பமடைவதால், கடல் நீரின் வெப்ப நிலையும் உயர்ந்து வருகிறது. இதனால், கடல் மீன்களுக்கு என்ன வகை பாதிப்பு ஏற்படும் என்பதை கனடாவிலுள்ள பிரிட்டிஷ் கொலம்பியா பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானிகள் ஆராய்ந்தனர். அந்த ஆராய்ச்சியின் முடிவில், கடல் நீரின் வெப்பம் உயர்ந்து கொண்டே போனால், மீன்கள் சுவாசிக்க சிரமப்படும். இதன் விளைவாக கடல் நீரின் வெப்ப நிலை ஒரு டிகிரி அதிகரிக்கும் போது, மீன்களின் வளர்ச்சி விகிதம், 20 முதல் 30 சதவீதம் வரை குறையும் என்றும் அந்த ஆய்வாளர்கள் கணித்துள்ளனர். மேலும் 2050 ல் சுமார் 600 வகையான கடல் மீன்களின் அளவு 14-24சதவிகிதம் சுருங்கி இருக்கும் என்று கணிக்கின்றனர். இப்போதே, மீன்கள் மனித உணவில் மிகப்பெரும் பங்கு வகிக்கும் நிலையில், மீன்களின் அளவு குறைவது, அந்த உணவின் அளவு குறைவதற்கு சமம்.

balls

Climate Change May Shrink the World’s Fish

Warming temperatures and loss of oxygen in the sea will shrink hundreds of fish species—from tunas and groupers to salmon, thresher sharks, haddock and cod—even more than previously thought, a new study concludes.

Because warmer seas speed up their metabolisms, fish, squid and other water-breathing creatures will need to draw more oxyen from the ocean. At the same time, warming seas are already reducing the availability of oxygen in many parts of the sea.

A pair of University of British Columbia scientists argue that since the bodies of fish grow faster than their gills, these animals eventually will reach a point where they can’t get enough oxygen to sustain normal growth.

The body size of fish decreases by 20 to 30 percent for every 1 degree Celsius increase in water temperature,” says author William Cheung, director of science for the university’s Nippon Foundation—Nereus Program.

These changes, the scientists say, will have a profound impact on many marine food webs, upending predator-prey relationships in ways that are hard to predict.

“Lab experiments have shown that it’s always the large species that will become stressed first,” says lead author Daniel Pauly, a professor at the university’s Institute for the Ocean and Fisheries, and principal investigator for the Sea Around Us. “Small species have an advantage, respiration-wise.”

Pauly is perhaps best known for his global, sometimes controversial, studies of overfishing. But since his dissertation in the 1970s, he has researched and promoted a principle that suggests fish size is limited by the growth capacity of gills. Based on this theory, he, Cheung and other authors published research in 2013 that showed average body weight for some 600 species of ocean fish could shrink 14-24 percent by 2050 under climate change.

The new research shows how “careful use of an overarching principle in a wide set of observations across species can support insight that is difficult to reach otherwise,” he says.

Source: Dinamalar and National Geographic

உலகின் நீளமான தொங்கு பாலம்

சுவிட்சர்லாந்தின் ஆல்ப்ஸ் மலைப்பகுதியில், இரு குன்று ஊர்களை இணைக்கும், 1,620 அடி (494 metres) நீள தொங்கு பாலம் அண்மையில் திறக்கப்பட்டது. உலகிலுள்ள தொங்கு பாலங்களிலேயே இதுதான் நீளமானது என, சுவிட்சர்லாந்து சுற்றுலா துறை விளம்பரம் செய்துள்ளது. இரண்டரை அடிக்கும் சற்று குறைவான குறுக்களவுள்ள இந்த நடைப் பாலத்தில், யாரும் எதிரெதிரே நடக்க முடியாது. முறை வைத்து தான் இரு மருங்கில் இருப்பவர்களும் நடந்து செல்ல வேண்டும்.

முற்றிலும் இரும்பினால் ஆன இந்த பாலம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 2200 மீட்டர் உயரத்தில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. இதை நிறுவ வெறும் பத்து வாரங்களே ஆனது.

கின்னஸ் உலக சாதனைப் புத்தகத்தின் படி, ஜப்பானில், கியூசுய் பள்ளத்தாக்கிலுள்ள, 1,279 அடி உள்ள தொங்கு பாலம் தான் மிக நீளமான நடைப் பாலம். ஆனால், அதை சுவிட்சர்லாந்தின் நடைப் பாலம் மிஞ்சிவிட்டது.

balls

World’s longest pedestrian suspension bridge opens in the Swiss Alps

The world’s longest pedestrian suspension bridge has opened in Switzerland, inviting walkers to brave a narrow path running 86 metres above the ground at its highest point. The Charles Kuonen Suspension Bridge, in the Swiss Alps, near the village of Randa, is a record-breaking 494 metres long and connects Grächen and Zermatt on the Europaweg foot trail.

The bridge, which is a steel construction, runs between 1,600m and 2,200m above sea level, with views – if you can look at them – of the Matterhorn, Weisshorn and the Bernese Alps in the distance. It replaces a previous bridge that had been damaged by rock falls.

Incredibly, it took engineers from Swissrope and Lauber cableways just 10 weeks to erect the bridge. The structure, which is just 65cm wide, takes 10 minutes to cross; a journey that previously took hikers four hours. It breaks a record previously set by a glass-bottomed suspension bridge completed last year in China. The 430 metre-long bridge traversed the vast Zhangjiajie Canyon in Hunan province, with a 300m drop beneath it.

Source Dinamalar and Guardian

சூடேறும் கடல்கள்

கடலின் வெப்பம் அதிகரித்து வருவதாக சீன மற்றும் அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் மேற்கொண்ட ஒரு ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. கடந்த பல ஆண்டுகளில் நடத்தப்பட்ட, மூன்று வேறு ஆய்வுகளை வைத்து இந்த ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது.

இந்த மூன்று ஆய்வுகளும் உலகின் வெவ்வேறு கடல் பகுதிகளில் செய்யப்பட்டவை. ஆனால், எந்தப் பகுதி கடலாக இருந்தாலும் சரி, கடலின் வெப்பநிலை அதிகரித்து வருவதையே காட்டுவதாக ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

பூமி வெப்பமாதல் என்பது, உண்மையில் கடல் வெப்பமாதல் என்று கூட சொல்லலாம் என்று சீன மற்றும் அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

5

Ocean warming

The most important measurement of global warming is in the oceans. In fact, “global warming” is really “ocean warming.” If you are going to measure the changing climate of the oceans, you need to have many sensors spread out across the globe that take measurements from the ocean surface to the very depths of the waters. Importantly, you need to have measurements that span decades so a long-term trend can be established.

These difficulties are tackled by oceanographers, and a significant advancement was presented in a paper just published in the journal Climate Dynamics. That paper, looked at three different ocean temperature measurements made by three different groups. They found that regardless of whose data was used or where the data was gathered, the oceans are warming.

Currently, the research teams are using the ARGO fleet, which contains approximately 3800 autonomous devices spread out more or less uniformly across the ocean, but these only entered service in 2005. Prior to that, temperatures measurements were not uniform in the oceans. As a consequence, scientists have to use what is called a “mapping” procedure to interpolate temperatures between temperature measurements. Sort of like filling in the gaps where no data exist. The mapping strategy used by scientists can affect the ocean temperature measurements.

The team looked at the different ways that three groups make decisions about mapping, bias, and climatology.  They not only analysed how much the oceans are warming, but how the warming differs for various areas (ocean basins) and various depths. We found that each ocean basin has warmed significantly.

Study confirms again a robust global ocean warming since 1970. An improved ocean observation network is required to monitor the ocean change: extending the observations in the boundary currents systems and deep oceans (below 2000-m) besides maintaining the Argo network.

Source : Dinamalar and Guardian

மீத்தேன் ஹைட்ரேட் – புதிய எரிபொருள்

மீத்தேன் ஹைட்ரேட்Methane hydrate ) எனும் புதிய எரிபொருளை சீன பொறியியலாளர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளனர். கடந்த வருடமே, எரியக்கூடிய பனிக்கட்டி என அழைக்கப்படும் மீத்தேன் ஹைட்ரேட் வாயு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளதாக சீனா அறிவித்திருந்தது. எனினும் தற்போது தான் இது உறுதிசெய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்த வாயுவானது பனிக்கட்டி போன்று தோற்றத்தினை கொண்டிருப்பதனாலேயே எரியும் பனிக்கட்டி (‘flammable ice’) என அழைக்கப்படுகின்றது.

இயற்கை எரிபொருளாகக் காணப்படும் இவ்வாயு எவ்வாறு தோற்றம் பெறுகின்றது என்பது தொடர்பான விளக்கப்படம்.

how-methane-hydrate-forms-usdeptenergy

இவ்வாயுவைக் கண்டறிய அமெரிக்கா, ஜப்பான், இந்தியா மற்றும் தென்கொரிய நாடுகளும் பல மில்லியன் டாலர்களை முதலீடு செய்திருந்த நிலையில்,  சீனா இதில் வெற்றிபெற்றுள்ளது.

balls

Methane hydrate – New Energy Source

Chinese engineers have successfully extracted natural gas from icy deposits beneath the South China Sea. Last year, China’s government announced that geologists had found new reserves of methane hydrate – also known as ‘flammable ice’ – and now they’ve managed to harvest some of it, bringing the world a step closer to harnessing this untapped energy source.

Methane hydrate is a fascinating substance that looks like ice, but actually consists of methane trapped inside a lattice of water molecules. If you put a match to it, it won’t just melt – it will actually catch fire.

These solid gas deposits are found in places where low temperature and moderate pressure combine to trap methane in this specific way, such as the bottom of the ocean under hundreds of metres of water.

But that stability field is easily disrupted if you change either pressure or temperature, releasing all that trapped methane into the water. That’s why successfully extracting gas from methane hydrates is such a big deal for engineers.

The gas deposits are densely packed – 1 cubic metre of methane hydrate can release 164 cubic metres of natural gas if brought to the surface, making it a valuable fuel resource.

Researchers think there could be immensely abundant gas hydrate reserves all around the world, possibly exceeding all other fossil fuels combined.

Drilling to the bottom of the sea for flammable ice is not without risks. Environmental impacts are still being investigated, but there’s potential for methane to escape into the atmosphere if something goes wrong. Methane is a super-potent greenhouse gas with up to 36 times more global warming potential than carbon dioxide.

Source Thinaboomi and Science alert

காற்று மாசுபாட்டினால் டிஎன்ஏ சேதம் ஏற்படும்

போக்குவரத்து காரணமாக காற்று மாசுபாடு உள்ள இடங்களில் குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களின் டிஎன்ஏ சேதம் ஏற்படலாம் என்று உலக சுகாதார நிறுவனம் அதிர்ச்சி தரும் தகவல்களை வெளியிட்டுள்ளது. உலக சுகாதார அமைப்பின் புதிய அறிக்கையானது, உலகளாவிய மக்கள் தொகையில் 92% மக்கள், காற்றின் தர நிலைகள் உலக சுகாதார அமைப்பின் வரம்புகளைவிட அதிகமான இடங்களில் வாழ்ந்து வருகின்றனர் என்பதை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.

காற்று மாசுபாடு, குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களின் டெலோமிரே (telomere) குறைப்பு (telomere shortening) என்ற குறிப்பிட்ட வகை டி.என்.ஏ சேதத்தை  ஏற்படுத்தும் என்று சுற்றுச்சூழல் மருத்துவம் எச்சரிக்கிறது.

அமெரிக்காவில், இரண்டாவது மாசுபட்ட நகரமான காலிஃபோர்னியாவின் ஃபிரஸ்னோ பகுதியில் உள்ள இளம் பருவத்தினர் மற்றும் குழந்தைகளை ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆய்வு செய்து பார்த்தனர். அந்த ஆய்வில் காற்று மாசுபாட்டின் அதிக அளவு வெளிப்பாடு உள்ளதால் குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களின் டெலோமிரே குறைவு ஏற்பட்டுள்ளது என்று கண்டறிந்துள்ளனர். இது குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களிடம் ஆஸ்துமா போன்ற நோய்களை ஏற்படுத்தும். மேலும் டி.என்.ஏ. மட்டுமல்லாமல் கொழுப்புகள், புரதங்கள் ஆகியவற்றில் சேதத்தை ஏற்படுத்தும் அபாயமும் உள்ளதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறியுள்ளனர்.

4

Traffic-related air pollution linked to DNA damage in children

Children and teens exposed to high levels of traffic-related air pollution have evidence of a specific type of DNA damage called telomere shortening, reports a study in the Journal of Occupational and Environmental Medicine.

Young people with asthma also have evidence of telomere shortening, according to the preliminary research by John R. Balmes, MD, of University of California, Berkeley, and colleagues. They write, “Our results suggest that telomere length may have potential for use as a biomarker of DNA damage due to environmental exposures and/or chronic inflammation.”

The researchers assessed the relationship between polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs), a “ubiquitous” air pollutant caused by motor vehicle exhaust; and shortening of telomeres, a type of DNA damage typically associated with aging.

As the exposure to PAHs increased, telomere length decreased in linear fashion. Children and teens with asthma were exposed to higher PAH levels than those without asthma. The relationship between PAH level and telomere shortening remained significant after adjustment for asthma and other factors (age, sex, and race/ethnicity) related to telomere length.

The study adds to previous evidence that air pollution causes oxidative stress, which can damage lipids, proteins, and DNA. Research has suggested that children may have different telomere shortening regulation than adults, which might make them more vulnerable to the damaging effects of air pollution.

Source DInakaran and Science Daily

முற்காலத்தில் வாழ்ந்த ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’

சாம்பல் நிற கங்காரு அளவிலான ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’ போன்றதொரு பறவை முற்காலத்தில் இருந்ததாக ஆஸ்திரேலிய விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர். இது, அழிந்து போய்விட்ட பறவையினங்களில் ஒன்றாகும்.

இலை குப்பைகளை கொண்டு நிலத்தில் மண்மேடுகளை உருவாக்கி, முட்டையிட்டு, புதைத்து வைப்பதற்கு பேர்போன நவீன கால மல்லீஃபெவுல் (Malleefowl ) பறவை முற்கால பறவை உறவினம்தான் இந்த சாம்பல் நிற கங்காரு அளவிலான ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழி’. இருப்பினும், இந்த ‘பறக்கும் ராட்சத வான்கோழியான’, ப்ராகுரா காலினாசியா (Progura gallinacean) அவ்வாறு செய்யவில்லை. மல்லீஃபெவுல் பறவை பெற்றிருக்கும் பெரிய பாதங்களோ, தனி சிறப்பு மிக்க கூர்நகங்களையோ இது பெற்றிருக்கவில்லை .

மாறாக, இந்தோனீஷியாவிலும், பசிபிக்கிலும் வாழும், இன்றும் மணல் மேடு கட்டி குஞ்சு பொரிக்கும் சில பறவையினங்களைப்போல, ப்ராகுரா காலினாசியா வெப்பமான மணல் அல்லது மண்ணில் தங்கள் முட்டைகளை புதைத்து வைத்தன.

அடிலெய்டிலுள்ள ஃபிளின்டஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் குழு ஒன்று இந்த அறிக்கை தயாரிக்க புதிய மற்றும் புதை படிவ எச்சங்களை ஆய்வு செய்திருக்கிறது.

இவற்றில் சில மாதிரிகள் முதன்முதலில் 1800களில் சேகரிக்கப்பட்டன. புதிய மாதிரிகள் ஆஸ்திரேலியாவின் மேற்கு பகுதியிலுள்ள புகழ்பெற்ற தைலாகோலியோ காவெர்ன்ஸில் இருந்து கிடைத்தவை. இங்குதான் சுண்ணாம்பு குழாய்கள் மூலம் எண்ணற்ற முற்கால விலங்குகள் அழிந்ததாக கருதப்படுகிறது.

மணல் மேடு கட்டி குஞ்சு பொரிக்கும் அழிந்துவிட்ட பறவையினங்களில் 5 புதிய இனங்களை விஞ்ஞானிகள் விவரிக்கின்றனர். அவற்றில் ப்ராகுரா காலினாசியா மிகவும் பெரியதாகும்.

11,700 ஆண்டுகள் முதல் 2.5 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பான பிளாய்ஸ்டோசீன் காலத்தில் இந்த பறவையினங்கள் வாழ்ந்துள்ளன. அப்படியானால், வயிற்றுப்பையில் குட்டியைப் பேணும் ராட்சத விலங்கு போன்ற சில பெரிய உருவங்களை கொண்ட அடையாள முக்கியத்துவ விலங்குகளாகக் கருதப்படும் விலங்குகளோடு இவை வாழ்ந்திருக்கும் என்று பொருள்படுகிறது.

வயிற்றுப்பையில் குட்டியைப் பேணும் ராட்சத விலங்குகள் ஆஸ்திரேலிய கண்டத்தில் நவீன மனிதர்கள் நுழைந்த பின்னர் சற்று அழிந்து போய்விட்டன.

அழிந்துபோன பல பெரிய பறவைகளில் டோடோ போன்றவை பறக்க முடியாததாக இருந்தாலும், ப்ராகுரா காலினாசியா நிச்சயமாக பறந்திருக்க முடியும் என்று ஃபிளின்டஸ் பல்கலைக்கழக குழுவினர் தெரிவித்திருக்கின்றனர்.

வலுவான இறகு எலும்புகளைக் கொண்ட இது மரங்களில் தங்கியது என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

240_F_123165150_Co0vkIAoweQttDlqOkLztQ8JlFkFeRkh

Ancient bird like ‘a kangaroo-sized flying turkey’

It has been described as a “giant flying turkey” the size of a grey kangaroo by Australian scientists.

It is actually an extinct species of megapode bird – an ancient cousin of the modern Malleefowl, which famously builds mounds of earth and leaf litter in which to lay and incubate its eggs.

Progura gallinacea probably didn’t do that, however.

It lacked the Malleefowl’s large feet and specialised claws. Instead, it’s quite likely P. gallinacea simply buried its eggs in warm sand or soil, just as some living megapodes in Indonesia and the Pacific still do.

A team from Flinders University in Adelaide assessed new and old fossil finds in producing its report.

Some of the older specimens were first collected in the late 1800s; the newer ones came from the remarkable Thylacoleo caverns of Western Australia, where countless ancient animals fell to their deaths through limestone pipes.

The scientists actually describe five new species of extinct megapodes, of which Progura gallinacea was the biggest.

These birds all lived in the Pleistocene – a time period that covers 11,700 years ago to 2.5 million years ago. That means they would have existed alongside some of the iconic megafauna – such as the giant marsupials – that disappeared shortly after modern humans first entered the Australian continent.

Although many large extinct birds, such as dodos, were flightless, the Flinders team says Progura gallinacea definitely could take to the air.

It had strong wing bones and probably roosted in trees, the researchers say.

Source BBC

வேட்டையாடப்படுவதால் திமிங்கலத்தின் உடல் அளவு குறைகிறது

விலங்குகள், கடல் வாழ் உயிரினங்களை மனிதர்கள் வேட்டையாடுவதால் சில தாக்கங்கள் அந்த உயிரினத்திற்கு ஏற்படுகிறது. தொடர்ந்து வேட்டையாடப்படுவதால் திமிங்கல இனங்களின் சராசரி உடல் அளவு குறைந்துள்ளதாக ஆய்வு ஒன்று தெரிவிக்கிறது.

சுவிட்சர்லாந்து பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள் இருவர் இது குறித்த ஆய்வை மேற்கொண்டார். கிறிஸ்டோபர் கிளெமெண்ட்ஸ்        (Dr Christopher Clements) என்பவரும் அவரது நண்பரும் சேர்ந்து 1900 முதல் 1985 வரையிலான காலகட்டத்தில் வணிக நோக்கத்தோடு பிடிக்கப்பட்ட திமிங்கலங்களின் உடல் அளவுகள் பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணங்களை ஆய்வு செய்தனர். (1985 ஆண்டோடுதான் உலக அளவில் திமிங்கலங்களை வேட்டையாடுவதற்கு தடை கொண்டு வரப்பட்டது.)

அந்த ஆய்வில், நீல நிற திமிங்கலம் ஸ்பெர்ம் வகை திமிங்கலம் உள்ளிட்ட பல்வேறு வகையான திமிங்கலங்கள் பற்றிய ஆவணங்களை ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதில் திமிங்கலத்தின் உடல் அளவுகள் குறைந்துள்ளது கண்பிடிக்கப்பட்டுள்ளது. 1905ம் ஆண்டு பிடிக்கப்பட்ட ஸ்பெர்ம் வகை திமிங்கலத்தைவிட 1980ம் ஆண்டு பிடிக்கப்பட்ட அதே வகை திமிங்கலத்தின் உடல் அளவு நான்கு மீட்டர் வரை குறைந்துள்ளது என்கிறார் ஆய்வாளர் கிளெமெண்ட்ஸ். பெரிய அளவிலான உயிரினங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு வேட்டையாடப்படுவதால்தான் உடல் அளவு குறைகிறது என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இதே போன்றுதான் பெரிய அளவில் இருக்கும் கடல்வாழ் மீன்களை பிடிப்பதாலும் அதன் அளவுகள் குறைந்து வருவதாக கூறப்படுகிறது. திமிங்கலம் மற்றும் பெரிய அளவிலான மீன்களை வேட்டையாடுவதால் அதன் அளவு குறைவது போன்று, நாளடைவில் கடல்வாழ் உயிரினங்கள் முற்றிலும் அழிந்துவிடுமா என்றும் ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது.

1

The marine mammals SHRINK when they are being hunted

Researchers found that the average body size of four whale species rapidly declined in response to hunting. The findings suggest that tracking changes in the mean body size might help to predict when populations are in trouble in the future.

Researchers from the University of Zurich analysed data on the number and size of whales harvested from 1900 onwards. They used this data to test whether these tell-tale shifts in body size and fluctuations in the numbers were present before the documented collapse of whale populations.

Dr Christopher Clements, who led the study, said: ‘We looked at data on blue, fin, sei and sperm whales and found significant declines in body size, with sperm whales taken in the 1980s four metres shorter on average than those in 1905.’

The researchers believe that this probably occurred as the biggest individuals were selectively removed from the ocean through hunting. Dr Clements added: ‘This means that warning signals were detectable up to 40 years before a population collapse.’

The results suggest that tracking changes in the mean body size might help to predict when populations are at risk of collapsing. Dr Clements added: ‘Our technique could be used to help provide other species of conservation concern. ‘Moreover, it could allow interventions to be put in place to stop this happening.’

Source One India and Daily Mail

 

மரபணு பிறழ்வை தவிர்க்கும் ஓக் மரம்

நுாற்றாண்டுகள் கண்ட உயிருள்ள மரங்களின் மரபணுக்களில், நிறைய பிறழ்வுகள் நிகழும் என்றே தாவர மரபணுவியல் வல்லுனர்கள் கருதி வந்தனர். ஆனால், பயோஆர்க்சைவ்.ஆர்க் இணைய தளத்தில், நம்ரதா சர்க்கார் உள்ளிட்ட, 20க்கும் மேற்பட்ட ஆராய்ச்சியாளர்கள், 234 வயதான ஓக் மரம் ஒன்றின் மரபணுக்களை அலசியபோது, அவற்றில் மிகக் குறைவான மரபணு பிறழ்வுகளே ஏற்பட்டிருந்ததை கண்டறிந்துள்ளனர். விலங்குகளைப் போலல்லாமல், நெடுநாள் வாழும் மரங்கள், ஏதாவது வகையில் மரபணுப் பிறழ்வை தவிர்க்கக்கூடும் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

red ribbon with bow with tails

Low Rate of Somatic Mutations in a Long-Lived Oak Tree

Because plants do not possess a proper germline, deleterious mutations that occur in the soma can be passed to gametes. It has generally been assumed that the large number of somatic cell divisions separating zygote from gamete formation in long-lived plants should lead to many mutations. However, a recent study showed that surprisingly few cell divisions separate apical stem cells from axillary stem cells in annual plants, challenging this view. To test this prediction, Namrata Sarkar and other scientists generated and analysed the full genome sequence of two terminal branches of a 234-year-old oak tree and found very few fixed somatic single-nucleotide variants (SNVs), whose sequential appearance in the tree could reliably be traced back along nested sectors of younger branches. Our data indicate that the stem cells of shoot meristems in trees are robustly protected from accumulation of mutations, analogous to the germline in animals.

Source Dinamalar and biorxiv.org

கொசுவை மயக்கும் ஒளி

உலகெங்கும் கொசுக்கள் பரப்பும் நோய்களால், 4.29 லட்சம் பேருக்கு மேல் கொல்லப்படுகின்றனர். ஆப்ரிக்காவில் மலேரியாவை பரப்பும், ‘அனோபிலிஸ்’ (Anopheles gambiae ) வகை கொசுக்களுக்கு இதில் முக்கியமான பங்கு உண்டு. கொசு விரட்டி மருந்துகள், கருவிகளுக்கு டிமிக்கி கொடுக்க அனோபிலிஸ் கொசுக்கள் விரைவில் கற்றுக்கொள்வதால், வேறு வழிகளில் அவற்றை விரட்ட விஞ்ஞானிகள் பரிசோதனைகள் நடத்தி வருகின்றனர்.

அமெரிக்காவிலுள்ள நோட்டர் டாம் பல்கலைக்கழக (University of Notre Dame) விஞ்ஞானிகள், இரவில், 10 நிமிடங்களுக்கு வேகமாக ஒளித்துடிப்புகளை அனுப்பும் விளக்கு ஒளியை காட்டினால், அதன் பிறகு அனோபிலிஸ் கொசுக்களுக்கு, மனிதர்களை கடிக்கும் உந்துதல் வெகுவாக மட்டுப்படுவதாக கண்டறிந்துள்ளனர். சிவப்பு ஒளி போல பல அலைவரிசை ஒளிகளை அவர்கள் தற்போது சோதித்து வருகின்றனர். விரைவில், இதன் அடிப்படையில் ஒளி மூலம் கொசு விரட்டும் கருவியை அவர்கள் உருவாக்க திட்டமிட்டுள்ளனர்.

1

Light to manipulate mosquitoes

Scientists at the University of Notre Dame have found that exposure to just 10 minutes of light at night suppresses biting and manipulates flight behavior in the Anopheles gambiae mosquito, the major vector for transmission of malaria in Africa.

Critical behaviors exhibited by the species, such as feeding, egg laying and flying, are time-of-day specific, including a greater propensity for nighttime biting. A recent report from the World Health Organization stated an estimated 212 million people worldwide are infected with the disease, resulting in 429,000 deaths – mostly children.

Insecticide-treated bed nets and walls have helped prevent bites and reduce malaria, but researchers say mosquitoes are adapting to preventive conditions, leaving adults and children vulnerable in the early evening and early morning hours – when they are not under the nets or in the house.

The team tested the mosquitoes’ preference to bite during their active host-seeking period by separating them into multiple control and test batches. Control mosquitoes were kept in the dark, while test batches were exposed to a pulse of white light for 10 minutes. Researchers then tested the propensity of the mosquitoes to bite immediately after the pulse and every two hours throughout the night, holding their arms to a mesh lining that allowed uninfected mosquitoes to feed while remaining contained. Results indicated a significant suppression. In another experiment, mosquitoes were pulsed with light every two hours, and using this multiple pulse approach the team found that biting could be suppressed during a large portion of the 12-hour night.

Pulses of light would probably be more effective than constant exposure, as the mosquitoes would be less likely to adapt to light presented in periodic doses. The research team is testing the effectiveness of different wavelengths of light, such as red light, that would be less disturbing to adults and children while they sleep, with an aim toward developing field-applicable solutions.

Source : Dinamalar and Notre Dame news