‘மந்தா ரே'(Manta ray) யின் வடிகட்டி

கடலில் வாழும், ‘மந்தா ரே'(Manta ray) என்ற மீன், காத்தாடி போன்ற வடிவமும், ஒரு காரின் அளவும் கொண்ட பெரிய மீன். அகண்ட வாய் கொண்ட இந்த மந்தா ரே, கடல் நீரிலிருந்து கடல் பாசிகளையும் அதோடு இருக்கும் நுன்னுயிரிகளையும்  வடிகட்டி உண்கிறது. ஆனால் வடிகட்டும் முறை வித்தியாசமானது என்று அமெரிக்காவிலுள்ள கலிபோர்னியா  பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள்.

சாதாரணமாக வடிகட்டியில் பெரிய அளவில் இருக்கும் மாசுகள் வடிகட்டி துளையை அடைத்து கொள்ளும். பிறகு அவற்றை சுத்தம் செய்த பிறகே வடிகட்ட முடியும் .

ஆனால் ‘மந்தா ரே யின் வாயில் உள்ள சரிவான சிறு தடுப்புகளை (angled slats) கொண்ட வடிகட்டி, நீரிலுள்ள பெரிய உயிரிகளை,பொருட்களை தடுப்புகளுக்கு இடையில் ஏற்படும் சுழல் மூலம் வெளியேற்றிவிட, நுண் உயிரிகளை மட்டும் உடலுக்குள் தள்ளுகின்றன. இதம் மூலம் வடிகட்டியில் அடைப்பு ஏற்படாமல் இருக்கிறது.

manta

இதே ஏற்பாட்டை செயற்கையாக செய்து, அதை வடிகட்டியாக பயன்படுத்த முடியுமா என, அமெரிக்காவிலுள்ள ஓரிகன் பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானிகள் ஆராய்ந்து வருகின்றனர்.

உதாரணத்திற்கு, நகர்ப்புற சாக்கடை நீரை சுத்திகரிக்கவும், கடலில் மிதக்கும் பிளாஸ்டிக் குப்பையை மட்டும் வடித்தெடுக்கவும், அவர்கள் பரிசோதித்து வருகின்றனர்.

balls

The Marvelous Filters in the Manta Ray’s Mouth

The car-size, kite-shaped fishes filter their plankton food from seawater, but they don’t pause, close their mouths and snort clogs from their filters nearly as often as you would expect, according to Misty Paig-Tran, a marine biologist and a professor at California State University, Fullerton. If their filters work like sieves, then they must get clogged over time, like all similar systems, from vacuum cleaners to your water-filter pitcher.

But Dr. Paig-Tran and her colleagues’ latest research, shows that the manta ray is using a previously unknown method of filtration that causes particles to glide over its straining system, rather than go through it. It doesn’t need to clear its filters much because they’re rarely clogged.

To understand how the manta’s filters work, imagine a series of tiny angled slats lined up in its mouth. it forms whirlpools between each pair of slats. These vortices don’t suck particles down. Instead they push up, keeping the fragments of plankton and other seaborne particles from falling into the crevices.

As a result the particles ricochet off the slats, growing concentrated in the mouth while the water drains away. They never actually get in the filter, according to both lab experiments washing colored dye and particles over plastic versions of the structures, and mathematical models of what’s going on. They are bounced out before they get the chance, and then are swallowed by the ray.

Understanding how the manta ray is feeding and what it is eating may assist conservation efforts. This could aid in understanding what organisms Manta Ray depend on and whether they are ingesting plastic particles floating in the ocean. It could also lead to filters for human use

Source: New York Times

 

Advertisements

உடையாத மொபைல் போன் திரை

சாம்சங் நிறுவனம், ஸ்மார்ட் போன்களில் உடையாத, ஓ.எல்.இ.டி., திரை தொழில்நுட்பத்தை அறிமுகப்படுத்தவிருக்கிறது.

இதற்கான அங்கீகாரத்தை, அமெரிக்க அரசு சார்பில் சான்று வழங்கும், ‘அண்டர்ரைட்டர்ஸ் லேபாரட்டரீஸ்'(Underwriters Laboratories (UL),)  என்ற அமைப்பிடம் பெற்றிருக்கிறது சாம்சங்.

ஓ.எல்.இ.டி., திரையை தயாரிக்கும் இடுபொருட்களில் புதுமையை புகுத்தியிருப்பதோடு, அதன் வெளிப்பாகத்தில் கண்ணாடிக்குப் பதில், வலுவூட்டப்பட்ட புதிய வகை பிளாஸ்டிக்கையும் வைத்திருப்பதால், சாம்சங்கின் தொடு திரைகள் உடையாமல் இருப்பதோடு, வளைத்தாலும் பாதிப்படையாது.

சோதனைகளின் போது, 6 அடி உயரத்திலிருந்து, ‘தொப்’பென்று போட்டாலும் உடையாமல் இருந்ததோடு, ஒரு சுத்தியலால் பலமாக அடித்த பிறகும் சாம்சங்கின், ஓ.எல்.இ.டி., திரை வேலை செய்தது.

மேலும், 71 டிகிரி சென்டிகிரேடு வெப்பம் வரை தாக்குப்பிடிக்கிறது இந்தத் திரை.

balls

Unbreakable Flexible OLED Panel

Samsung Display developed a flexible OLED panel with an unbreakable substrate and an overlay window securely adhered to it. Current-generation flexible display products attach a glass-covered window to their display that often breaks when severely impacted.

“The fortified plastic window is especially suitable for portable electronic devices not only because of its unbreakable characteristics, but also because of its lightweight, transmissivity and hardness, which are all very similar to glass,” said Hojung Kim, general manager of the Communication Team, Samsung Display Company.

Samsung Display has put its new screen through a rigorous third party testing process, Underwriters Laboratories (UL), to verify the claim.

According to UL, the unbreakable display developed by Samsung Display passed the rigorous real-time durability test that is based on military standards set by the U.S. Department of Defense. After a drop test administered at 1.2 meters (nearly 4 feet) above the ground 26 times in succession, and accompanying high (71 degrees Celsius) and low (-32°C) temperature tests, the Samsung unbreakable panel continued to function normally with no damage to its front, sides or edges.

Even in a subsequent 1.8M (nearly 6 feet) drop test – significantly higher than the U.S. military standard – Samsung Display’s unbreakable panel operated normally with no sign of damage.

Source : Dinamalar and Samsung

சோனிக் சோக் (Sonic Soak) -ஒலியால் சுத்தம் செய்யும் கருவி

சோனிக் சோக் (Sonic Soak) என்ற சிறு கருவி, துணி துவைக்கும் இயந்திரம் செய்யும் சகல வேலைகளையும் செய்கிறது. ஆனால், கைக்கு அடக்கமானது.

லேசான சோப்புக் கலந்த நீரில் சோனிக் சோக் கருவியை மூழ்க விட்டு, துணியைப் போட்டு, முடுக்கிவிட்டால், நம் செவி உணரா அதிர்வலைகளை எழுப்புகிறது வினாடிக்கு 50 ஆயிரம் அல்ட்ரா சோனிக் அதிர்வலைகளை எழுப்புவதன் மூலம் துணியில் படிந்துள்ள அழுக்கு, எண்ணெய் கறை, உணவுக் கறை போன்றவை துணியின் நுாலிலிருந்து பிரிந்து தண்ணீரில் கரையும். துணியும் சுத்தமாகிவிடும்.

துணிகள் மட்டுமல்லாது நகைகள், பொம்மைகள், உபகரணங்கள், மற்றும் காய் கனிகளையும் இது சுத்தம் செய்யும்

சோனிக் சோக்கில் மின்சாரப் பயன்பாடும் குறைவாக இருப்பதால், விரைவில் வீடுகளில் சோனிக் சோக் இடம் பிடித்துவிடும் என, இதன் கண்டுபிடிப்பாளர்கள் நம்புகின்றனர்.

balls

SONIC SOAK – Sound waves also cleans

Sonic Soak is a tiny portable washing machine.

It uses  sound waves to clean clothes – including your delicates – as well as jewellery, toothbrushes, cutlery, baby items, fruit, veggies and basically whatever else can be thrown into a tub of water with it. Users can set a timer on the wall unit

The Sonic Soak works on the idea of using ultrasound to clean items. Placed in water, the device emits high-frequency sound waves that create tiny pressurized bubbles. These collide with the items being washed and blast away contaminants like dirt, oil and bacteria.

In the case of the Sonic Soak, the ultrasound-emitting part is a stainless-steel cylinder measuring 4.13 x 1.38 in (10.5 x 3.5 cm). This is placed in a tub or sink full of water and a splash of detergent, and hooked up to a unit that plugs into a wall outlet. The device emits 50,000 ultrasonic vibrations per second, and users can set timers from the wall unit.

The Sonic Soak makes short work of your clothes, but the device’s potential goes way beyond that. The team says it can gently clean delicate fabrics like silk and lace; hygiene items like toothbrushes and razors, baby bottles and pacifiers; and silverware, toys, tools, eyeglasses, jewelry, dishes, fruit and vegetables.

sonic-soak-4

The small size means that the device is portable and can be a huge help in travelling and camping kits. Furthermore, it only uses 10% of the energy and 2% of the water that is used by a washing machine. Even though it emits ultrasound waves, the human ear cannot hear them and the device is very silent.

Source Dinamalarand New Atlas

மின் சைக்கிள் ‘ரெவோஸ்’

மிதிவண்டியை மின்சார வண்டியாக மாற்ற உதவுகிறது  ‘ரெவோஸ்'(Revos) என்னும் சாதனம். இந்த சாதனத்தை   பிரிட்டனின் மார்க் பால்மர் மற்றும் அவரது மகன் ஹுகோ பால்மரின் (Mark and Hugo Palmer) நிறுவனமான ரெவலுாஷன் வொர்க்ஸ் (Revolution Works) தயாரித்திருக்கிறது.

‘ரெவோஸ்’ என்ற கருவி, மூன்று பகுதிகளைக் கொண்டது.

சைக்கிளின் நடுப்பகுதியில் டிரைவ் யூனிட்டை பொருத்தவேண்டும். ரோலர் கருவியை பின் சக்கரத்தில் மாட்டவேண்டும். இதற்கான மின்கலனை குடிநீர் பாட்டிலை வைக்கும் பகுதியில் மாட்டிக்கொள்ளலாம். பெடல் பகுதியில் ஒரு உணரியையும் மாட்டவேண்டும்.

உடனே இந்த சைக்கிள் மின்சார சைக்கிளாக மாறிவிடும். சைக்கிள்காரர் பெடலை மிதித்தால் தான் இதன் மோட்டார் உதவி செய்யும்.

சைக்கிளின் வேகம் மணிக்கு, 25 கி.மீ., வேகத்தை எட்டும் வரை உதவிவிட்டு தானாக அணைந்துவிடும். செப்டம்பரில் இது சந்தைக்கு வரும்.

balls

Revos | Transform your bike into an ebike

Fit Revos to your bike in under 10 minutes to make it your e-bike. Revos fits simply to your bike to give you electrical pedal assist up to 15.5mph (25 kph).

Revos consists of three parts which can be fitted to your bike in under ten minutes, the drive unit, the pedal assist sensor and the battery. Super intuitive to use – start pedalling and Revos will assist you up to 15.5mph (25kph) as long as you keep pedalling. If you stop pedalling the assistance stops instantly.

You can keep the assist on for your whole trip if you want to or to switch off the pedal assist at any time then just back pedal half a turn. You might like to do this if you are pedalling on a flat road or down a hill. To switch the assistance back on again, for instance on approaching a hill, simply back pedal a half turn.

It’s also particularly light — just 2kg / 4.4lbs for the smaller battery option, or 2.5kg / 5.5lbs for the larger 209Wh battery pack.

The Revos is the work of father and son duo Mark and Hugo Palmer, who started the project(Revolution Works) back in 2006 and have since left their careers to devote all of their time to getting the Revos to mass production

Source Dinamalr and Kick Starter

போதையில் வாகனம் ஓட்டுவதை தடுக்கும் சாதனம்

பெரும்பாலான விபத்துகளுக்குக் காரணம் குடி போதையில் வாகனம் ஓட்டுவதுதான் என்று சமீபத்திய ஆய்வில் தெரிய வந்துள்ளது.

இந்தியாவை சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள் சிலர் ஒரு புதிய கருவியை உருவாக்கியுள்ளனர். இந்த கருவி பொருத்தப்பட்ட வாகனத்தை குடிபோதையில் உள்ளவர்கள் ஸ்டார்ட் செய்தால் ஸ்டார்ட் ஆகாது. உத்திராகண்ட் உள்ளுறை பல்கலை (Uttarakhand Residential University) மற்றும் ஆர்ஐ இன்ஸ்ட்ரூமென்ட் ஆய்வகத்தைச் (Haldwani-based RI Instruments and Innovation) சேர்ந்த ஆர்.பி. ஜோஷி(R.P. Joshi), ஆகாஷ் பாண்டே(Akash Pandey) குல்தீப் படேல்(Kuldeep Patel) உள்ளிட்ட நிபுணர் குழு இந்தக் கருவியை உருவாக்கியுள்ளது.

கிராபீன்(Graphene) பூச்சு பூசப்பட்ட எலெக்ட்ரோட் உணர் கருவிகளைக் கொண்டது இந்த கருவி. வாகனத்தை ஸ்டார்ட் செய்யும்முன்பு, டிரைவர் சீட்டில் அமர்ந்திருப்போர் ஒருவேளை மது அருந்தியிருந்தால், வாகனம் ஸ்டார்ட் ஆகாது. ஒருவேளை மது அருந்தாத நண்பரை ஊதச் செய்து, சிறிது மது அருந்தியிருப்பவர் காரை ஸ்டார்ட் செய்யலாம் என்றாலும் அதுவும் நடக்காது. இதில் உள்ள உணர் கருவி டிரைவர் இருக்கையில் அமர்ந்திருப்பவரின் சுவாசக் காற்றை உணர்ந்து உடனடியாக வாகன செயல்பாட்டை நிறுத்திவிடும். .

விபத்து ஏற்பட்டால் 10 நிமிடங்களுக்குள் போலீசுக்கு தகவல் சொல்லி விடும். இந்த கருவியில் உள்ள ஜிபிஆர்எஸ்-ஜிபிஎஸ் விபத்தின் போது வாகனத்தை கண்டுபிடிக்க உதவும்

balls

Device to prevent drunk driving

Uttarakhand Residential University  and Haldwani-based RI Instruments and Innovation in  India have jointly developed a device which will help in preventing cases of drunk driving. The new technology derived from waste products will make driving difficult if the driver is in an inebriated condition. The vehicle will also refuse to start in case the driver is feeling drowsy or talking on the phone.

Graphene – an allotrope of carbon generated from the waste products and wild grass – is one of the primary component used to make the prototype. The graphene-coated electrodes can catalyse the process of oxidation of ethyl alcohol into acetic acid. The driver has to blow the graphene-sensor on the device to start the vehicle. The sensor will detect the concentration of alcohol and if it is over the prescribed limit, the engine will not start.

In case the driver is falling asleep, the object and imaging module of the sensor will analyse his eye movements and will alert the co-passengers. In case of an accident, the device will automatically, within five to 10 minutes, dial phone number 100 to send an SOS to the police. The device is also equipped with GPRS-GPS and other bio-metric technologies which will help in identifying the location of the vehicle in case of an accident.

The device will be patented after which it will be tested extensively before it is used in vehicles.

Source : Economic Times

மின்சார சாலை

பெட்ரோலுக்கு மாற்றாக மாசு இல்லாத பல புதிய தொழில்நுட்பங்களை ஸ்வீடன் பரிசோதித்து வருகிறது. அதன் ஒரு பகுதியாக, அண்மையில், சாலைகளில் மின் தண்டவாளங்களை பதித்து, வாகனங்களுக்கு மின்னேற்றம் செய்யும் பரிசோதனையை நடத்தியது.
‘இ ரோட் ஆர்லாண்டா'(eRoadArlanda) என்ற ஸ்வீடன் நாட்டு திட்டத்தின்படி, 2 கி.மீ.,க்கு, சாலையின் நடுவே உலோகத்தாலான ஒற்றை தண்டவாளம் பதிப்பிக்கப்படுகிறது.
இந்த தண்டவாளத்தை கடக்கும் மின் வாகனங்களின் அடிப்பகுதியில் உள்ள கம்பி போன்ற அமைப்பு கீழே இறங்கி, தண்டவாளத்தை தொடும்போது, வாகனங்களின் மின்கலனில் மின்னேற்றம் நடக்கும்.
இரண்டு ஆண்டுகள் சோதனைக்குப் பின், இந்த வசதியில் இருக்கும் நன்மை, தீமைகளை அலசி, ஸ்வீடனின் பிற பகுதிகளுக்கும் இத்திட்டத் தை விரிவாக்க, அந்நாட்டு அரசு திட்டமிட்டு உள்ளது.

balls

Electrified roads

To meet the challenges of an electric vehicle’s short range, eRoadArlanda, a Swedish Project is combining battery power with direct power feeds while in motion. On the minor roads, which form the majority of the road network, the vehicles will run on batteries, while on the major and frequently used roads, the batteries will be recharged continuously.
Consequently, battery-powered vehicles would only need to be designed to be driven within a section of road with an electrical feed. Vehicles can be recharged at fixed points within these sections, such as at home, at work or at a shopping mall. This allows for the optimal function of the electric vehicles, since long-distance driving will not be required until the vehicle enters a major roadway where it is recharged during operation.

Source : Dinamalar and Eroad arlanda

கட்டிடம் கட்ட பாலைவன மணல் ‘Finite’

ஆற்று மணலுக்கு மாற்றாக, ஒரு புதிய கட்டுமானப் பொருளை, லண்டனில் உள்ள இம்பீரியல் கல்லுாரி ஆராய்ச்சியாளர்கள் உருவாக்கி உள்ளனர்.

பாலைவன மணலை வைத்து மட்டுமே, அந்த மாற்றுப் பொருள் செய்யப்படுவதாக, ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். அதன் கலவை விகிதத்தை ரகசியமாக வைத்திருக்கிறார்கள்.

முதற்கட்ட பரிசோதனைகளில், அவர்கள் உருவாக்கிய புதிய கட்டுமானப் பொருள், ஆற்று மணல் கலவையைவிட வலுவானதாகவும், எளிதில் மறுசுழற்சி செய்யக் கூடியதாகவும், எடை குறைவானதாகவும் இருப்பதாக தெரிய வந்துள்ளது.

இந்த பொருளுக்கு, ‘பினிட்’ ( Finite) என்று பெயர். பினிட்டைக் கொண்டு கட்டப்பட்ட கட்டடங்கள் இடிக்கப்பட்டால், பினிட் கலவையை மட்டும் பிரித்தெடுக்கவும், வேறு கட்டடங்களுக்குப் பயன்படுத்தவும் முடியும். மேலும், பினிட்டில் எந்த நச்சு தன்மையும் இல்லை..

balls

‘Finite’ – construction material made from desert sand

A team of scientists in the UK have developed a biodegradable construction material made from desert sand – a resource that has until now been useless for construction.

Called Finite, the material was developed by a group from Imperial College London. It is as strong as concrete but has half the carbon footprint.

Sand-mining is a multi-billion dollar industry, and illegal sand mining plagues countries such as India, where criminal gangs plunder riverbeds and beaches, damaging ecosystems.

Finite could change that. The binder ingredients are a guarded secret, but the scientists are confident that it outperforms concrete on key sustainability metrics.

Being low-carbon and taking the strain off current sand sources, Finite is much more reusable than concrete, which often ends up in landfill. Finite is non-toxic and can be left to decompose naturally, or remoulded to be used in another project, the inventors claim.

Theoretically, Finite could also be used for permanent structures such as residential projects, but for this it would need to pass rounds of testing and regulations.

Early experiments with resin casting have demonstrated that the material can also be used to create objects such as vases and bowls. Left untouched, Finite takes on the colour and gradation of the filler, but natural dyes can be added in the mixing process.

Cost-wise, Finite will be a viable competitor to concrete in the construction industry once it is manufactured on a larger scale, because of the abundance of the raw materials.

Source Dinamalar and Dezeen

சுனாமியை கணிக்கும் கணிதம்

சுனாமியின் பேரலைகள் வரும் முன் எச்சரிக்க கணிதத்தை பயன்படுத்த முடியும் என, இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த கார்டிப் பல்கலைக்கழக (Cardiff University ) விஞ்ஞானிகள் அறிவித்துள்ளனர். கரையிலிருந்து பல மைல்கள் தொலைவில், கடலுக்கு அடியில் நில நடுக்கம் துவங்கும்போதே ஒலி அலைகள் ஏற்படுவதுண்டு.

இந்த ஒலி அலைகள், நில நடுக்கத்தால் உருவான ஆழிப் பேரலைகள் பயணிப்பதைவிட, வேகமாக, கடலடி நீர் பரப்பில் நாலா பக்கமும் பயணிக்கும் திறன் கொண்டவை.

எனவே, கடலடியில் நிலத் தட்டுக்கள் நகரும்போது எழும் மெல்லிய ஒலி அலைகளின் இடம், திசை, வேகம், அகலம், நிகழும் நேரம் போன்றவற்றை வைத்து, சுனாமி அலைகள் கடலை எட்ட எவ்வளவு நேரமாகும் என்பதை, சில நிமிடங்களில் கணித்துவிட முடியும் என, கார்டிப் விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

balls

Detecting tsunamis

Mathematicians have devised a way of calculating the size of a tsunami and its destructive force well in advance of it making landfall by measuring fast-moving underwater sound waves, opening up the possibility of a real-time early warning system.

The sound waves, known as acoustic gravity waves (AGWs), are naturally occurring and can be generated in the deep ocean after tsunami trigger events, such as underwater earthquakes.

They can travel over 10 times faster than tsunamis and spread out in all directions, regardless of the trajectory of the tsunami, making them easy to pick up using standard underwater hydrophones and an ideal source of information for early warning systems.

In a new study, scientists from Cardiff University have shown how the key characteristics of an earthquake, such as its location, duration, dimensions, orientation, and speed, can be determined when AGWs are detected by just a single hydrophone in the ocean.

More importantly, once the fault characteristics are found, calculating the tsunami amplitude and potential destructive force becomes more trivial, the researchers state.

Underwater earthquakes are triggered by the movement of tectonic plates on the ocean floor and are the main cause of tsunamis.

Source : Dinamalar and Cardiff

ஒற்றை அணுவின் புகைப்படம்

‘அயனிப் பொறியில் சிக்கிய அணு’ (Single Atom in an Ion Trap’) என்ற தலைப்பிலான இந்தப் புகைப்படத்தை எடுத்தவர், ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக் கழகத்தைச் (University of Oxford) சேர்ந்த, டேவிட் நார்ட்லிங்கர் (David Nadlinger). இவர், ஒற்றை அணுவை சாதாரண கண் கொண்டு பார்க்க முடிந்தால் எப்படி இருக்கும் என்று சிந்தித்து, தன் ஆய்வகத்தில் இப்படத்தை எடுத்திருக்கிறார்.

புகைப்படத்தில், இரண்டு உலோக மின் முனைகளுக்கு நடுவே அம்புக்குறி சுட்டிக்காட்டும் இடத்தில், ஒரு வெண்புள்ளி போல தோன்றுவது தான் அந்த ஒற்றை அணு.

இரு உலோக முனைகளிலிருந்து வெளிப்படும் மின்காந்தப் புலத்தில் சிக்கி, அதிகம் அசையாமல் மிதக்கும், ‘ஸ்ட்ரோன்டியம்’ (strontium)அணு மீது, நீல ஊதா லேசரை செலுத்தினால், அதன் ஒளியை வாங்கி, மீண்டும் அந்த அணு உமிழ்கிறது. இது, புகைப்படம் பிடிக்கும் நேர அளவுக்கு போதுமானதாக இருந்தது என, தன் சாதனையை விளக்கி இருக்கிறார் டேவிட்.

இந்த புகைப்படத்திற்கு பிரிட்டனைச் சேர்ந்த, இ.பி.எஸ்.ஆர்.சி., ஆய்வகம் (Engineering and Physical Sciences Research Council (EPSRC)., நடத்திய அறிவியல் புகைப்படப் போட்டியில் முதல் பரிசு கிடைத்துள்ளது.

balls

Visible atom

‘Single Atom in an Ion Trap’, by David Nadlinger, from the University of Oxford, shows the atom held by the fields emanating from the metal electrodes surrounding it. The distance between the small needle tips is about two millimetres.

When illuminated by a laser of the right blue-violet colour the atom absorbs and re-emits light particles sufficiently quickly for an ordinary camera to capture it in a long exposure photograph. The picture was taken through a window of the ultra-high vacuum chamber that houses the ion trap.

Laser-cooled atomic ions provide a pristine platform for exploring and harnessing the unique properties of quantum physics. They can serve as extremely accurate clocks and sensors or, as explored by the UK Networked Quantum Information Technologies Hub, as building blocks for future quantum computers, which could tackle problems that stymie even today’s largest supercomputers.

Source : Dinamalar and EPSRC

மின் கண்டுபிடிப்புக்கு உதவிய ஈல் மீன்கள்

அதிசய மீனான ஈல், எப்படி உடலில் மின்சாரத்தை தயாரிக்கிறது.. அது போல அமெரிக்காவிலுள்ள கலிபோர்னியா, மிச்சிகன் மற்றும் பிரைபோர்க் (University of Fribourg) பல்கலைக்கழகங்களைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள், ‘செயற்கை மின் உறுப்பு’ ஒன்றை உருவாக்கியுள்ளனர். ஈல் மீன் 600 வோல்ட்டுகள் வரை மின்சாரத்தை உடலில் உற்பத்தி செய்யும்., அதே முறையை ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆய்வுக்கூடத்தில் உருவாக்க முயன்று வெற்றி பெற்றுள்ளனர்.
ஈல் மீனின் உடலில் உள்ள, ‘எலக்ட்ரோசைட்’கள் தான் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கின்றன. எலக்ட்ரோசைட்டில் பொட்டாசியம் மற்றும் சோடியம் அயனிகள் வினை புரிவதால், மின்சாரம் உற்பத்தியாகிறது. எனவே, விஞ்ஞானிகள் ஒரு பிளாஸ்டிக் தாளில் ஹைட்ரோ ஜெல் குமிழிகளில் உப்புநீர் மற்றும் சாதாரண நீரை மாற்றி மாற்றி ஒட்டவைத்தனர்.
அவற்றை சவ்வுகளால் பிரித்தும் வைத்தனர். இந்த குமிழ்கள் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்பு கொண்டபோது, மின் வேதி வினையால், 100 வோல்ட் வரை மின்சாரம் உற்பத்தியானது.இது, ஈல் தயாரிக்கும் மின்சாரத்தை விட மிகவும் குறைவு தான். ஆனால் மின் உற்பத்தி அளவை அதிகரிக்க ஆராய்ச்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுவதாக விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.
இந்த கண்டுபிடிப்பு நடைமுறைக்கு வந்தால், இதய துடிப்புக் கருவி, கருவிழி மேல் பொருத்தும் மெய்நிகர் திரை, செயற்கை கை, கால் போன்ற உறுப்புகள் போன்றவற்றை இயக்க உதவும் மின்கலன்களை தயாரிக்க உதவும்.

balls

An electric-eel-inspired soft power source

In 1799, the Italian scientist Alessandro Volta fashioned an arm-long stack of zinc and copper discs, separated by salt-soaked cardboard. This “voltaic pile” was the world’s first synthetic battery, but Volta based its design on something far older—the body of the electric eel. This infamous fish makes its own electricity using an electric organ that makes up 80 percent of its two-meter length. The organ contains thousands of specialized muscle cells called electrocytes. Each only produces a small voltage, but together, they can generate up to 600 volts—enough to stun a human, or even a horse.

A team of researchers led by Michael Mayer at the University of Fribourg and Engineers from University of Michigan, have now created a new kind of power source that ingeniously mimics the eel’s electric organ.

This Electric-eel-inspired power concept uses gradients of ions between miniature polyacrylamide hydrogel compartments bounded by a repeating sequence of cation- and anion-selective hydrogel membranes. The system uses a scalable stacking or folding geometry that generates 110 volts at open circuit or 27 milliwatts per square metre per gel cell upon simultaneous, self-registered mechanical contact activation of thousands of gel compartments in series while circumventing power dissipation before contact.

Unlike typical batteries, these systems are soft, flexible, transparent, and potentially biocompatible. These characteristics suggest that artificial electric organs could be used to power next-generation implant materials such as pacemakers, implantable sensors, or prosthetic devices in hybrids of living and non-living systems.

Source Dinamalar and Nature