மின் கண்டுபிடிப்புக்கு உதவிய ஈல் மீன்கள்

அதிசய மீனான ஈல், எப்படி உடலில் மின்சாரத்தை தயாரிக்கிறது.. அது போல அமெரிக்காவிலுள்ள கலிபோர்னியா, மிச்சிகன் மற்றும் பிரைபோர்க் (University of Fribourg) பல்கலைக்கழகங்களைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள், ‘செயற்கை மின் உறுப்பு’ ஒன்றை உருவாக்கியுள்ளனர். ஈல் மீன் 600 வோல்ட்டுகள் வரை மின்சாரத்தை உடலில் உற்பத்தி செய்யும்., அதே முறையை ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆய்வுக்கூடத்தில் உருவாக்க முயன்று வெற்றி பெற்றுள்ளனர்.
ஈல் மீனின் உடலில் உள்ள, ‘எலக்ட்ரோசைட்’கள் தான் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கின்றன. எலக்ட்ரோசைட்டில் பொட்டாசியம் மற்றும் சோடியம் அயனிகள் வினை புரிவதால், மின்சாரம் உற்பத்தியாகிறது. எனவே, விஞ்ஞானிகள் ஒரு பிளாஸ்டிக் தாளில் ஹைட்ரோ ஜெல் குமிழிகளில் உப்புநீர் மற்றும் சாதாரண நீரை மாற்றி மாற்றி ஒட்டவைத்தனர்.
அவற்றை சவ்வுகளால் பிரித்தும் வைத்தனர். இந்த குமிழ்கள் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்பு கொண்டபோது, மின் வேதி வினையால், 100 வோல்ட் வரை மின்சாரம் உற்பத்தியானது.இது, ஈல் தயாரிக்கும் மின்சாரத்தை விட மிகவும் குறைவு தான். ஆனால் மின் உற்பத்தி அளவை அதிகரிக்க ஆராய்ச்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுவதாக விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.
இந்த கண்டுபிடிப்பு நடைமுறைக்கு வந்தால், இதய துடிப்புக் கருவி, கருவிழி மேல் பொருத்தும் மெய்நிகர் திரை, செயற்கை கை, கால் போன்ற உறுப்புகள் போன்றவற்றை இயக்க உதவும் மின்கலன்களை தயாரிக்க உதவும்.

balls

An electric-eel-inspired soft power source

In 1799, the Italian scientist Alessandro Volta fashioned an arm-long stack of zinc and copper discs, separated by salt-soaked cardboard. This “voltaic pile” was the world’s first synthetic battery, but Volta based its design on something far older—the body of the electric eel. This infamous fish makes its own electricity using an electric organ that makes up 80 percent of its two-meter length. The organ contains thousands of specialized muscle cells called electrocytes. Each only produces a small voltage, but together, they can generate up to 600 volts—enough to stun a human, or even a horse.

A team of researchers led by Michael Mayer at the University of Fribourg and Engineers from University of Michigan, have now created a new kind of power source that ingeniously mimics the eel’s electric organ.

This Electric-eel-inspired power concept uses gradients of ions between miniature polyacrylamide hydrogel compartments bounded by a repeating sequence of cation- and anion-selective hydrogel membranes. The system uses a scalable stacking or folding geometry that generates 110 volts at open circuit or 27 milliwatts per square metre per gel cell upon simultaneous, self-registered mechanical contact activation of thousands of gel compartments in series while circumventing power dissipation before contact.

Unlike typical batteries, these systems are soft, flexible, transparent, and potentially biocompatible. These characteristics suggest that artificial electric organs could be used to power next-generation implant materials such as pacemakers, implantable sensors, or prosthetic devices in hybrids of living and non-living systems.

Source Dinamalar and Nature

 

Advertisements

செவ்வாயில் பனிக்கட்டிகள்

செவ்வாய் ஒரு வறண்ட கிரகம் என்று தான் விஞ்ஞானிகள் கருதினர். ஆனால், செவ்வாயின் நிலப்பகுதிக்கு அடியில் ஐஸ் கட்டிகள் உறைந்த நிலையில் இருக்கக்கூடும் என்பதை, அண்மையில், ‘நாசா’வின் ஆய்வுகள் தெரிவித்துள்ளன.
அமெரிக்க விண்வெளி ஆய்வு மையமான, ‘நாசா’ அனுப்பிய செவ்வாய் ஆய்வுக் கலனின் ரேடார் கருவி, செவ்வாயின் நிலப்பரப்புக்கு அடியில் என்ன இருக்கிறது என்பதை ஆராய்ந்து, தகவல்களை அனுப்பியது.
அந்தத் தகவல்களை வைத்துப் பார்க்கையில், ஆய்வு செய்த சில இடங்களில், செவ்வாயின் நிலப் பரப்புக்கு அடியில், 90 மீட்டர் அளவுக்கு தடிமனான பனிக்கட்டிப் பாறைகள் இருப்பதற்கான ஆதாரங்கள் கிடைத்துள்ளன.
அந்த பனிக்கட்டிகள் மண், கல் கலக்காமல் துாய்மையான நிலையில் இருக்கக்கூடும் என்றும் விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர்.
இது உறுதி செய்யப்பட்டால், பூமியிலிருந்து செவ்வாய்க்கு செல்ல இருக்கும் எதிர்கால விண்வெளி வீரர்களுக்கு, குடிநீருக்கு பிரச்னை இருக்காது.

balls

Buried ice Spotted on Mars

Researchers using NASA’s Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) have found eight sites where thick deposits of ice beneath Mars’ surface are exposed in faces of eroding slopes.

These eight scarps, with slopes as steep as 55 degrees, reveal new information about the internal layered structure of previously detected underground ice sheets in Mars’ middle latitudes.

The ice was likely deposited as snow long ago. The deposits are exposed in cross section as relatively pure water ice, capped by a layer one to two yards (or meters) thick of ice-cemented rock and dust. They hold clues about Mars’ climate history. They also may make frozen water more accessible than previously thought to future robotic or human exploration missions.

Scientists have not determined how these particular scarps initially form. However, once the buried ice becomes exposed to Mars’ atmosphere, a scarp likely grows wider and taller as it “retreats,” due to sublimation of the ice directly from solid form into water vapor. At some of them, the exposed deposit of water ice is more than 100 yards, or meter, thick. Examination of some of the scarps with MRO’s Compact Reconnaissance Imaging Spectrometer for Mars (CRISM) confirmed that the bright material is frozen water.

The new study not only suggests that underground water ice lies under a thin covering over wide areas, it also identifies eight sites where ice is directly accessible, at latitudes with less hostile conditions than at Mars’ polar ice caps. Astronauts could essentially just go there with a bucket and a shovel and get all the water they need.

The exposed ice has scientific value apart from its potential resource value because it preserves evidence about long-term patterns in Mars’ climate. The tilt of Mars’ axis of rotation varies much more than Earth’s, over rhythms of millions of years. Today the two planets’ tilts are about the same. When Mars tilts more, climate conditions may favor buildup of middle-latitude ice.

Source Dinamalar and NASA

வலுவான இழை

உலகிலேயே மிக வலுவான இழை ஒன்றை, அமெரிக்காவின், எம்.ஐ.டி., ஆராய்ச்சி நிலையம் ( Massachusetts Institute of Technology) உருவாக்கியுள்ளது. சமீபகாலம் வரை வலுவான இழை என்றால் அது, ‘கெவ்லார்’ (Kevlar,) எனப்படும் பொருளில் உருவாக்கப்படும் இழை. அதனால் தான், அதை தோட்டா துளைக்காத உடை தயாரிக்க பயன்படுத்துகின்றனர்.

ஆனால், கெவ்லாரை விட வலுவான, ‘டைனீமா’ (Dyneema) என்ற இழையையும் விஞ்ஞானிகள் உருவாக்கிவிட்டனர். இப்போது, அதை விட வலுவான இழையை, எம்.ஐ.டி., விஞ்ஞானிகள் உருவாக்கி சாதனை படைத்துள்ளனர். அதுதான், பாலி எத்திலின் நேனோ இழை!

குழ குழவென்று இருக்கும் பாலிமர் ஜெல் திரவத்தை, மிகையான வெப்பம் மற்றும் உயர் மின்புலத்தின் (gel electrospinning) வழியே நுண் இழைகளாக உருவாக்கும்போது, அந்த நேனோ அளவுள்ள இழைகள் கடும் உறுதியையும், இலகுவான எடையையும் அடைவதாக, விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர்.

ஆனால், மின்புலம் மற்றும் வெப்பத்தின் வழியே நேனோ தடிமனுள்ள இழையை உருவாக்கும் போது, எப்படி அதற்கு இத்தனை இலகுத் தன்மையும், வலுவும் வருகிறது என்பது, அதைக் கண்டுபிடித்த விஞ்ஞானிகளுக்கே இன்னும் புரியவில்லை.

என்றாலும், அவை விரைவில், தோட்டா துளைக்காத உடை, தலைக் கவசம் போன்றவற்றில் பயன்படுத்தப்படலாம் என, அதை உருவாக்கிய விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

balls

Ultra- fine strong fibres

Researchers at MIT have developed a process that can produce ultra-fine fibers — whose diameter is measured in nanometers, or billionths of a meter — that are exceptionally strong and tough. These fibers, which should be inexpensive and easy to produce, could be choice materials for many applications, such as protective armor and nanocomposites.

“It’s a big deal when you get a material that has very high strength and high toughness,” MIT professor of chemical engineering Gregory Rutledge Rutledge says. That’s the case with this process, which uses a variation of a traditional method called gel spinning but adds electrical forces (gel electrospinning). The results are ultrafine fibers of polyethylene that match or exceed the properties of some of the strongest fiber materials, such as Kevlar and Dyneema, which are used for applications including bullet-stopping body armor.

Compared to carbon fibers and ceramic fibers, which are widely used in composite materials, the new gel-electrospun polyethylene fibers have similar degrees of strength but are much tougher and have lower density. That means that, pound for pound, they outperform the standard materials by a wide margin, Rutledge says.

The researchers are still investigating what accounts for this impressive performance. “It seems to be something that we received as a gift, with the reduction in fiber size, that we were not expecting,” Rutledge says.

These results might lead to protective materials that are as strong as existing ones but less bulky, making them more practical. And, Rutledge adds, “they may have applications we haven’t thought about yet, because we’ve just now learned that they have this level of toughness.”

The research was supported by the U.S. Army through the Natick Soldier Research, Development and Engineering Center, and the Institute for Soldier Nanotechnologies, and by the National Science Foundation’s Center for Materials Science and Engineering.

Source : Dinamalar and MIT

செல்லை எடை போடும் துலாக்கோல்

உயிருள்ள ஒற்றை செல்லின் எடை எவ்வளவு இருக்கும்? அதன் எடை நேரமாக ஆக எவ்வளவு மாற்றமடையும்? இதை அறிய, உலகிலேயே முதல் நுண்ணிய எடை இயந்திரத்தை சுவிட்சர்லாந்தின் ஜுரிச்சில் உள்ள இ.டி.எச்., பல்கலைக்கழகம் (Swiss Federal Institute of Technology in Zurich or ETH Zurich) மற்றும் பேசல் பல்கலைக்கழகம் (University of Basel)., லண்டன் பல்கலைக்கழகம் (University College London ) ஆகியவற்றை சேர்ந்த விஞ்ஞானிகள் உருவாக்கியுள்ளனர். இந்த எடை பார்க்கும் கருவி, ஒளிர்வு நுண்ணோக்கியையும், லேசர் மற்றும் அகச்சிவப்புக் கருவியையும் பயன்படுத்துகிறது.

செல்லை உயிரோடு வைத்திருக்க உதவும் சிறு பெட்டிக்குள்ளிருந்து ஒரே ஒரு செல்லை மட்டும் எடுத்து ஒரு சிறு உலோக தகட்டில் வைக்கும்போது, அந்த தகட்டின் அசைவுகளை லேசர் மற்றும் அகச்சிவப்புக் கதிர்கள் மூலம் அளப்பதன் மூலம் செல்லின் எடையை நிர்ணயிக்க முடியும் என்கின்றனர் விஞ்ஞானிகள்.

அதாவது, ஒரு கிராமில், டிரில்லியன் பகுதியளவுக்கு எடையைப் பார்க்க முடியும். இந்த கருவியின் மூலம் செல்களைப் பற்றிய புதிய உண்மையையும் விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர்.

“உயிருள்ள ஒரு செல்லின் எடை எப்போதும் ஒரே மாதிரி இருப்பதில்லை. அது சத்துக்களை உள்வாங்கி வெளியேற்றுவதால், 1 சதவீதம் முதல், 4 சதவீதம் வரை அதன் எடை மாறுபடுகிறது” என்கிறார் இ.டி.எச்., பல்கலைக்கழகத்தின் டேவிட் மார்டினெஸ் மார்ட்டின் (David Martínez

balls

New technology can weigh single cells

Scientists in Switzerland have developed a scale capable of weighing a single living cell. The device can even calculate changes in a cell’s weight in real time — with precision to milliseconds and trillionths of a gram.

The scale was designed by scientists at the Swiss Federal Institute of Technology in Zurich, or ETH Zurich. The device’s arm features a transparent silicon cantilever. The wafer-thin plate is coated with a film of collagen or fibronectin. To weigh a cell, scientists lower the cantilever in a cell culture chamber where it presses against the cell and picks it up.

The cell hangs on the underside of a tiny cantilever for the measurements. At the opposite end of the device’s arm is a pulsing blue laser, which causes the nanoscale cantilever to oscillate. A second infrared laser measures the oscillation before and after the cell is affixed to the plate.

“The cell’s mass can be calculated from the difference between the two oscillations,” said researcher David Martínez-Martín, who invented the device.

The technology feeds real-time measurements to a computer screen. A cell’s mass fluctuations can be tracked for several hours or even days.

Early tests using the scale has already begun to offer insights. “We established that the weight of living cells fluctuates continuously by about one to four percent as they regulate their total weight,” said Martínez-Martín. The fluctuation in weight only ceases after the cell dies.

Collaborators on the project are from University College London and the University of Basel.

Scientists expect the new technology to be used to study a variety of cellular processes. The device could be used to analyze a pathological mechanisms inside a diseased cell or observe the effects of a new drug.

The patented scale — which could also be used by material scientists to measure nanoparticles — will soon by manufactured by Swiss company Nanosurf AG.

Source : Dinamalar and UPI

 

ஸ்மார்ட் ஜிப்ரா கோடுகள்

சாலையில் பாதசாரிகள் கடக்குமிடத்தை ஸ்மார்ட்டாக உருவாக்குகிறது லண்டனை சேர்ந்த உம்ப்ரேல்லியம் (Umbrellium) நிறுவனம். பாதசாரிகள் சாலையை கடக்கும் போது கேமரா மூலம் அறியப்பட்டு ஜிப்ரா கோடுகள் எல்இடியாக ஒளிரும்.  பலர் சாலையை கடக்கும் போது ஜிப்ரா கோடுகள் அகலமாக ஒளிரும். சாலையை   கடந்த பின்  ஜிப்ரா கோடுகள் இருக்காது. இது வாகன ஓட்டிகளுக்கு பேருதவியாக இருக்கும்.

balls

“SMART” zebra crossing

A “SMART” zebra crossing which alerts drivers when a pedestrian steps out in front of traffic has been unveiled in London.

The surface features LEDs which light up based on movement detected by cameras. The crossings use LED lights based on movement detected by cameras

This means a thick red line lights up across the road when someone walks out unexpectedly — such as a person staring at their mobile phone.

Other features include the crossing becoming wider when lots of people are waiting to use it, and extra warnings to cyclists when pedestrians are hidden by high-sided vehicles.

A prototype of the new ­crossing was showcased near Mitcham, South London, after being developed by tech firm Umbrellium in partnership with insurance company Direct Line.

The technology will help when somebody steps out without looking, such as if somebody is on their phone. Mr Haque claimed the crossing could make “problematic areas much safer”.

Source : The Sun

இரைச்சலை குறைக்கும் புதிய விமான இறக்கை

பொதுவாக விமானங்களில் பயணிக்கும் போது இறக்கைகளின் மூலமாகத்தான் அதிகம் சத்தம் வரும். இதனால் ஒருவித இரைச்சலுடன் பயணிக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்படும். இந்த இரைச்சலை குறைப்பதற்காக புதிய வகை விமான இறக்கையை நாசா கண்டறிந்துள்ளது. விமான தரையிறங்கும் போதும் மேல் எழும்பும் போது தற்போது ஏற்படும் இரைச்சலை விட 30 சதவீதம் குறைவாக இந்த புதிய இறக்கைகள் ஏற்படுத்தும் என்று நாசா தெரிவித்துள்ளது. விரைவில் பயன்பாட்டுக்கும் வர இருக்கிறது.

wing.jpg

balls

New plane design that can cut noise by 30%

The Adaptive Compliant Trailing Edge flight test project, or ACTE, is proving that a new flap design can reduce aircraft noise by as much as 30 percent on takeoff and landing.

The goal of the ACTE flight test project is to investigate the capabilities of shape-changing surfaces and determine if advanced flexible trailing-edge wing flaps can improve aircraft aerodynamic efficiency, enhance fuel economy and reduce airport noise generated during takeoffs and landings.

Engineers replaced the traditional 19-foot aluminum flaps for the ACTE wings on NASA’s Gulfstream-III Subsonic Research Aircraft, or SCRAT. Traditional flaps, when lowered, create gaps between the forward edge, the sides of the flaps and the wing surface. A flexed wing configuration allows a level of control over how and where the wing responds to wind gusts. This design may significantly reduce a major source of airframe noise – making takeoff and landing quieter.

NASA is currently conducting data analyses to gain a better understanding of how these new wing flaps may affect aircraft fuel efficiency. The ACTE II flights will also analyze fuel flow through the engine to achieve accurate drag estimates at varied speeds, altitudes and weights.

Source Hindu and NASA

கியூபியோ- சித்திரம் பொறிக்கும் லேசர் கருவி

மரம், ‘பிளாஸ்டிக்’ அட்டை போன்றவற்றின் மீது அழகிய சித்திர வேலைப்பாடுகள், எழுத்துக்களைப் பொறிக்க, கூரிய கருவிகளைத்தான் பயன்படுத்துவர். அதுமட்டுமல்ல, அந்த வேலைப்பாடுகளைத் தெரிந்த கலைஞர்களால் தான் அதைச் செய்ய முடியும்.ஆனால், ஒரு கைப்பைக்குள் அடங்கிவிடக்கூடிய, குட்டியான பெட்டியால் இனி அதை அலட்சியமாகச் செய்ய முடியும்! தைவானைச் சேர்ந்த, முல்ஹெர்ஸ் (Mulherz ) என்ற நிறுவனம் தயாரித்துள்ள ‘கியூபியோ’ என்ற கருவி, ஒரு லேசர் கதிர் மூலம் மரச் சாமான்கள், மொபைலின் வெளிப் பகுதி, ஏன் சாதாரண காகிதம் போன்றவற்றின் மேற்பரப்பின் மீது நீங்கள் விரும்பும் வடிவங்களை பொறித்துத் தருகிறது.அதுமட்டுமல்ல, காகிதங்களை எழுத்து, படம் என, பல வடிவங்களில் நேர்த்தியாக கத்தரித்தும் தருகிறது. வெறும், 5 செ.மீ., குறுக்களவுள்ள கியூபியோவை ஒரு முக்காலி மீது நிறுத்தி, கணினியுடன் இணைத்து வேண்டிய வடிவங்களை அதன் செயலியில் வரைந்து கொடுத்தால் போதும். வரையவேண்டிய பரப்பை, கியூபியோவிலிருந்து, 160 செ.மீ., துாரத்தில் வைத்தால், லேசர் கதிர் அந்த உருவத்தை பொறித்துத் தந்துவிடும்.

balls

Cubiio the laser engraver

Laser engravers are traditionally big, bulky units, meaning you have to cart the item you want engraved to the engraver – which can be a chore if the item is also big and bulky. But a new laser engraver from Taiwan-based startup Mulherz makes it easy to bring the engraver to the item. Small enough to fit in a handbag and controlled via a smartphone app, Cubiio literally puts a laser engraver in the palm of your hand.

The Cubiio team has managed to cram a laser engraver inside a cube that measures 5 cm (2 in) along each side. The laser embedded within is a semiconductor blue laser that can be outputted at 100 different levels, up to 800 mW. As laser engravers go, that’s not super powerful, meaning the unit needs to be placed at a distance of 150 to 160 mm (5.9 to 6.3 in) from the object to be engraved.

But positioning shouldn’t be too difficult given the compact size and 150-g (5.3-oz) weight of Cubliio, which comes with a standard screw mount in the base for attaching to a tripod. The device can also work on materials in either a vertical or horizontal orientation, and in addition to etching designs on various materials, including leather, wood, acrylic and metal, it will also be able to cut through thin pieces of paper, cardboard, fabric, leather and wood.

Whereas conventional laser cutters involve moving the laser, which is one of the reasons for their bulk, the Cubiio employs two current-driven motors (galvanometers) to move two internal mirrors that deflect the laser beam along X and Y axes instead. It’s capable of a resolution of 152 to 254 dpi, and given the size of the device, it shouldn’t be surprising that the working area of the Cubiio is somewhat restricted at 10 x 10 cm (3.9 x 3.9 in).

Before notching up to engraving power, Cubiio will first project a weak beam for previewing, either showing the planned trajectory or the boundary rectangle of the intended design, to ensure you’ve got the device on target.

Designs can be created in the Cubiio app available for iOS and Android, or uploaded in either BMP or G-Code file formats. Once a design is selected, it’s sent via Bluetooth to the device, which is powered from a standard electrical outlet.

Pledges start at $379 for the Cubiio and will be on their way to backers in November.

Source: Dinamalar and Kick Starter

மின்சாரத்தை சேமிக்க உப்பு

உப்பு மற்றும் குளிர் திரவங்களின் வடிவில் உபரி மின் சக்தியை சேமித்து, வேண்டும்போது பயன்படுத்தும் ஒரு பழைய தொழில்நுட்பத்தை கையிலெடுத்திருக்கிறது கூகுளின் பரிசோதனை நிறுவனமான, ‘மால்ட்டா.

மால்ட்டாவின் தொழில்நுட்பம், இரண்டு, மூன்று பகுதிகளைக் கொண்டது. மின்சாரத்தை வெப்பமாக மாற்றி உப்புக் கலனில் சேமிக்கும் பகுதி, குளிர் சக்தியாக மாற்றி ஹைட்ரோகார்பன் கலனில் சேமிக்கும் பகுதி, காற்றிலிருந்து மின்சாரத்தை தயாரிக்கும், ‘டர்பைன்’ பகுதி. சேமிக்கப்பட்ட வெப்பம் மற்றும் குளிர் சக்திகள் டர்பைன் பகுதிக்கு வரும்போது காற்றழுத்தம் உருவாகி டர்பைன் வேகமாக சுழல, மின்சாரம் உற்பத்தியாகிறது.

இந்த தொழில்நுட்பம் பல அளவுகளில், உலகின் பகுதிகளில் ஏற்கனவே பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. ஆனால், அவற்றிலுள்ள ஆபத்துகளை நீக்கி, பாதுகாப்பை அதிகரித்திருப்பதும், விலை குறைவான பொருட்களை பயன்படுத்துவதும், பராமரிப்பு செலவுகளை குறித்திருப்பதும் தான் மால்ட்டாவின் ஆராய்ச்சி செய்திருக்கும் மாயங்கள்.

balls

Store renewable energy using SALT

Alphabet, which owns Google, is working on a project under the code name ‘Malta’ to store renewable energy that would otherwise be wasted.

If successful, the system could be located almost anywhere, saving millions of megawatts of energy that are currently lost worldwide each year.

The Malta system looks like a small power plant, with four tanks connected to a heat pump.

Two of the cylindrical tanks are filled with salt, while the second two are filled with antifreeze.

Energy is taken into the system in the form of electricity, which is turned into separate streams of hot and cold air.

The hot air heats up the salt, while the cold air cools the antifreeze.

To re-generate the energy, the process is reversed, so that the hot and cold air rush towards each other.

This creates powerful winds that spin a turbine, producing the energy once again.

The system can store the energy for days, depending on the amount of insulation.

The system has the potential to last longer than lithium-ion batteries, and could compete with other clean energy storage methods.

Source : Dinamalar and Daily Mail

ஓரி ஸ்மார்ட் மோதிரம்

ஹாங் காங்கில் (Hong Kong) உள்ள ஒரிகாமி நிறுவனத்தில் (Origami Labs), ப்ளூ-டூத் இயர்பீஸின் செயல்பாட்டை ஒரு மோதிரத்தில் கொண்டு வந்திருக்கின்றனர். இந்த மோதிரத்திற்கு ஓரி ஸ்மார்ட் மோதிரம் (Orii smart ring) என்று பெயர் வைத்திருக்கின்றனர்

ori

இந்த மோதிரத்தை புளுடூத் மூலம் மொபைலுடன் இணைத்தால் போதும். அதில் வரும் குரல் ஒலிகளை அதிர்வலைகளாக மாற்றி உங்கள் விரலுக்குத் தரும். விரலை காதில் வைத்ததும், காதின் செவிப்பறையை தொட்டுக் கொண்டிருக்கும் மிகச் சிறிய எலும்பு அதிர்ந்து, பேசுபவரின் குரல் தெளிவாகக் கேட்கும். அதே மோதிரத்தில், ஒலி வாங்கியும் இருப்பதால், நாம் பேசுவது, மறு முனையில் இருப்பவருக்கு தெளிவாகக் கேட்கும்.

இரட்டை ப்ளூ-டூத், இரட்டை மைக், 50 mAh பேட்டரி, சுழல்வேகமானி (gyroscope), LED,மற்றும் ஊக்கி (bone conduction actuator) ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய இந்த அலுமினிய ஓரி ஸ்மார்ட் மோதிரம் மூலம் ஐ போனின் சிரி, மற்றும் கூகுள் அசிஸ்டன்ட்டையும் இயக்கலாம்.

2018ல் இது வாடிக்கையாளர்களின் விரல்களை அலங்கரிக்க உள்ளது.

balls

Orii smart ring

Hong Kong startup Origami Labs repacked the Bluetooth earpiece as a ring and named it Orii smart ring. Orii uses bone conduction to transmit audio to the fingertip.

Using bone conduction for audio transmission is hardly a new idea. It’s a commonly used technology in the hearing aid market, as this transmits sound directly to the inner ear, thus bypassing hearing issues caused by the middle or outer ear.

You wear the ring on your index finger, and when it vibrates with an incoming call, simply lift your hand up, touch your fingertip on a sweet spot just before your ear, then chat away.

The Orii is essentially an aluminum ring melded to a small package containing all the electronics. The main body on the latest working prototype came in at roughly 30 mm long, 20 mm wide and 12 mm thick. These figures don’t do Orii any justice, as its curved design makes it look smaller than it sounds. At least I’d be fine with wearing it for a while, depending on how comfortable the final design feels.

It’s pretty impressive when you consider what’s housed inside the splash-proof ring: a dual Bluetooth 4.0 radio with Bluetooth Low Energy support, dual-mic noise cancellation, a gyroscope, an LED (for customizable notifications in the app), a 50 mAh battery and, most importantly, a bone conduction actuator near the bottom side of the main body. It’s worth pointing out that the seemingly tiny battery provides about 1.5 hours of continuous listening time and at least 40 hours of standby time, both of which should be plenty for general daily use.

Much like some of the latest Bluetooth earpieces these days, Orii supports both iPhone’s Siri and Android’s Google Assistant, meaning you can simply wave your hand up, stick your fingertip to near your ear and start talking to your voice assistant right away.

Orii would ship  in February next year (2018).

Source engadet

கடல் நீரும் ரோமானியர்கள் கட்டிடமும்

ரோமானியர்கள், 1,500 ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டிய நீர்வழிப் பாதைகள், கட்டடங்கள், துறைமுகங்கள் இன்றும் பலம் குன்றாமல் நிற்கின்றன. இதன் ரகசியம் என்ன என்று பலரும் ஆராய்ந்துள்ளனர். ஆனால், திட்டவட்டமான விடை கிடைக்கவில்லை.

df
மேரி  ஜாக்சன்  (நடுவில் )

அண்மையில், அமெரிக்காவிலுள்ள யூட்டா பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் மேரி ஜாக்சன் தலைமையிலான ஆராய்ச்சியாளர்கள் (Prof Marie Jackson, a geology and geophysics research professor), அக்கட்டடங்களிலிருந்து சில மாதிரிகளை எடுத்து வந்து, ஆய்வுக்கூடத்தில் சோதனை செய்தனர். சோதனையில், ரோமானியர்கள் கட்டடத்திற்கு என்னவிதமான கலவையை பயன்படுத்தினர் என்பது தெரிய வந்துள்ளது. எரிமலைச் சாம்பல், சுண்ணாம்பு, எரிமலைப் பாறைகளை உடைத்துச் செய்த சல்லிக் கற்கள் மற்றும் கடல் நீர் ஆகியவற்றின் கலவை தான் கட்டடங்களின் உறுதிக்குக் காரணம் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். இந்தக் கலவை காலப்போக்கில் வேதிவினை புரிந்து, புதிய தாதுத் துகள்களை உற்பத்தி செய்வதால், கட்டடம் கட்டப்பட்ட காலத்தை விட, மேலும் உறுதியடைந்து வருகின்றன என்றும் கண்டறிந்துள்ளனர்.

1

Secrets of Roman Buildings

It is a mystery that continues to baffle modern engineers. Why do 2,000-year-old Roman piers survive to this day, yet modern concrete seawalls embedded with steel crumble within decades?

Now scientist team headed by Prof Marie Jackson, a geology and geophysics research professor at the University of Utah in the US think have found the answer. They discovered that when saltwater mixes with the volcanic ash and lime used by Roman builders, it leads to the growth of interlocking minerals, which bring a virtually impenetrable cohesion to concrete.

Roman engineers made concrete by mixing volcanic ash with lime and seawater to make a mortar, and then added chunks of volcanic rock.  The combination of ash, water, and lime produces what is called a pozzolanic reaction, named after the city of Pozzuoli in the Bay of Naples, triggering the formation of crystals in the gaps of the mixture as it sets.

The same reaction happens in nature, and clumps of natural cement called ‘tuffs’ can be found scattered around volcanic areas, which is probably what gave the Romans the idea.

Source Dinamalar and Telegraph