பாம்புக்குள் பல்லி, பல்லிக்குள் வண்டு – ஒன்றில் மூன்று புதை படிவம்

எரிமலைக் குழம்பு ஏரியில் 48 கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் புதையுண்டு போன பாம்பின் புதை படிவத்தை கண்டெடுத்ததே வியப்பின் உச்சம். அதிலும் அப்படிப் புதைபடிவமாகிப்போன பாம்பின் உடலுக்குள் ஒரு பல்லியும், அந்தப் பல்லியின் வயிற்றில் ஒரு வண்டும் காணப் பட்டால்! வண்டை விழுங்கிய பல்லியை ஒரு பாம்பு விழுங்கிய ஓரிரு தினங்களில் எரிமலை ஏரியில் சிக்கி புதையுண்டு மரித்துப்போயிருக்கிறது. அதே நிலையில் புதைபடிவமாகிப்போனதால் இத்தனை கோடி ஆண்டுகளாக அது சிதையாமல் ஒரு அபூர்வமான உணவுச் சங்கிலியையும் அப்படியே தக்கவைத்திருக்கிறது.

இந்த அதிசயப் புதைபடிவத்தை ஜெர்மனியின் ஃபிராங்கஃபர்ட் நகரின் அருகில் உள்ள மெஸ்ஸல் பிட் (Messel Pit) பகுதியிலிருந்து ஆய்வாளர்கள் கண்டெடுத்திருக்கிறார்கள். பொதுவாக விலங்குப் புதைபடிவங்களுக்குள் உணவைக் காண்பது அரிது. ஆனால் மெஸ்ஸல் பகுதியில் காணப்படும் தனித்துவமான பதனப்படுத்தும் தன்மையால், ஏற்கெனவே இதுபோன்று ஏராளமான பொருட்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. காலத்தைக் கணிக்க முடியாத அளவுக்கு எண்ணற்ற ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் புதையுண்டுபோன குதிரையின் வயிற்றில் திராட்சையும் இலைகளும், பறவையின் குடலில் மகரந்தம், புதைபடிவமாகிப்போன மீனின் வயிற்றுக்குள் பூச்சிகள் இப்படிப் பலவற்றை ஃபிராங்ஃபர்ட் நகரில் உள்ள செங்கர்பெர்க் ஆய்வு நிறுவனத்தின் (Germany’s Senckenberg Institute) ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டெடுத்துள்ளனர்.

மூன்று அடுக்கில் புதை படிவமாகிப் போன உணவு சங்கிலியைக் கண்டு பிடித்திருப்பது இதுவே முதல் முறை. 3.4 அடி நீளமான பாம்பின் உடம்புக்குள் 20 சென்டிமீட்டர் நீளமுள்ள பல்லி காணப்படுகிறது. அதுவும் அந்தப் பாம்பின் எலும்புக் கூட்டுக்குள்ளேயே இந்தப் பல்லி படிவமாகிக் கிடப்பதால், அதை நிச்சயமாகப் பாம்புதான் விழுங்கியிருக்க வேண்டும் என்பது உறுதியாகிறது.

மேம்படுத்தப்பட்ட கணினித் திரை மூலமாக டாக்டர் ஸ்மித்தும் (DR.Krister Smith)அவருடன் இணைந்து பணியாற்றும் அகஸ்டின் ஸ்கான்ஃபர்லாவும் (Agustín Scanferla,) தான் பாம்புக்குள் இருக்கும் பல்லியின் படத்தை முதன் முதலில் கண்டெடுத்தார்கள். அதிலும் பல்லியின் வயிற்றில் வண்டைக் கண்டதன் மூலம் ஒரு புதிய நிலைப்பாட்டை எட்டியிருக்கிறார்கள். இதற்கு முன்னால் கிடைத்த பல்லியின் புதை படிவங்களுக்குள் தாவரங்களின் மிச்சம் மட்டுமே இருந்திருக்கிறது. ஆனால் இப்போது இந்தப் பல்லியின் வயிற்றில் வண்டு இருப்பதால், கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பல்லிகள் தாவரங்களை மட்டுமல்லாமல் பூச்சிகளையும் உண்டு வந்திருப்பது இதன் மூலமாகத் உறுதிசெய்யப்பட்டுள்ளது.

stock-vector-shiny-red-ribbon-on-white-background-with-copy-space-vector-illustration-324743945

Three-in-one fossil: Bug inside lizard inside snake

Forty-eight million years ago, an iguana relative living in what’s now Germany scarfed down an insect with a shimmering exoskeleton. Soon thereafter the lizard’s luck changed—when a juvenile snake gulped it down headfirst.

We know this happened because the snake had the spectacularly bad luck to end up in a death trap: the nearby Messel Pit, a volcanic lake with toxic deep waters and a possible knack for belching out asphyxiating clouds of carbon dioxide.

It’s unclear if the lake poisoned or suffocated the snake, fates that more often befell the area’s aquatic and flying creatures. Most likely, it somehow died near the lake and was washed in. But no more than two days after eating the lizard, the snake lay dead on the lake floor, entombed in sediments that impeccably preserved it, its meal, and its meal’s meal.

And that’s a very good thing. That fossil, recently described in Palaeobiodiversity and Palaeoenvironments, is only the second of its kind ever found, revealing three levels of an ancient food chain nested one inside the other in paleontology’s version of Russian nesting dolls—or its culinary equivalent, a turducken.

“It’s probably the kind of fossil that I will go the rest of my professional life without ever encountering again, such is the rarity of these things,” says Krister Smith, the paleontologist at Germany’s Senckenberg Institute who led the analysis and a National Geographic/Waitt Grant recipient. “It was pure astonishment.”

Agustín Scanferla, a study coauthor and ancient-snake expert at Argentina’s National Council of Scientific and Technical Research (CONICET), says that boids’ food preferences change as they age. When they’re young, they tend to spring for small lizards and amphibians, but once they reach adulthood, they shift to larger-bodied prey, including mammals, birds, and large reptiles such as crocodiles.

“This specimen shows us the earliest evidence of this dietary shift, [since] this beautiful boid, Palaeopython, is a juvenile,” says Scanferla, with a clear craving for small lizards—much like today’s young boas, but 48 million years earlier.

Head also notes that the fossil helps define the range of Palaeopython, which isn’t closely related to modern pythons, despite its name.

In 2008, researchers led by the University of Vienna’s Jürgen Kriwet described the fossil of a shark that gobbled up an amphibian with a spiny fish in its stomach.

That fossil, more than 250 million years old, even suggests that the amphibian had been digesting the fish for quite some time before becoming a meal itself.

“Finding gut contents provides a direct view million years back on who was eating whom,” Kriwet wrote in an email. “But normally, these records only cover two trophic levels. Finding a fossil preserved as gut content that itself still contains remains of its last meal provides even deeper insights.”

“Messel fossils are well known and have had much press and popular coverage because of their extraordinary preservation,” wrote Ken Rose, a paleontologist at the Johns Hopkins University School of Medicine and a National Geographic grantee. “This factor certainly played a role in this unusual preservation.”

Source ஹிந்து and National Geographic

428 கோடி ஆண்டுகால மிகப்பழமையான படிமங்கள்

58b6f477969ff

கனடாவில் கடற்பகுதியில்  428 கோடி ஆண்டு பழமையான உயிரினப் படிமங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. கனடாவில் கியூபெக் மாகாணத்தில் (Quebec, Canada) உள்ள கடலோரப் பகுதியில் இந்த உயிரினப் படிமங்களை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளனர்.

download

இதுவரை கண்டெடுக்கப்பட்ட படிமங்களிலேயே மிகவும் பழமையானதும் சிறப்பானதும் ஆகும். இந்த படிமங்கள் இரும்பை துருவாக ஆக்சிசனேற்றும் பாக்டீரியாக்களின் (iron-oxidising bacteria) படிமங்கள் ஆகும். இந்த பாக்டீரியாக்கள், வெப்பநீர்ம பாறைகளின் சூடான துவாரங்களில் (hot vents) 60 டிகிரி சென்டிக்ரேட் வெப்பத்தையும் தாக்கு பிடித்து உயிர்  வாழ்த்திருக்கின்றன . மேலும் இவை இன்றைய உயிரினப் பாக்டீரியாக்களைப் போன்று காணப்படுவதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம் இந்த பாக்டீரியாக்கள் தான்  நீண்ட காலமாக அழியாமல் இருக்கும் உயிரினம் என்றும் கண்டு பிடித்திருக்கிறார்கள் .

58b6f484a953b

இந்த கண்டுபிடிப்பு, பூமி உருவான சிறிது காலத்திலேயே அதாவது 450 கோடி ஆண்டுகளிலேயே உயிர்கள் உருவானதற்கான முக்கிய சான்றாகும். இது உயிரினங்களின் தோற்றம் பற்றிய ஆராய்ச்சிக்கு உதவும் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் நம்பிக்கை தெரிவிக்கின்றனர். இதற்கு முன்பு, மேற்கு ஆஸ்திரேலியாவில் கிடைத்த  346 கோடி ஆண்டு கால படிமங்களே பழமையானதாகும்.

இதே போன்ற பாறைகள், செவ்வாய் கிரகத்திலோ அல்லது நம் சூரிய குடும்பத்தின் வேறு கிரகத்திலோ அல்லது அதன் நிலவுகளிலோ கிடைத்தால் அதில் இதே போன்று உயிரினங்களின் படிமங்கள் இருக்கின்றனவா என்ற ஆராய்ச்சிக்கு இது மிகவும் உதவும் என்கின்றனர் ஆராய்ச்சியாளர்கள்.

Source Telegraph

 

டைனோசர் காலத்தில் வாழ்ந்த மாபெரும் பென்குவின்கள்

நியூசிலாந்து நாட்டில் வாய்பரா நதி (Waipara River) அருகில் கிடைத்த         61 மில்லியன் வயதான புதைபடிவம் (fossil) ஒரு மாபெரும் விலங்கினுடயது என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டுபிடித்தனர். தொல்லுயிரியல்  வல்லுனர்களின் (palaeontologist) தொடர் ஆராய்ச்சியில் அது ஒரு மிகப்பெரிய பென்குவினுடைய புதைபடிவம் என்று தெரிந்தது. இந்த பென்குவின் 150 சென்டிமீட்டர் அதாவது ஒரு மனிதனின் உயரமுடையது

3d90393700000578-4252274-the_newly_described_penguin_lived_around_61_million_years_ago_an-a-17_1487848129321

இந்த பென்குவின்கள் டைனோசர் வாழ்ந்த காலத்தில் வாழ்ந்திருக்கின்றன. ஆனால் டைனோசர் போல் அல்லாது பென்குவின்கள்  குறுங்கோள்களின் (asteroids) தாக்குதலையும், அதனால் விளைந்த காலநிலை மாற்றத்தையும் தாக்குப்பிடித்து வாழ்த்திருக்கின்றன. அதற்கு முக்கிய காரணம் பென்குவின்களின் உணவு நிலத்தில் அல்லாது கடலில் கிடைத்ததால் என்கின்றனர் வல்லுனர்கள்.

இதற்கு முன்பு அண்டார்டிகாவில் கிடைத்த 37 மில்லியன் வயதான 1.6 மீட்டர் உயரமுள்ள பென்குவின் புதைபடிவமே பழமையானது.

Source Daily Mail